His Wife Tears

Chapter 15

Her jaw slightly parted because of his corny lines. Pero sinakyan niya ang kakornihan nito.

“Hello! My name is Pa.” Nginitian niya ito. “Paki hanap ng pake ko.” She rolled her eyes and removed his hands to her. Inaasahan na niyang magugulat ito pero lalo lang lumaki ang pagkakangiti nito.

He giggled. “Not a typical girl.” He stated. “Broken hearted?”

“What do you mean?”

“You’re drinking alone, so, I think you have a problem and it is you’re broken.”

Napaiwas siya ng tingin dito. Ganoon na ba siya kahalata? Kahit ba anong ngiting gawin niya ay hindi pa rin mapapawi nito ang sakit na nakaguhit sa mga mata niya?

Muli itong tumawa noong hindi siya nakasagot. “I think I am right.”

“Yes, you are.” She can’t hold back her feelings. Napatigil ito sa pagtawa ng maramdam ang lungkot niya. She looked at him softly. “I’m broken and I want to be fixed.”

“A girl like you should be love and shoudn’t be hurt.” He gently said.

She chuckled. “Sana ganyan din ang nasa isip niya.”

Um-order siya ng ilang shots tyaka ito ininom. She took a deep breath. Ramdam niyang nakatingin lang ito sa kanya.

“I’m here to listen.” Nabigla naman siya sa pagiging seryoso nito at wala na ang pilyong ngiti nito.

“I can handle this pain.”

He frowned. “You can handle the pain? Why are you here, then? Kung kaya mong i-handle `yan wala ka dapat dito at hindi ka nag-iinom.” He crossed his arms and gave her a scrutinizing gaze.

“Ang ibig kong sabihin, sanay na akong masaktan.” Hindi niya ito nakumbinse.

“Sige na, I will listen.” He said again. Wala na siyang nagawa sa kakulitan nito. She swallowed before she speaks.

“I love him and he can’t love me back. End of story.” Maikli niyang sabi tyaka ulit uminom ng panibagong alak.

“Seriously? Is that all?” Dismayado nitong tanong. She shook her head.

“Iyon naman talaga ang pinakadahilan kung bakit ako nasasaktan.” Lumamlam ang kanyang mga mata. Her tears want to escape but she holds it back. She doesn’t wanna cry anymore.

“That guy is f*****g stupid. If I were him, I won’t hurt you. Instead, I will love you more than what I could give.”

Tiningnan niya ito tyaka sinimangutan. “Stop saying that. I don’t wanna hear sweet words. Ayoko ng umasa.”

“I’m serious.” He seriously said. Natigilan siya dahil sa mga titig nito. Her heart skipped a beat. Bigla siyang nakaramdam ng pagka-ilang dito. “But like I said, If I were him, eh, hindi naman ako siya kaya bahala ka na.”

Napamaang siya dahil sa sinabi nito. Inis siyang tumingin dito. Dalawang beses niya itong binatukan at marahang sinabunutan. Todo ilag naman ito sa kanya at nakuha pa talagang tumawa. Haist! Akala niya totoo na.

“Hey! I’m just kidding.” Tumatawa nitong sabi at hawak na nito ang dalawa niyang kamay. “I just lighten up the mood. Ayoko ng drama.” Nakangiti ito sa kanya. Mabilis niyang inagaw ang kamay niya rito.

“Okay na eh! Nandoon na. Kikiligin na sana ako umimik ka pa!” Kunwaring inis niyang sabi.

Lalong lumakas ang tawa nito na nakakuha ng atensyon sa iba kahit may kalakasan ang tugtog. Hindi niya alam kung bakit ang gaan ng pakiramdam niya rito. Naipakita niya agad dito ang tunay niyang ugali at kung gaano siya kaharas magsalita. She doesn’t know why she feels secure to him.

“Ano? Tapos ka na ba?” Pagtataray niya ulit dito. “Hiyang hiya naman `yong speakers sa lakas ng tawa mo.”

He holds back his laughter. “Sorry. You’re just making me happy.” Muli na namang itong tumawa. Isa na lang talaga at mababatukan niya na ito.

“Tatawa ka na lang ba?” Iritable niyang tanong. Nang patuloy pa rin itong tumawa, inis siyang tumayo para umalis na sa lugar na `yon pero hinila nito ang kamay niya at muling inupo.

“Sorry na. I can’t help it.” He smiled at her sweetly. Napaiwas naman siya ng tingin dahil ramdam niyang medyo namula ang pisngi niya dahil sa ngiting iyon.

*****