CHAPTER 36

2010 Words

Ana's "Hindi ka ba sasama?" Umiling ako sa tanong ni ate. Gusto ko muna mapag isa lalo na at pinag hahandaan ko ang darating na event this coming Sunday. "Ingatan mo ang mga anak ko." Sabi ko kay Ate Key na siyang may out of town kasama ang mga kambal na anak, at mga anak ko. Mga anak ang turing ko sa anak niya, at anak ang turing niya sa mga anak ko. "Sige basta wag mo na ulitin ang ginawa mo Ana. Ako sasapak talaga sayo." She whispered, seryoso siya. Ngumiti lang ako pupunta kasi sila sa korea ipapasiyal niya ang mga bata. Hindi nila kailangang malaman na nagdudusa ako ngayon. Hindi nila kailangang makita na malungkot ako, hanggang maari dapat makita nilang masaya ako. It's been a 4 years hindi ko na ipagkakaila na hanggang ngayon ay nangungulila pa 'rin ako sa kaniya. Araw araw a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD