The night came out and the daylight came in. She was scratching her eyes while still yawning. She got of off her bed and immediately went to her toilet. Shocks! She’s already late!
She took a shower in just five minutes. Matapos niyang ayusin ang kanyang sarili nagmadali siyang bumaba papuntang kusina. She saw Manang preparing the breakfast. Gavin was not yet there.
“Good Morning, Manang.” She shiverly smiled.
“Good morning. Hindi ka ba sinaktan ni Gavin kagabi?” Iyon agad ang bungad nito sa kanya.
“Hindi po, Manang.” She gave her an assuring smile.
“Hindi siya umuwi kagabi at hanggang ngayon wala pa rin siya.” Ani Manang. Nag-aalala ang mga mata nito.
“Don’t worry about him. He’s matured enough.” Hindi na muling nagsalita pa si Manang.
She started to eat her breakfast. Bilinisan niya na ang kanyang pagkain dahil late na talaga siya at isa pa, hihingi pa siya ng sorry kay Asher. Paniguradong nagtampo ito sa kanya.
Maya-maya pa ay nagpaalam na siya dito. Nakarating na siya sa kompanya. Wala ng empleyadong pakalat-kalat sa hallway kaya binilisan niya ang paglalakad.
Scrutinizing gazes of her officemates were pointing at her direction. She scrumptious smiled. Paniguradong pagkakaisahan siya ng mga ito. Pumunta na siya sa cubicle niya.
“Ang aga mo naman para bukas.” Sarkastikong sabi ni Loisa.
“Sorry, nalate ako ng gising eh.” She timidly apologized.
“What a damn excuses!” Maarteng sabi ni Stacey. Sabi na nga ba’t pagkakaisahan siya ng mga ito. Napasimangot na lamang siya.
“Dalhin mo ang mga papers na ‘to sa stock room, Ayana.” Pang-asar na sabi ni Mike. “This is your punishment for being late.” Ito ang team leader nila kaya wala siyang nagawa kung hindi ang sundin ang utos nito.
She grimaced while walking towards his desk. Rinig niya pa ang malulutong na tawa ng mga katrabaho niya.
“Tzk! Makakabawi din ako sa inyo.” Inis niyang sabi bago lumabas sa department na ‘yon.
She’s now inside the elevator alone while carrying those papers. Sa stock room linalagay ang mga papeles na hindi na kailangan.
Hinihintay niyang bumukas na ang pinto ng elevator. Nababagot na siya doon. Maya-maya pa ay bumukas na nga ito pero hindi sa floor na pupuntahan niya. Nagliwanag ang mga mata niya ng si Asher ang sumakay sa elevator. Tamang-tama! Makakapag-sorry na siya dito.
She was about to speak but she stave off when Asher doesn’t even look at her. Deretso lang itong nakatangin sa unahan at parang hindi nito ramdam ang presensya niya. Sabi na nga ba’t nagtatampo ito.
“Asher,” she called out his name but he doesn’t bother to answer. He didn’t even glance at her. She puffed a breath. Marahan niyang hinila ang suot nitong coat. “Asher, sorry na.” Paglalambing niya pa dito. Once again, he remains silent. Hindi siya sanay na tahimik ito.
The papers were a little bit heavy but she managed to poke him. “Babawi ako sayo. Kung gusto mo mamaya labas tayo libre ko.” Panunuyo niya dito pero hindi pa rin ito nagsasalita.
Napasimangot na lamang siya ng bumukas ang pintuan ng elevator at dere-deretso itong lumabas. Naiwan na naman siyang mag-isa doon. Nagmadali siyang ilagay ang mga papel na iyon sa stock room at agad dumeretso sa office ni Asher. Naabutan niya itong may inaayos sa folder na hawak nito.
“Don’t be serious. Hindi bagay sayo.” Asar niya dito pero patuloy lang ito sa ginagawa. She sat down on the visitor’s chair. “Asher, don’t mad at me.” She’s pouting.
Asher took a deep breath before he glanced at her. He’s still serious. “Can you please go out in my office? You’re disturbing me.”
Napamaang siya dahil sa sinabi nito. Grabe naman itong magtampo! Parang wala silang pinagsamahan kung makapagsalita ito ah!
“I’m here to explain—”
“I don’t need your explanation.” Malamig nitong sabi. Haist! Magpinsan nga talaga sila ni Gavin! Mga mahirap pakiusapan! “Bakit hindi ka pumunta sa lalaki mo at iyon ang kulitin mo?
Tumayo siya at namay-awang sa harap nito. “Excuse me? How dare you to say that to me? Hindi ko lalaki si Evan!” She was starting to get annoyed.
“Then, why did you go out with him last night?” He inquired sardonicly.
“He’s my friend.” Hindi siya makatingin dito. Friend nga lang ba talaga sila ni Evan?
“Really? Pero sa tono ng pananalita niya halatang may gusto siya sayo.” Muli na niyang nasilayan ang nakakalokong ngiti nito. “Kaibigan lang ba talaga?”
“Oo!” Naging malikot ang mga mata niya. Ano ba talaga sila ni Evan? Nanliligaw na ba ito sa kanya? Pero hindi pa naman ito nagsasabi! He just shrugged while still smirking.
“H’wag ka na kasing magalit. Nauna kasi siyang nagsabi sa akin kaya tinanggihan kita. Hindi ko na sinabi sayong makikipagkita ako sa kanya kasi paniguradong aasarin mo lang ako.” She explained herself.
“You have husband, Ayana.”
She rolled her eyes and frowned. “And so what? As if he acts like one.”
Marahan itong tumawa. “Paano kapag si Gavin ang nakita mong nakipag-date sa iba?”
Natigilan siya sa tanong nito. Masasaktan pa rin kaya siya katulad ng dati kapag nakita niya si Gavin na may kasamang iba? O wala ng sakit na babahid sa dibdib niya?
She gasped. “Bati na tayo ha! H’wag ka ng magtampo.” Iniba niya ang usapan. Ayaw niyang sagutin ito dahil hindi niya rin alam kung anong sagot sa tanong nito.
He giggled. “Basta ‘yong pangako mo. We’ll go out and it’s your treat.”
She rolled her eyes again. “Oo na! Babalik na ko sa department namin at baka hinahanap na ako don.”
Nagpaalam na siya dito at tyaka bumalik sa department nila. Buti na lang ayos na sila nito. Tinuturing na kasi niya itong kaibigan niya kaya hindi siya mapapakali kung alam niyang galit ito sa kanya.
*****