Chapter 105
Zhiya Sabriya Smith
I CLOSED my eyes tightly. Hindi ko alam kung ano ang isasagot kay Amari. Sa totoo lang, gusto ko siyang tanggihan—iwasan ang komplikasyon na puwedeng idulot nito. Pero ang ingay ng palakpakan, ang tuwang–tuwa na mga mukha sa paligid, at higit sa lahat... 'yung puppy eyes ni Seve na parang nagsusumamo na huwag ko siyang biguin, lahat 'yon. Ang bigat sa dibdib ko para tumanggi.
Alam kong kasal–kasalan lang ito, pero bakit ganito? Bakit parang totoo?
Tumingin ako sa mga mata ni Amari Walang bakas ng biro, walang pahiwatig ng kasinungalingan—parang every inch of him was serious. Kung siguro ginawa niya ito noon, maybe I would've been the happiest woman on earth. Pero ngayon... hati ang puso ko. May confusion. May doubt. At higit sa lahat, pakiramdam ko napip
