Havaalanına Ada ve Yunus beraber gelmişti. Biri yurtdışındaki hayatına geri dönerken diğeri memleketindeki hayatını bitirmek için geri gidiyordu. Birbirleriyle vedalaşıp ayrıldılar ve ikisi de gitmesi gereken yöne gitti.
Genç adam uçaktan indiğinde oyalanmadan ailesinin yanına gitmişti. Önce onlarla konuşması gerekiyordu. Zaten aylardır yüz yüze görüşememişlerdi. Kapı açıldığında annesi oğlunu görünce ‘’Uşağum!’’ diye sevinçle bağırarak sarılmıştı. ‘’Özladum.’’
‘’Ben de özledim ana.’’ derken annesinin yanaklarından öpüp içeri girdi. Çapkın etrafında dönüp duruyordu. Kışın köyde bırakamayacakları için o da burada eve hapsolmuştu. Sıkılıyordu biraz.
‘’Azra kizumu geturmadun mi?’’
‘’Yok tek geldim.’’ Sırtındaki çantayı kenara bırakıp ceketini çıkardı ve askılığa astı.
Salona geçip oturd
