Chapter 23
Zhiya Sabriya Smith
I DIDN'T expect the next thing that happened.
Biglang tumayo si Amari mula sa kinauupoan niya, mabilis. At bago pa ako makagalaw, hinaklot niya ang braso ko. Madiin at nasasaktan ako. Parang gusto niyang durugin ang buto ko sa sobrang higpit ng pagkakahawak niya.
Napasinghap ako. "Amari—"
"Who you?" mariin niyang sabi, mahina pero puno ng apoy. "Sino ka para sabihan akong wala akong puso? Na hindi ko nararamdaman ang sakit na nararamdaman mo?"
Napatitig ako sa kanya, naguguluhan sa inasal niya. 'Yung mga mata niya—galit. Pero may kung anong halo. Was it pain? Desperation? Or something else?
"Kung alam mo lang, Sab..." Napasinghap siya. Para siyang nauubusan ng hangin habang nagsasalita. "Kung alam mo lang...kung gaano kasakit sa akin 'yon."
Namagitan
