"Cynthia, wag mo na akong pahirapan pa."
"Mateo, alam kong naiipit ka lang. Alam kong ako pa rin ang pipiliin mo."
Tinitigan ko siya habang nakaupo sa gilid ng kama, legs crossed, arms folded tight para hindi manginig ang kamay ko. Ang ilaw mula sa bedside lamp ay dilim-dilim sa mukha niya, pero kita ko pa rin ang pag-igting ng panga niya. Hindi siya sumagot agad. Tumayo lang siya doon sa harap ng pintuan ng unit, jacket pa rin suot, parang hindi pa rin naniniwala na nandito ulit kami.
"Cyn..."
"Shh." Pinutol ko agad ang sasabihin niya. "Huwag mo munang sabihing hindi. Narinig ko na lahat 'yun kanina sa harap ni Ysabel. Na importante siya. Na kailangan mo siyang piliin. Pero nandito ka pa rin. Bakit ka pa nandito kung ganun?"
Tumingin siya sa sahig. Yung tipikal niyang Mateo move kapa
