O gece Rosa bana ; "Sen de Yannis'e iyi gelirsin diye düşünmüştüm." dediğinde, neden bahsettiğini anlamamış, daha doğrusu üzerinde durmamıştım. Ama onunla zaman geçirmeye başladığımdan beri, dışarıya yansıtmaya çalıştığı eğlenceli, vurdum duymaz kişiliğinin aslında yaralı bir adamın kamuflajı olduğunu anlamaya başlamam uzun sürmemişti. Yer yer dalıp gitmeleri, bazen kumsaldan, bazen eşyalardan hıncını çıkarmak ister gibi sinirlenmeleri, arada değme filozofları cebinden çıkaracağı aforizmaları ile o yaralı adamı ele veriyordu. Sanki aramızda sözsüz bir anlaşma varmış gibi ikimiz de birbirimizin tozlu sayfalarına üflemiyor, sandıklarını karıştırmıyorduk. Onun ne düşündüğünü bilmiyorum ama hayatımdaki varlığı bana kısa sürede iyi gelmeye başlamıştı.
Geçen zamanda Ayşegül ile istemeden de ols
