“Let's go.” Ang akala ko ay hindi matutuloy ang pagsundo sa akin ngayon ni Stone dahil alas-otso na ng gabi.
Akala ko ay bukas na niya ako babalikan dahil gabi na para bumiyahe pa kami ng malayo.
Hindi naman kasi niya ako sa mansiyon dadalhin kun'di sa rest house niya raw na hindi ko alam kung saang lupalop ng Pilipinas iyon matatagpuan.
“Hindi ba p'wedeng bukas na lang tayo umalis?” tanong ko na may halong pakiusap.
“Ginagalit mo ba ako?”
“Hindi naman sa ganoon. Madilim na kasi sa daan kaya nakakatakot ng bumiyahe,” sabi ko dahil totoo naman na nakakatakot na dahil madilim na sa daan. Mabuti sana kung medyo maliwanag pa. “Maaga na lang tayong umalis bukas. Alas-singko tayo umalis o ‘di kaya’y alas-sais basta ‘wag lang sana muna ngayon.”
“Inaabuso mo na ako, Mara,” wika ni Stone
