ANDREA
Puting kulay ang siyang sumalubong sa paningin ko pagkamulat na pagkamulat pa lamang ng mga mata ko. Nasaan ako? Bakit ang liwanag? Nakakasilaw na liwanag.
Napakurap kurap ako.. medyo luminaw ang paningin ko kahit paano.
Ginala ko ang aking mga mata, puti ang kurtina, puti ang dingding.. Puti ang buong paligid.
Nasaan ba talaga ako?
Nakaramdam ako ng matinding takot, nasa langit na ba ako? Patay na ba ako?
Tuluyan ba akong nahulog sa veranda at malala ang naging bagsak ko?
Tumama ba ang ulo ko sa semento at yon ang sanhi ng pagkamatay ko?
Naalarma ako. Napuno ng takot.
Hindi! Ayaw ko pang mamatay! Hindi maaari!
Hindi ko na napigilan at napaiyak ako sa sobrang takot.
“Parang awa niyo na, ayaw ko pang mamatay! Hindi ko puweding iwan ang anak ko, kawawa po siya!” An
