Chapter 11

1508 Words
Boredom struck and it was really draining me. Mas nakakapagod pala kapag ganito kaysa nagtatrabaho. If it’s not because of that freaking arranged marriage, sana may work na ako ngayon. I hated this kind of situation—’yong wala kang ginagawa pero napakarami namang pumapasok sa isip mo. I could see that it was already dark. Ilang oras na rin akong nagkukulong dito sa kuwarto. Plano ba niyang baliwin ako? Narinig ko ang mga yabag kaya tumalikod ako ng higa sa direksiyon ng pintuan. Narinig ko ang ragiik ng pagbukas ng pinto hanggang sa maramdaman ko ang presensya niya sa likuran ko. “Cook us dinner.” What? “Ayoko,” matigas na sagot ko. Naramdaman ko ang paghawak niya sa balikat ko. He forcely flipped my position para maiharap ako sa kaniya, kaya naiinis akong bumangon. Tumayo siya nang tuwid at walang emosyon akong tiningnan. “Bubuhatin pa ba kita?” tanong niya. Amusement crossed my eyes when I looked up at him. Did he just speak . . . Tagalog? It’s new to my ears and men, slang siya! Why do I find it sexy? I want to hear him speak Tagalog again. “You can speak Tagalog?” panigurado kong tanong. He frowned. Napansin ko ang namumula niyang tainga kaya hindi ko maiwasang hindi matawa. Nang ma-realize ang nangyayari sa akin ay kaagad kong binawi ang tawa ko at tumikhim. “I know how, but not fluently. I do understand it but my words are limited,” sagot niya. “Now will you cook for me? Or I’ll tie you here?” “Ayoko nga!” tanggi ko. Isa pa, may malalaman siya kapag nalasahan niya ang luto ko. “You don’t know how to cook?” matigas niyang tanong. “What if I really don’t know how?” “Useless wife.” “I am not your wife!” I hissed. Napatayo na rin ako para harapin siya, pero pakiramdam ko ang liit ko. “Soon to be,” mariin niyang sabi. Pakiramdam ko, umuusok ang ilong ko nang sabihin niya iyon. “Fine! I will cook!” Nagmartsa ako palabas at bumaba sa kusina. Mabuti na lang ay hindi siya sumunod. Wala sa loob na nagluto ako hanggang sa may naisip akong kasamaan. Dinamihan ko ng asin. Nilagyan ko rin ng patis ang sinabawang baboy na niluluto. Pagkatapos ay dinamihan ng sili saka paminta. I was smiling ear to ear while cooking until I felt his presence. Naupo ito sa harap ng mesa, waiting for me. Pinigilan ko ang pagngisi nang ihain ko ang pagkain sa harapan niya. I didn’t eat. He was forcing me to, but I refused. “Sit down, Katherine.” Hindi ko siya sinunod. Padaskol niyang ibinaba ang kutsara na gumawa ng ingay at mariin akong tiningnan. “I said, sit the f**k down, Katherine! Are you f*****g deaf?” galit na utos niya. Sabi ko nga. Uupo na. Wala akong nagawa kung hindi ang umupo. Sinalinan niya ako ng pagkain. Tingnan ko pa lang iyon ay nasusuka na ako. I pretended that I was going to eat it and waited for him to taste it first. Halos matawa ako nang bigla siyang nanigas pagkatapos niyang sumubo. Ilang beses siyang ngumuwa at mabilis na binalik ang laman ng bibig sa plate niya. He coughed a couple of times before he reached for the glass of water. Pagkatapos uminom ay matalim niya akong tiningnan na kinawala ng ngisi ko. “You did it on purpose, right?” “What? I told you, hindi ako marunong magluto!” Malakas niyang hinampas ang lamesa, dahilan para mapapitlag ako at biglang binalot ng kaunting kaba. This is what I hate about him. One moment—he’s calm, the next moment—he’ll be a wild raging tiger. Alright, I admit that it’s my fault. Alam ko, ginalit ko siya. I pranked him. Hindi ko dapat ginawa ’yon but who cares? It served him right. He’s the devil. Tumayo siya at mabilis na hinablot ang braso ko. “Clean this mess and go to my room afterwards. Don’t disobey me this time. I am f*****g mad at you.” Pakiramdam ko, hindi ako huminga nang mga oras na nagsasalita siya. He’s right when he said that he was mad. Kung kutsilyo lang ang mga tingin niya ay malamang, marami na akong sugat. Kinabahan ako sa sinabi niya kaya sinadya ko talagang bagalan ang paglilinis, kahit ang paglalakad ko patungo sa kuwarto niya ay mabagal. Kinakabahan ako sa kung anong dahilan at pinapupunta niya ako rito. The door wasn’t locked, so I took a deep breath and slowly entered his dim room. Tanging ilaw lang mula sa bathroom ang nagbibigay liwanag. Mula roon ay lumabas si Damon na nakatapis lang ng tuwalya sa ibabang bahagi ng katawan niya. I felt uncomfortable so I immediately turned my back and bit my lip. Nanginig ang mga kamay ko nang maramdaman ang presensya niya sa likuran ko. “Lie on my bed.” “What?” Kaagad ko siyang hinarap na sana hindi ko na lang ginawa. He was too close to me and I could smell his natural manly scent mixed with the shower gel he used. Water dripped down from his hair onto his face and down onto his neck. It felt so hot to see that. Walang emosyon ang mga mata niyang nakatitig sa akin. “W-why would I do that? B-babalik na ako sa kuwarto.” I was about to move when he held my arm and threw me on the bed. Mabilis akong napaupo at kinakabahang pinanood siyang lumapit sa akin. “D-Damon, what are you doing?” “What do you think?” “Don’t do this. I-I swear, I will sue you!” Imbes na bumakas ang pagkabahala ay ngumisi pa siya. Tila hindi siya natinag sa sinabi ko. “You pranked me. You deserve a punishment.” “I told you I can’t cook, but you insist!” Sinubukan kong umatras pero nahawakan niya ang dalawang binti ko at nahila iyon. Napatili ako sa ginawa niya. “Damon! What the f**k?” I tried to kick him when he tried to pull down my shorts and underwear. “Don’t move or I will tie you to the bed!” matigas na utos niya. “What the f**k are you doing?” “I will eat. You didn’t make me a proper dinner—this will do.” Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. I tried to protest when he held my wrist and pinned me on the bed. He positioned his knee between my thighs to keep its distance from each other before he towered over me. Tila napaso ako nang lumapat ang labi niya sa leeg ko. Hindi ko naiwasang hindi mapadaing when his teeth scraped on it before he planted wet kisses until his lips reached mine. My eyes automatically shut when he deepened the kiss. My urge to protest was slipping away. This was not right. I shouldn’t let him control my body. I shouldn’t let him touch and kiss me like this. Naramdaman ko ang mga kamay niyang gumapang sa hita ko pataas hanggang sa maabot ang dibdib ko. He squeezed my left mound as he continued kissing me lustfully. I gasped against his lips and tried to kick him off, but he pinned my legs. Naramdaman ko nang naalis ang tuwalyang nakabalot sa katawan niya. It made me more eager to get away. Mas naging malikot ako at pinilit siyang ilayo. “D-Damon, don’t!” Hindi siya tumitigil. He was like a hungry animal, trying to suck me. “Damon! Stop!” Nilakasan ko ang pagtulak sa kaniya pero nahawakan niyang muli ang kamay ko and this time, sa pagitan na ng ulo ko iyon nakapinid nang magkahiwalay. I was so helpless. He could see my soul, kahit na hindi gano’n kaliwanag. Tears escaped from my eyes as my sobs started getting louder. “I don’t want this.” I shook my head, crying. Napansin kong natigilan siya at napatitig sa akin. Later on, he let go of me harshly. He took his towel and covered his lower body. Tumayo siya sa may paanan ko at marahas na sinabunutan ang sariling buhok. He looked mad. Bakas iyon sa rahas ng kaniyang paghinga. “I didn’t intend to force you.” He breathed out. Muli niya akong sinulyapan bago mabibigat ang yabag na tumungo sa kaniyang closet. He took out his clothes and put them on in front of me. Mabuti na lang, hindi gano’n kaliwanag kaya wala akong masyadong nakita kung hindi ang likuran niya. He got dressed and left his room. My feet curled. Naupo ako saglit doon at sinandal ang sarili sa headboard. I tried to dry my tears, pero hindi ’yon tumitigil. Binihisan ko ang sarili at nanginginig ang katawan na lumabas ng kuwarto ni Damon. I don’t know where he is—kung saang parte ng bahay siya pumunta. Pumasok na ako sa kuwarto at walang pag-aalinlangan na natulog.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD