“Mateo, ano ba ‘to?!”
Napakalakas ng boses ko na parang gumulong sa buong sala. Nararamdaman ko ang init ng dugo sa mukha ko, ang puso ko ay kumakalabog, at ang tiyan ko ay parang may sarili ring pananalita. Pinilit kong humawak sa mesa para hindi matumba sa dami ng emosyon na kumakalat sa katawan ko.
Tumigil si Mateo sa harap ko at tumingin sa akin. Ramdam ko ang bigat ng mga mata niya na puno ng kalituhan at galit. Ngunit alam ko rin, sa likod ng kanyang mga galaw, may takot na hindi niya kayang aminin sa sinuman. Ang takot na baka masira ang lahat kung pipiliin niya ang mali.
“Ysabel, kailangan mo rin maintindihan,” malumanay niyang boses, parang nag-iingat sa bawat salita. “Hindi lang ito tungkol sa akin at sa’yo. May iba ring humihingi ng atensyon sa buhay ko. Hindi mo puwede basta
