Chapter 30
Zhiya Sabriya Smith
I CLOSED my eyes tightly. Pilit kong nilulunok ang pride ko—ang natitira kong dignidad. Hindi madali. Pero sa piling ni Amari, kailan ba naging madali ang lahat?
Pagmulat ko ng mata, agad akong sinalubong ng ngiting–aso ni Margus. Para bang nagbubunyi na siya sa panalong hindi pa niya hawak. Wala pa man akong nasasabi, pero alam kong sa utak niya, she won.
"You heard me, Sab," malamig at puno ng awtoridad na tinig ni Amari. "Say sorry. Now."
Kahit mahirap sabihin. Ibinuka ko ang bibig ko, handa nang sabihin ang salitang hindi naman dapat sa akin manggaling.
"No, Mama!"
Isang maliit na tinig ang umalingawngaw sa buong lawn.
Napapitlag ako. Nang lingunin ko, nakita ko si Seve—nakatakbo na papalapit. Nang marating ako, agad siyang yumakap sa mga binti ko
