PIRIL;
Kapıyı kilitleyip sırtımı ahşaba yasladığımda, dizlerimin bağı çözüldü ve halının üzerine çöktüm. Hıçkırıklarım boğazımı yakıyordu. Aras’ın o buz gibi kelimeleri, ben bu yaşıma kadar kimseyi sevmedim derkenki o alaycı gülüşü zihnimde çınlayıp duruyordu. Haklıydım; o adamın kalbi yoktu. Beni bir tutsak gibi kapısına kapatmış, gururumla oynuyor, sonra da sanki ben ona muhtaçmışım gibi üstümde baskı kuruyordu.
Derin bir nefes alıp gözyaşlarımı kolumla sildim. Artık sadece ağlayıp sızlama vakti değildi; başımın çaresine bakmak zorundaydım.
Teyzemlerin evinden o meşhur gece kaçarken, cebime aceleyle attığım eski, yedek hattımı artık kullanıyordum. Kazım ve teyzem ulaşamasın diye kendi kullandığım ana hattı çoktan kapatıp sim kartını kırmıştım ama bu gizli yedek hat yanımdaydı. Allah't
