Ellerindeki takımlarla karların üzerinde yürüyorlardı. ‘’Kesin bir yerimi kıracağım.’’
‘’Kırmayacaksın.’’ Deren durduğunda karısı da ona uyum sağladı.
Kayak takımlarını kuşandıklarında kayacakları yere doğru ters dönerek karısıyla yüz yüze geldi. ‘’Önünde duracağım. Birlikte yavaşça kayalım.’’
Geri doğru hareket ettiğinde Kamer korksa da uyum sağladı ve yavaşça kaymaya başladı. Yavaş yavaş en alta kadar kaymışlardı.
‘’Bir kez daha deneyelim ama bu defa hızlanalım.’’ Tekrar pistin üst noktasına çıktılar.
Aynı şeyi birkaç kez yaptıklarında Kamer ne yapması gerektiğini az çok kavramıştı. Zekiydi, anlatılanı kolayca anlıyor ve uyguluyordu ama korkuları karşısında durup tüm yapacaklarına engel oluyordu. Bu korkularının temeli de sürekli baskı altında olduğu bir ailede büyümesinden kayna
