KABANATA 56

2005 Words

“HUWAG ka'ng matakot, ligtas ka na.” Binigyan ako ni Dawson nang tubig at isang malinis na panyo upang punasan ko ang basang-basa ko'ng mukha mula sa pag-iyak. Nanginginig pa rin ako nang tanggapin ko iyon kay Dawson. Siguro, kung nahuli lamang ako ng dating ay baka nagahasa na ako ng walang hiyang kriminal na 'yon. Siguro at baka pinaglalamayan na rin ako ngayon dahil alam ko'ng pagkatapos akong samantalahin niyon ay kasunod sa plano niyon ang patayin ako. “M-Maraming salamat, Dawson." “I-report natin sa pulis ang taong iyon. Hindi pwedeng wala tayong gawin. Baka pagala-gala iyon sa paligid. Marami pa'ng pwedeng mapinsala ang taong iyon," nag-aalalang sabi nito. Niyakap ko ang sarili at tulalang napatitig sa mukha niya. “Natatakot ako. Papatayin ako ng lalaking iyon oras na makit

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD