Forced Vows (Ysabel POV)
1305 Words
“Magpapakasal na tayo next month, Ysabel—wala nang atrasan.”
Tumigil ang mundo ko sa mismong sandaling iyon.
Nakatayo kami sa loob ng master bedroom ng Montoya mansion, si Mateo nasa harap ko, matigas ang panga, nanlilisik ang mga mata, parang handang sumabog anumang oras. Ang mga salitang binitiwan niya ay parang kutsilyong diretso sa dibdib ko—hindi dahil sa sorpresa, kundi dahil sa tonong ginamit niya. Hindi ito pakiusap. Hindi rin ito plano. Isa itong utos.
“Next month?” ulit ko, mababa ang boses, kontrolado. “Biglaan.”
“Biglaan?” napangisi siya. “Five years na tayong engaged, Ysabel. Ilang beses mo nang ipinagpaliban. Ilang beses mo akong pinaghintay. Ngayon, tapos na.”
Lumapit siya, hinawakan ang magkabilang balikat ko. Masyadong mahigpit.
“Pagod na akong maging second option mo,” bulong niya, halos dumampi ang noo sa akin. “Gusto ko na ng asawa. Gusto ko na ng anak. Gusto ko na ng buhay na pinangako mo sa’kin.”
Tumibok ang ugat sa sentido ko. “Hindi mo pwedeng i-demand ‘yan sa akin, Mateo.”
“Kaya ko,” sagot niya agad. “Dahil kung hindi mo ibibigay, sisiguraduhin kong wala ka ring mapanghahawakan.”
Nanlamig ang sikmura ko.
“Anong ibig mong sabihin?”
Ngumiti siya—pero walang lambing. Walang init. Isang ngiting puno ng banta. “Alam mo ang bigat ng pangalan ko sa board. Alam mo ang mga koneksyon ko sa investors. Isang tawag ko lang, pwedeng gumalaw ang presyo ng shares mo.”
Pinagmasdan ko siya. Sa bawat segundo, mas lumilinaw ang lalaking nasa harap ko—hindi na ang high school sweetheart ko. Hindi na ang batang lalaking hinawakan ko ang kamay habang nangangarap kami. Isa na siyang estrangherong handang gamitin ang lahat para makuha ang gusto niya.
“Kung iyon ang tingin mo sa relasyon natin,” sabi ko, dahan-dahan tinatanggal ang mga kamay niya sa balikat ko, “then maybe you never loved me at all.”
Saglit siyang natigilan. Pero agad din bumalik ang matigas niyang ekspresyon.
“Love doesn’t build empires,” sagot niya. “Power does.”
“Girl, hindi ko gusto ‘to.”
Nasa loob kami ng sasakyan ni Cassey, nakaparada sa tahimik na bahagi ng BGC. Nanginginig ang kamay ko habang hawak ang baso ng iced coffee.
“Alam ko,” sagot ko.
“Mateo is acting unhinged. Parang may hinahabol siyang deadline,” dagdag niya.
“Because meron,” bulong ko. “At ako ang finish line.”
Pinagmasdan niya ako nang matagal. “You’re scared.”
Hindi ako sumagot. Sa halip, hinigpitan ko ang hawak ko sa baso hanggang sa mangalay ang daliri ko.
“May plano ka, ‘di ba?” tanong niya.
“Meron,” sagot ko. “At mas malaki pa sa kanya.”
“Your fiancé is tightening the noose.”
Malamig ang boses ni Henry sa secure call. “He’s consolidating influence. Board members. Media allies. Social circles. He’s creating pressure from all angles.”
“I can feel it,” sagot ko. “Everywhere I go, wedding ang topic. Every headline, kami. Every interview, anak.”
“Then we change the narrative,” sagot niya.
“Paano?”
“By controlling the story before it controls you.”
“Post mo ‘to ngayon.”
Nakatitig ako sa phone ko habang binabasa ang draft caption na ipinadala ni Henry.
Strong women don’t wait for rescue. They build their own thrones. #MontoyaLegacy #FutureCEO
Kasama ang litrato kong nasa loob ng Montoya Jewels flagship store, hawak ang bagong diamond collection, naka-blazer, diretso ang titig sa camera.
“Hindi ba masyadong agresibo?” tanong ko.
“Hindi sapat,” sagot niya. “Pero ito ang simula.”
Pinindot ko ang post.
Sa loob ng limang minuto, sumabog ang engagement. Likes. Shares. Comments. Articles. Headlines.
Ysabel Montoya steps into leadership era.
Future CEO signals independence.
Montoya heiress claims her throne.
Ngumiti ako nang bahagya.
“Bakit mo ‘to ginawa?”
Sinugod ako ni Cynthia sa dressing room ko. Halos madurog ang pinto sa lakas ng pagbukas niya.
“Ano na naman?” tanong ko, kalmado habang inaayos ang hikaw ko.
“Alam mo nang paparating ang wedding announcement, tapos magpo-post ka ng ganyan?” singhal niya. “Ginagawa mo akong extra sa sarili kong pamilya!”
Lumapit siya, halos magkadikit na ang mukha namin.
“Takot ka?” tanong ko.
“Hindi!” agad niyang sagot, pero umiwas ang mga mata niya.
“Good,” bulong ko. “Because this is just the beginning.”
“Why do I feel like you’re pushing me out of my own story?”
Tahimik ang boses ni Mateo, pero mas nakakatakot iyon kaysa sigaw. Nakatayo siya sa balcony, nakatalikod sa akin.
“Maybe you’re realizing you were never the main character,” sagot ko.
Tumawa siya nang walang saya. “Careful, Ysabel.”
Humakbang siya palapit, hinarap ako. “Because I can rewrite endings.”
“She tried to sabotage your PR drop.”
Si Henry ulit. “She leaked an anonymous tip claiming you’re unstable and unfit to lead.”
“Result?”
“We buried it. Then redirected the narrative. Now, she looks petty.”
Napapikit ako sandali. “She’s getting desperate.”
“So is he,” dagdag ni Henry. “And desperation breeds mistakes.”
“Ms. Montoya, may emergency sa accounting department.”
Nasa boardroom ako nang pumasok ang executive assistant ko.
“Now?” tanong ko.
“Yes, ma’am. May attempt na mag-reverse ng offshore transfers.”
Tumayo ako agad. “Activate lockdown.”
Pagdating ko sa secure office, nandoon na si Henry sa video wall.
“Cynthia,” sabi niya. “She tried to access your frozen channels using an old executive override.”
“Can she succeed?”
“No. But she just exposed herself.”
Ngumiti ako. “Then let her bleed.”
“Anong ginawa mo, Ysabel?!”
Histerikal na si Cynthia sa hallway. “My last remaining account—zero! Wala na akong magamit!”
“Then stop trying to steal from me,” sagot ko.
“Wala akong—”
“Save it,” putol ko. “This is your warning. Next time, hindi lang pera ang mawawala.”
“You’re becoming someone I don’t recognize.”
Bulong iyon ni Mateo habang nakahiga kami sa kama, magkatabi pero magkalayo.
“Good,” sagot ko. “Because the old me was easy to exploit.”
Tumahimik siya. Ramdam ko ang pag-igting sa pagitan namin.
“Next month,” sabi niya. “We announce the wedding publicly.”
Hindi ako sumagot.
“You can still walk away.”
Haplos ng boses ni Henry sa telepono, parang alon sa gitna ng bagyo.
“Too late,” sagot ko.
“Then prepare. Because once the vows are forced, blood always follows.”
Kinabukasan, nagising ako sa sunod-sunod na notifications.
BREAKING: Montoya-Cortez Wedding Set Next Month
Power Couple to Seal Asia’s Biggest Union
Future Heir Soon?
Sa baba ng mansion, naririnig ko ang galaw ng staff, ang bulungan ng mga tao, ang bigat ng paparating na unos.
Habang bumababa ako ng hagdan, nandoon si Mateo, naka-ngiti sa harap ng media na nagkakagulo sa labas.
Pagkakita niya sa akin, inilahad niya ang kamay niya.
“Smile,” bulong niya. “This is our fairytale.”
Ngumiti ako sa harap ng camera.
Pero sa loob ko, nag-aapoy ang digmaan.
Habang kinukuha ang mga larawan namin, may pumasok na mensahe sa phone ko mula kay Henry.
BLACKTHORN: Your enemy made a move. Now it’s your turn. One decision will change everything. Are you ready to destroy them?
Pinisil ko ang kamay ni Mateo nang bahagya.
At sa pagitan ng flash ng camera at mga sigawan ng reporters, bumulong ako—
“Simulan na natin ang giyera.”
- Writer
