The Secret Wife

Chapter 5

Tito Brent andito ka po, namiss kita.,” Tuwang tuwa na wika ng bata ng magisnan si Brent sa sala.

Sinalubong ng lalaki ang bata saka yinakap ng mahigpit. Pinaghahalikan ang pisngi halatang miss na miss ni Brent ang anak dahil sa emotional ang mukha nito habang yakap.

“I really miss you too, my princess.”

Yon ang nabungarang eksena ni amelia ang mag ama. She was thinking hindi na babalik ang lalaki. Naiinis siya sa lalaki dahil papaasahin na naman nito ang bata. Sa halip na batiin ang lalaki dumeretso siya ng kusina upang ihanda ang baon nilang mag ina dahil aalis narin sila maya't maya.

“Wow,,’ thank you tito Brent sa pasalubong ang ganda po.,,,”tuwang wika ng bata. Binigyan ni brent ng madaming doll ang anak.

“Dito na po kayo titira tito Brent,?”

Naulinigan ni amelia ang matinis na boses ng kanyang anak. Kaya Naging curious siya sa magiging sagot ng lalaki lihim niyang pinapakinggan ang usapan ng mag ama.

“Oo naman, princess dito na titira ang daddy. Kaya magkakasama na tayo.”

“Yehey,,hindi na magiging sad si karina, happy na po siya dahil may daddy na, pwede ko po bang sabihin sa classmate ko na may daddy na po ako?” Inosenteng Saad ng bata.

Anak, halikana aalis na tayo,mahuhuli na tayo sa school. Sulpot ni amelia. Sinadya niya yon para hindi makasagot ang lalaki. Ayaw niyang paasahin ang anak. Katulad ng nasa isip niya nahuhulaan na niya ang magiging sagot ng lalaki.

“Pero mommy kausap ko pa po si tito daddy.,,” kumudlit ang lungkot sa mukha ng anak.

“Don't worry princess andito lang ako, hindi aalis si daddy sa katanuyan niyan, ako na ang maghahatid sa inyo sa school.”

“Yehey” nawala ang lungkot sa mukha ng bata.

“Segi na anak mauna kana sa labas at susunod kami.”

“Segi po mommy,”” Masiglang wika ng bata. Alam niyang ganong kasigla ang bata dahil sa presensya ng ama. Masyado niyang namiss ang lalaki at yon ang kinatatakutan ni amelia ang masayang mga ngiti ng anak ay mapapalitan ng lungkot kung sakaling aalis muli ang lalaki.

“Ano ba talaga ang plano mo,? Please Brent huwag mong paasahin si karina kung may balak kang umalis, ngayon palang mag paalam kana sa kanya ng maayos. Dahil hindi ko hahayaan na lumalim ang pagnanais ng bata na dumito ka. Maawa ka kay karina. Please isipin mo naman ang magiging epekto nito sa kanya.”

“I'm not planning of anything. I will stay here para bumawi sa inyo.”

“Hanggang kailan Brent,? isang araw, or isang linggo,? Huwag kana sumama sa amin baka may makakita sayo masisira pa ang image mo ng dahil sa amin.”

“Mommy, tito daddy let's go na po ,sabi mo po mommy mahuhuli na tayo school.” Bumalik ang anak ni Amelia sa loob.

“Oo na baby, aalis na tayo.,”naiinis na tumalikod si amelia sa lalaki.

Sumakay sila sa sasakyan ni Brent.

Walang kibuan sa loob ng sasakyan tanging anak lamang nilang nagsasalita kausap ang daddy nito habang si amelia masyadong magulo ang utak niya ng umagang iyon kaya hindi niya pansin ang paminsan minsang sulyap ni brent sa kanya mula sa salamin ng sasakyan.

Makalipas ang ilang sandali dumating na sila sa school. Hindi na bumama si brent sa sasakyan upang makaiwas sa mata ng mga tao. Hinatid ni amelia anak sa classroom nito pagkatapos dumeretso na siya sa classroom nito upang e check kung maayos naba ang lahat sa loob.

Pagsapit ng hapon nasa harap ng school si Brent upang hintayin ang kanyang mag ina talagang desidido siyang bumawe hindi lang yon gusto niyang macompleto silang muli sa iisang bubong. Kakatawag lang ng kanyang manager at kinukumusta siya, dahil may nakalagay sa pahayagan na nakita daw siyang nasa Airport pero hindi malinaw ang kanyang mukha dahil naka mask siya at Hood. Ganon katindi ang mga paparazi. Pero pasalamat siya na hindi nasundan ang kanyang location. May incoming project ngunit hindi pa niya nakakausap muli ang manager nito sa magiging desisyon niya. Isinantabi muna niya ang lahat, as of now pamilya muna niya ang ang nasa isip.

Tanaw na niya ang kanyang mag ina kaya agad niyang inaunlock ang pinto ng sasakyan. Pinasakay ni amelia ang anak sa front sit.

“Brent pwedeng ikaw nalang muna maghatid kay karina sa bahay may pupuntahan lang ako saglit.”

“Where,? Sasamahan kana namin.”

“No need, may bibilhin lang ako sa bookstore saka pagod na si karina at ikaw remember hindi ka pwede makita.”

“Anak mauna na kayo, may bibilhin lang si mommy,”

“Okay po mommy.,,,”

Pagkatapos sinara na ni amelia ang pintuan ng sasakyan.

Ang totoo makikipagkita siya kay mark dahil niyaya siya nitong magdinner at may sadya rin talaga siya sa book store. Pumara na siya ng taxi saka sinabi sa driver kung saan siya bababa.

Pagdating ni amelia sa mall sa bookstore muna siya pumunta since maaga siya sa oras ng usapan nila ni mark.

Ouch,,,! Daing ng babaeng nabangga ni amelia. Hindi niya napansin dahil abala siya siya pagtitingin ng paligid medyo nakalimutan niya ang area ng bookstore. Its been a years, nong huli siyang makapasok ng mall sa lugar nila.

“I'm sorry miss hindi ko sinasadya. Oaky lang,?”

“It's fine miss sa susunod mag iingat kayo..”

“Pasensya na talaga hindi kita napansin, kasalanan ko dahil hindi ako tumitingin sa dinadaanan ko.,,”

“No worries.,,ako pala si Ivy.” Nakangiting pakilala ng babae.

Ngunit nabigla si amelia ng mapagsino ang kanyang nasa harapan. Para siyang namamalikmata.

“Totoo po ba yan, kayo si miss Ivy,? Yong artista sa tv?”

“Yeah Haha,, but secret lang natin baka habulin ako ng mga tao dito sa mall.,,”

Ang ganda niyo po sa personal.,,pero Biglang na alarma si amelia ng maalalang may ugnayan ang babae sa kanyang asawa. Bigla nakaramdam ng panliliit sa sarili si amelia dahil walang wala siya sa kagandahan ng babae. Kaya hindi malabong magugustuhan ito ng kanyang asawa. Nakaramdam siya ng sakit sa kanyang dibdib.

“Hey miss, are you okay,,?”

“Ha,okay lang ako, ako pala si amelia, Pasensya na ulit, segi mauuna na ako sayo.”

“Wait, amelia,”

“Bakit?” may pagtatakang tanong ni Amelia.

“Wala lang parang gusto kong makipagkaibigan sayo mukha kang mabait.”

“Salamat, kayo rin miss ivy pero Pasensya po nagmamadali ako may bibilhin ako sa bookstore at may naghihintay sa akin.” Napatingin siya sa kanyang wirst watch. Its already 6pm. Oras ng usapan nila ni mark.

“Sure, nice to meet you amelia, hope we will see each other again.” Tanging ngiti lang ang tugon ni amelia saka ito tumalikod.

Pagkatapos bilhin ni amelia ang kailangan pumunta na siya sa restaurant kung saan pagtatagpuan nila ni mark. 20 minutes na siyang late kaya nahihiya siya kay mark. Hindi niya nahanap agad ang bibilhin kya naglibot pa siya, isa pang nakatagal sa kanya ang pagbanggaan nila ni Ivy, what a small world akalain mong magkikita sila dito sa mall.

Bigla siyang napaisip hindi kaya magkasama ito at ang kanyang asawa. Posibleng tama ang kanyang iniisip.

Natanaw niya si mark sa loob ng restaurant dahil transparent glass ang wall. Animoy hinihintay siya dahil tumingin ito sa kanyang relo. Agad niyang nilapitan ang lalaki.

“Mark, I'm sorry kung ngayon lang ako nakadating may binili pa kasi ako sa bookstore.” Nahihiyang wika niya.

“No worries,ang mahalaga andito kana,I can wait you anytime.” May pakahulugan na wika ng lalaki at pinaghila si amelia ng upuan.

“Salamat, ang dami mo naman order dalawa lang tayong kakain”

“Oh, finally dumating na ang kaibigan mo cousin.”

“Amelia,?”

“Miss Ivy,?”

Panabay na wika ng dalawa. Kitang kita ang gulat sa mukha ng dalawa.

“Haha,,,what a small world mahinhin na tawa ni Ivy.” Natawa rin si amelia.

“Teka lang guys paano kayo nagkakilala,?” Singit ni mark.

“We just met while ago cousin, nagkabanggaan kami, with small talk ayon naging magkaibigan na kami.

Teka paano kayo nagkakilala ni amelia cous,?”

“Dati ko siyang classmate nong highschool.,”

“Really, that's amazing.,.what a really small world for us.”

“Kaya nga,,.” Tipid na saad ni Amelia. Nagsimula na silang kumain at nagkuwentuhan lang ng mga kung ano ano. Hanggang sa napunta ang usapan kay ivy at sa asawa ni amelia.

“Kumusta naman kayo ni Brent cousin sabi mo nagkakamabutihan na kayo?” Si mark.

Natigilan sa pagsubo ng pagkain ni si amelia. Uminom siya ng tubig sa kanyang baso upang lunukin ang tila bumara sa kanyang lalamunan tila hindi siya handa sa magiging sagot ni Ivy. But wheither she like it or not kailangan niyang tanggapin ang katotohanan. Kahit subrang sakit.

“Well, our relationship are went well, that's why, I came here because tita said,.mommy ni Brent andito daw si Brent. Nagtatampo nga ako sa kanya dahil hindi niya sinabing magbabakasyon pala siya dito, de sana nasamahan ko siya, to enjoy with his company. Maybe later magkikita kami.”

Tuluyan ng nawalan ng gana si amelia.

“Amelia eat, I know you will like eat.”Nilagyan ng lalaki ang plato ni amelia upang pagtakpan ang kakaibang atmosphere sa pagitan nila.

“Excuse me guys my manager is calling.,”

Ng mawala sa paningin ng dalawa si Ivy agad humingi ng pasensya si mark kay amelia.

I'm sorry for your feelings amelia, I didn't know na nagkakamabutihan na pala ang pinsan ko at si Brent.

Wala kang kasalanan mark. Wala rin kasalanan ang pinsan mo dahil hindi naman niya alam kung sino ako sa buhay ni Brent.’

“I have to go, baka hinahanap na ako ng anak ko.”

“You did not eat yet.”

“I lost my appetite mark, pasensya na, Salamat sa pang unawa.”

“Let's go ihahatid na kita baka mahirapan ka mag commute.”

“How about your pinsan,?”

May sasakyan siya magmemessage nalang ako na nauna na tayo.”

“Okay.”