BOOK 1: For The Love of a Gangster

“Do that again and I’m going to rip your head off!” Naglalakad ako sa park ng may marinig akong sumigaw na lalaki, parang nag-aaway. Ano ba naman to? Wrong timing ata ang strolling ko! Pero teka… Paano kung babae ang kaaway nung lalake? At ano daw ang sabi? I’m going to rip your head off? Oh fudge! Hindi naman kaya ng konsensya ko na makinig lang! “I’m going to make you un-f*****g-recognizable!” again, the same voice. Tumakbo ako papunta sa tennis court kung saan nanggaling ang sigaw. I saw a tall guy standing his back at me. Is he choking someone? Meron kasing maliit na figure sa harap niya. Baka yan ang babae! “Hoy! Sinong nagsabi sayo na pwede kang manakit ng kung sino-sino?!” I yelled. Tama naman ang sinabi ko diba? Bigla siyang lumingon sa akin. Teka… Anak ng! Lalaki ba yung sinasakal niya? So, hindi babae? Patay na. “What the f**k are you interrupting me for nerd?!” Napatingin ulit ako sa kaniya. His cold stare, nakakapangilabot. Parang maya-maya ako naman ang hahampasin nito eh. Teka! “Did you just call me nerd?!” I yelled. Hell no! Nobody! And I mean NOBODY calls me a nerd. That’s not a bad thing, pero name calling is a bad thing. Hindi ba siya tinuruan ng Mama niya? Binitawan niya agad yung pagkakasakal niya sa lalaki na bigla namang tumakbo. Hoy! Ako ang nag save sayo ah! Bakit mo ako iniwan? “Yes nerd! And I did it again!” he smirked. Which actually added to his jaw dropping looks. But hell no! Lumapit ako sa kaniya, kung alam niyo lang, parang pasan ko ang impyerno. I hate it when someone call me names! Lumalapit ako sa kaniya pero siya, nakatayo pa rin na parang wala lang. Cold but very…intriguing? PAAAAKKK! And then it happened. I slapped him hard! Almost nag echo. Masakit talaga yun, masakit kamay ko eh! Pero nakatayo pa rin siya sa kinakatayuan niya, nag tilt lang ang head niya dahil sa ginawa ko. But still not moving. Why the hell did I do that? I think the world slowed down. Kahit ako nagulat sa ginawa ko. Hindi naman ito nakalagay sa agenda for today ah. He slowly looked at me straight in the eye. “Run o mapapatay kita” tumindig ang mga balahibo ko. Haist! Ba’t ba nakakatakot ang lalaking to? Ang gwapo nga pero parang killer naman. Serial killer. “N-no!Akala mo ba natatakot ako sayo?! And who the hell are you to call me nerd?!” Umatras na lang ako ng konti, halata namang natatakot ako eh, nag stutter pa ako. Lord, is this the end of me? Hindi ko alam kung bakit siya lumalapit sa’kin. Ba’t ka ba lumalapit? Umaatras na nga ako! “Maswerte ka hindi ako pumapatol sa babae.” He looked at me again then grinned. “Just pray to your god that I won’t see you, again.” When he said that nag-iba ang expression niya, parang naging killing machine. Naka-add pa ang pag-tingin ko sa mata niya. Pwede bang pumikit? Okay lang ba yun? Nanahimik lang ako, paano naman. Wala na akong pang re-rebuttal. Hay naku naman! Nakatingin lang siya sa akin. Nakatingin pa rin ako sa kaniya. Alam niya kaya na ang gwapo niya? Alam niya kaya na nakakatunaw yung tingin niya? “Hoy! Dave! Akala mo ba palalampasin ko ang ginawa mo?!” Biglang may sumigaw at pareho kaming napatingin sa likod niya. Bumalik yung lalaking binugbog niya kanina, naka leather jacket siya na mukha tuloy siyang naglalakad na jacket sa sobrang liit niya at laki naman ng jacket. Hindi na siya nag-iisa ngayon, may mga kasama na siya. What is happening? What is going to happen? “And you think you can take me down with those piece of s**t?” The stranger near me laughed and looked at me again, “Umalis ka na.” He said with a cold voice. Syempre, parang magkakagulo eh. So aalis na lang ako at baka mapahamak pa ako. I started walking away. “Hey Miss maganda. Why don’t you play with us?” I looked back and saw the little guy smiling at me, parang manyak pa ata to! Lord, bakit naman ako papatol sa walking leather jacket? Napatigil ako sa kinakatayuan ko. What does he mean by play? Napalunok ako ng dahan-dahan. “Leave the girl alone.” Narinig ko si… Dave? I suppose Dave ang pangalan niya, yun ang tawag nila eh. “Is that your new flavor of the month eh?” The little leather jacket guy chuckled. Para siyang biik kung tumawa. “Say what, if we take you down. We take your girl with us. But if you win, we’ll never disturb your gang again.” What? Akala niya there is something going on with me and this…this gorgeous piece of jerk? Biglang naglakad si Dave at umupo sa bench. How can he act cool at times like this? Tapos ako nakatayo lang dito? Ano ba ang dapat kong gawin? He sat with his cliché posse, arrogant and hot… I mean freakish look. Focus, girl! Focus! “She’s not my girl, and you can take her if you want to. And how many times do I have to tell you that I don’t have a f*****g gang.” He said with his poker face. “Are we that cheesy to label things as what? Gang? Jesus Christ!” Kaya naman pala ang sama ng ugali nito, he runs a gang! At talaga namang ibebenta ako nito sa walking leather jacket ah! “Hoy! Lala—” bago ko pa natapos ang sasabihin ko, tumayo na siya at pinaghahampas ang mga lalaki. Ang dami nilang nakapalibot sa kaniya. Holy moly! Ito ba ang pinunta ko ditto? Kaya niya ba silang lahat? Paano pag hindi niya kaya? So aalis na ako? Ano na? Ba’t pa kasi ako pumunta-punta dito? Nakatingin lang ako sa kaniya and he really looks like he could kill anyone at any time. Nakakatakot siya. May mga lalaki pala talagang papatayin ka kahit hindi ka naman hinahawakan. “Ay!” Napatingin ako ng may biglang tumapik sa pwet ko, yung maliit na lalaki na parang naglalakad na leather jacket. Ito ata ang leader nila. Humakbang ako palayo. Gusto kong tumakbo pero hindi ko na ata alam kung paano. “Hi Miss. So hindi ka pala girlfriend nung kumag na yon?” Tinuro niya si Dave pero nakatingin lang ako sa kaniya, baka kasi maya-maya may kung ano naman siyang hawakan. “H-hindi… Lumayo ka sa’kin.” I said. Hindi maalis sa’kin ang takot. Paano ba naman, ang pangit niya. Siyempre matatakot talaga ako. Lord, sorry for judging people. Nagulat na lang ako ng bigla niya akong hilain sa kamay. Nasasaktan na tuloy ako, “Miss wag ka ng pakipot. Kahit isang gabi lang.” “Bitawan mo nga ako!” Hindi ako makaalis sa higpit ng hawak niya. “You heard the girl.” Biglang may sumulpot na lalaki sa gilid. Pareho kaming tumingin ni leather jacket guy sa may ari ng boses. Quota na ata ako sa mga gwapong lalaki ngayong araw. Grabe. Kaya siguro andami kong nakikitang gwapo ngayon, except sa leather jacket guy na to, kasi mamamatay na talaga ako. Binitawan nga ako ni little walking leather jacket. Napaatras na lang ako ng bigla siyang suntukin nung bagong dating na lalaki. Bumagsak siya sa lupa. “Hey Miss, okay ka lang?” Halos hindi ako makasalita. Talaga bang kinakausap ako nito? “Y-yes…” Teka! Nasaan na si Dave? Tumingin ako kung saan pinalibutan si Dave kanina pero puro knocked out ang mga lalaki sa paligid niya. Nakita ko na lang siya sa bench ulit, naninigarilyo. “Are you Dave’s new girl?” Nag tanong yung mala-anghel sa harap ko, pagkatapos ay napa-kamot siya sa ulo. “Paano naman si Kristina?” he muttered. “N-no.” “Ahhh. I see. Sorry if I’ve mistaken. Imposible rin naman. Inlababu na yan eh.” He smiled. I think he just took my breath away, “I’m Ash, Prince’s best friend.” Inabot niya ang kamay niya sa’kin. Ba’t ba ang bait nito? Yung isa naman sama ng ugali. Nakipagkamusta ako, “Alex.” Then I smiled. Nakakahiya naman ito, para akong 13 year old. “I-I should probably go now.”Aalis na lang ako, ang awkward naman ng situation, “thank you.” I should probably thank him for saving me from that little walking leather jacket. “No problem.” He said. Naglakad na ako paalis. Tingin ko nag lakad na rin siya papunta kay Dave. Napapa-paralyze ang utak ko sa mga gwapo eh. Mabuti na lang yung mag hit and run na, baka mapahiya ko pa ang sarili ko. My name is Alex Cassandra Montero. I’m 18 and a student of Middleton University taking up AB Political Science. Nag-iisa lang ako dito sa Davao, actually nag-iisa na lang talaga ako sa buhay. My mom left us when I was 6 and my dad died when I was 13, since then ang auntie ko na matandang dalaga ang nag-aalaga sa’kin, mahal na mahal ako nun. But still, pangarap ko pa rin makita si mama, sobra! Kaya kung gawin lahat makita lang siya.Anyway, I studied here kasi may scholarship akong nakuha, sayang naman. I’m just staying at my bestfriend’s house- si Carlo, I mean Kathy. Binilhan kasi siya ng bahay dahil dito rin naman siya mag-aaral, so nakitira na lang ako dun. So  yun. I guess for a moment, the boring life of mine became a bit interesting. Kahit na muntik ko pang ikamatay yun. Hindi naman mauulit, kaya okay lang. Siguro.   SCHOOL CAFETERIA, Thursday. Yes! Malapit na ang weekend! Wala namang pasok sa Monday! 3 days na walang klase. “Anak ng tokwa Alex! Tigilan mo nga ang kaka-smile diyan. Para ka ng baliw.” Salamat sa pag spoil ng moment Kathy. “I’m just happy dahil Friday na bukas, Carlo” I smirked. Ayaw niya talagang tinatawag siya sa pangalan niya, he prefers to be called Kathy. Para daw girl na girl talaga. Yes, he’s gay and he’s my bestfriend. Minsan nga napapagkamalan akong girlfriend nito. Sayang nga ang pagka-gwapo niya. Sayang ang genes! Pero whatever makes him happy. “Tumigil ka nga Cassandra, Kathy sabi!” Akmang babatukan nya na sana ako kaya lang napa-iwas na ako. Safe! “Oo na! Teka. Klase mo 3-4pm, diba? Malapit na.”Sigurado ako hindi naman to papasok. “May date ako.” He smiled. Sabi na nga ba. Kahit naman bakla to marami namang nagkaka-gusto dito no. Buti pa sa kaniya. Sana all! “Bahala ka nga. Basta ako uuwi na. Tapos na klase ko.” Kinuha ko na nag bag ko at mga gamit. Kinuha niya na rin ang mga gamit niya, “Alam mo Alex, maganda ka naman eh. Sana marealize mo lang yun. Subukan mo kayang magmake-over! Ditch your crappy clothes and those thick glasses!” Nagrereklamo na naman siya. Oo na, pangit na kung pangit. Tanggap ko nang tatanda ako na dalaga. “Hayaan mo na nga ako Kathy. I like myself. Bye na, uuwi na ako. Umuwi ka ng maaga. Maaga, hindi umaga.” Nag wave na ako at umalis. Habang nasa hallway ako nakita ko si Grace palapit sa’kin, classmate ko siya sa History. “Uy Alex! Nakita mo na ba yung naghahanap sayo? Ang gwapo naman nun! Kuya mo? Pakilala mo naman ako.” May naghahanap sa’kin? “Ha? Wala akong kuya. Sino naman daw yun?” “Ewan ko. Basta hinahanap ka, nandoon ata naghihintay sa labas ng gate. Andami ng girls doon. Pinagpi-pyestahan ata. Sayang! May klase pa kasi ako eh.” Sinabi niya sa’kin na parang sobrang kilig talaga. Nagpaalam na ako sa kaniyang aalis na ako, parang hindi kasi titigil sa kakwento kung gaano kagwapo yung naghahanap sa’kin eh. Honestly, na curious rin naman ako. Sigurado ba siyang ako talaga ang hinahanap? Baka kapangalan ko lang.     Papunta na ako sa gate at talaga namang ang dami ng girls na tumatambay dun. Hindi tulad ng dati na halos magtataguan ang mga babae sa room o kaya tatambay sa court para makita ang mga varsity players. “Hey Babe! Do you know a girl named Alex Cassandra?” May narinig akong nagtanong ng pangalan ko. Pero hindi ko makita kung sino, ang dami kasing babae. “Hey handsome, ba’t mo ba siya hinahanap? Andito naman ako.” A familiar voice of a girl flirted with the ‘handsome’ guy. I bet it’s Angeline. Yung captain ng cheerleading squad dito sa school, parang halos na-date niya na ang lahat ng gwapong boys dito sa school. It was said that she lost her virginity when she was only 15. Yes, cliché man isipin pero the biggest ‘mean girl’ sa school na ito na full of ‘mature’ college students ay isang cheerleader captain. “b***h! He’s mine.” Another girl shrieked. “Girls… don’t fight. I’m going to date you two soon.” Nagsalita na naman yung guy in a sexy tone. Familiar talaga ang boses pero hindi ang way ng pagsasalita. Teka! Ba’t ba ako nakikinig? Wag mong sabihin Alex na umaasa ka talaga na ikaw ang hinahanap niyan! “Aalis na nga lang ako” I muttered to myself. Nilagpasan ko yung kumpulan ng mga babae, nakita ko na may car pala dun, color black. I think it’s a Lamborghini. Wow. Sosyal. Pangarap ko rin magka-sasakyan ng ganito. Ang swerte naman ng Alex Cassandra na hinahanap niya. Naghintay na ako ng taxi. Ba’t ba ang tagal ng taxi ngayon? Gutom na ako. Gusto ko mag samgyup pero awkward naman kung alone. Sad. “f**k! Where is that girl?!” May narinig akong sumigaw, familiar talaga ang boses. “Easy, honey.” It’s Angeline’s voice again. Bumalik ako ulit sa kinakatayuan ko kanina, naging curious tuloy ako. Ang familiar kasi ng boses. Biglang may tumunog na phone. “Hey dude!” Pause. “Ahh. So that’s her last name?” Pause. “Okay.” Tapos narinig kung tumahimik na, nagbulong-bulongan naman yung mga girls. “Ang hot niya talaga no!” One girl said. “Oo, mas lalo na siguro sa kama.”Oh my god! Nasaan na ang timid Filipina culture? “Ano kayang feeling?” Kailangan ata nila ng divine intervention! “Tumigil nga kayo, he’s mine.” Angeline’s voice again. Ba’t hindi na nagsasalita yung guy? Ang familiar talaga ng boses niya. Hay! Sino ba kasi ‘to? Gutom na ako ha, pero andito pa rin ako. “Alex Cassandra “the nerd” Montero!” He yelled out of nowhere. Hey that’s me! And who the f*ck is he to call me names! Again! “And who the f*ck are you to call me a nerd? Is that so wrong ba?” I yelled. Oops. Wrong move, Alex. Now everyone is staring at me. “Well, buti naman at nagpakita ka na nerdy.” Nagtabihan ang mga babae at bigl--- Is it just me o talagang nakikita ko si Dave? And he called me a nerd again!