“Bakit parang ang bait mo ngayon?”
Napahinto ako sa pagsara ng cuff ko.
Nasa harap ko si Ysabel, nakasandal sa pinto ng kwarto ko, tahimik lang nakatingin. Walang galaw. Walang drama. Walang tanong.
Hindi siya ganito.
Dapat may sinusumbat siya. Dapat may hinihingi siyang explanation. Dapat may nararamdaman akong resistance.
Pero wala.
At yun ang mas nakakabahala.
“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko, pinipilit gawing casual ang tono ko.
Lumapit siya nang konti.
Hindi siya ngumiti agad. Tinitigan lang niya ako, diretso, parang sinusukat kung hanggang saan ako.
“Hindi ka nagtataka?” tanong niya.
“Sa?”
“Sa’kin.”
Napangiti ako nang bahagya.
“Should I be?”
Huminga siya nang mababaw, saka siya tumingin sa suot kong suit.
“You look good,” sabi niya.
Sandali akong natigilan.
Comp
