VIOLET (ALPHA'S retribution Series 1)

Chapter 15

Kinausap ni Violet ang ama nang masigurong nakapasok na ang ina sa silid.

"What's wrong?" simula niya. Alam niyang malaking problema ang bumabagabag dito.

"I want you to stay away from this, pero sasabihin ko pa rin sa'yo dahil alam kong hindi ka titigil hangga't hindi mo nalalaman ang totoo," tugon nito.

"Anak, magkakaroon na ng katarungan ang pagkaka-kidnap mo noon," kuwento nito.

"Pero hindi ganoon kasimple, alam mong napakadelikado ng Alpha. Hindi ko kontrolado ang lahat dito," aniya.

"Ano naman ang kinalaman ng Alpha sa mga dumukot sa akin?" kuwari ay tanong ng dalaga pero nakukuha na niya ang punto ng ama.

"My partners, sila ang pinuno ng sindikatong kumikidnap ng mga bata noong panahong mawala ka, hinihintay ko lang ang confirmation from my source para masigurong may kinalaman nga sila sa nangyari sa'yo noon," paliwanag nito.

"Hindi ako magdadalawang-isip na buwagin ang Alpha para sa kanila," banta ng kaniyang ama. Maraming koneksyon sa gobyerno ang ama kaya balewala lang sa kaniya kung mabuwag man ang Alpha. He invest a lot para rito pero bawi na iyon at naibalik na rin sa kaniya ang nawawalang anak.

"Dad, mag-iingat kayo," aniya sa ama. Nag-aalala siya para rito.

"Yea, I will. Bantayan mo ang mommy mo dahil siguradong kayo ang target nila kapag nalaman nilang alam ko na ang lahat," nag-aalalang babala nito sa anak.

"Pumunta na lamang kayo sa Amerika," maya-maya ay patuloy nito.

"No! Hindi kita iiwan dito," mariin namang tanggi ng dalaga. Kita niya ang tuwa sa mukha ng ama. Ramdam nito ang kaniyang pagmamalasakit.

"Violet, ayaw kong isugal ang pagkakataong ito, ayaw kong mawala ka ulit sa amin ng mommy mo," malungkot nitong pahayag.

"Dad, kilala mo ako. Hindi ako basta sumusuko," tugon ng dalaga. Determinadong samahan ang ama sa laban nito.

"Isa pa, they will go after Alex kapag hindi nila ako mahanap. Ayaw ko nang mabuhay ng nagtatago. Let's end this up," aniya.

"Don't worry Dad, I'm still your best agent," sabi niyang bahagyang ngumisi. Sinubukan niyang pagaanin ang loob ng ama.

"Syempre! Mana yata sa ama!" pagmamalaki naman nito.

"Teka, iyan bang Alex na 'yan eh seryoso sa'yo?" pag-iiba nito sa usapan.

"Ano ba namang klaseng tanong yan, syempre naman!" tugon niya. Pakiramdam niya ay tropa lang niya ang kausap. Tuluyan nang nawala ang pangingimi niya rito.

"Violet anak, huwag ka munang mag-aasawa, hindi pa namin na-eenjoy ng Mommy mo ang makasama ka," anitong may halong biro pero totoo sa kaniyang loob ang sinabi.

"Hindi naman ho, kapag maayos na ho siguro ang sitwasyon," wala sa loob na tugon niya. Tumango tango lamang ang Don. Ayaw nito na mapahamak ang anak kaya buo na ang pasya niyang hindi na niya ito idadamay sa ano mang gulo ng Alpha.

Ilang araw lamang ang lumipas ay nakumpirma ni Don Arthur na ang grupo nga ni Jaguar at Leon ang may kagagawan ng pagkawala ni Ariah noon. Ayon sa kaniyang pinagkakatiwalaang tauhan na siyang nagsisilbing espiya niya sa kampo ni Jaguar at Leon ay maliit na sindikato pa lamang ang mga ito noong panahong iyon. Ang mga batang nakukuha nila ay walang awang pinapatay at hinaharvest ang mga organs na puwedeng ibenta. Sa negosyong ito raw nagkaroon ng kapital ang grupo ni Jaguar hanggang sa lumaki at pinasok naman ang pag-gawa ng droga. Dahil naging mainit ang droga sa bagong administrasyon ay huminto ang grupo sa ganoong gawain. Nakilala naman nila si Don Arthur at doon nagsimula ang pag-buo ng Alpha. Parang nagsilbing proteksyon pa ng grupo ni Jaguar ang Alpha.

Napasuntok sa lamesa ang Don nang marinig ang ibinunyag ng kaniyang spy. Hindi niya akalaing siya pa pala ang nagsilbing proteksyon ng mga dumukot sa anak niya.

"Sir, delikado na rin ako sa grupo nila. Nalaman nilang ako ang nagbibigay ng impormasyon sa inyo," may takot na pahayag ng kaniyang tauhan.

"Magpalamig ka muna. Lumabas ka ng bansa," utos niya rito. Hindi rin niya gustong ipahamak ang buhay nito.

"Salamat po sir! Napakabuti ninyo, hindi ako nagkamaling pumili ng taong pagkakatiwalaan. Gusto ko na rin pong magbagong-buhay," anito.

"Sige na, sige na. Aasikasuhin ng sekretarya ko ang mga papeles mo. Tatawagan ka niya kapag handa na ang lahat," sabi ng butihing Don.

"Salamat po," tugon nito bago tuluyang magpaalam.

Lingid sa kaalaman ni Ariah, umalis ang ama kasama ang ilang tauhan nito. Papunta sila sa kaniyang opisina nang harangin ng mga armadong tauhan ni Jaguar ang sinasakyan nitong kotse. Pinagbabaril ang kanilang sasakyan nang tumanggi ang driver na buksan ang pinto ng kotse. Mabuti na lamang at bullet proof ito.

"Ibalik mo sa bahay! bilisan mo!"utos ng Don sa kaniyang driver nang makalayo sila ng kaunti sa mga ito.

"Yes sir!" maliksi naman nitong tugon at saka pinaharurot ang sasakyan pabalik sa kanilang mansion.

"What happened?" takang salubong ni Violet sa humahangos na ama.

"That bastard! Ako pa ngayon ang tatalunin n'ya, pagkatapos akong traydurin!" galit na pahayag nito.

"Si Alex!" anang dalaga nang maalala ang nobyo. Baka ito ang pagbalingan ng mga ito kung hindi sila magtagumpay na kunin ang sino man sa kanilang pamilya.

"Tawagan mo na lang muna at balaan mong mag-ingat," anang ama.

"No Dad, paano kung nandoon na sila? I need to see him!" matigas niyang tugon sa ama.

"Hey! What's happening here?" sabat ni Donya Eloisa na wala pa ring kaalam-alam sa mga pangyayari.

Nagkatinginan ang mag-ama.

"Nothing Mom, nagpapaalam lang ako kay Dad. May date sana kami ni Alex," aniyang bahagyang ngumiti sa ina.

"Oh eh ayaw ka bang payagan ng Daddy mo?" anito.

"Opo, baka raw mapahamak ako," kuwari ay naghahaba ang ngusong sagot niya sa ina.

"Honey, malaki na ang anak natin. Ginagawa mo na namang bata, its okay iha. Puntahan mo na si Alex, alam kong nag-aalala ka rin. Hindi pa siya ganong magaling noong huli mo siyang makita," mahabang tugon nito na ikinatuwa niya. Tumingin siya sa ama at kumindat na para bang sinasabi niyang 'I told you'. Tumango na lamang ito kahit labis na nag-aalala para sa anak. Ayaw naman niyang sabihin ang buong katotohanan sa asawa dahil baka mas lalong makasama sa kalusugan nito ang sitwasyon.

"Gayak lang ako Dad!" pang-aasar pa niya sa ama.

Napapa-iling na lamang na ibinalik nito ang atensyon sa nagsasalitang asawa.

Nang bumaba ay naka sabit sa balikat niya ang animo case ng isang gitara, pero assault rifle ang laman niyon. Isa sa mga koleksyon ng kaniyang ama na nasa sekretong silid sa loob ng kuwarto niya. Naka sukbit rin sa bewang niya ang kwarenta'y singko kalibreng pistola, nilagyan niya iyon ng silencer para hindi masyadong eskandaloso.

"Violet!" tawag sa kaniya ng ama nang dumaan siya sa tapat ng mga ito.

Hinagis nito ang isang susi. Ang susi ng motorsiklo sa dating gamit niya sa Alpha.

"Thanks Dad!" aniya saka kumindat pa rito. Natawa naman ang ama sa inasal niya.

"Kung wala lang boyfriend itong anak natin sasabihin ko nang tomboy ito," palatak nito na ikinatawa naman ng Donya.

"Cancelled ang flight ni Liah pauwi. Siguro next month na siya makakapag re-schedule ng flight niya. Fully booked ang mga airlines," anang donya na naalala ang bunsong anak.

"Mabuti naman," wala sa loob na sambit ni Don Arthur.

"What? Ayaw mo bang magkita ang mga anak mo?" takang tanong ng donya sa asawa.

"H-hindi naman sa ganoon, medyo may problema lang ngayon ang kumpanya. Magiging busy kami ni Violet. Sasanayin ko na siyang magpatakbo ng mga negosyo natin para naman makapag relax na tayo," maagap nitong tugon sa asawa at inakbayan pa ito.

"Dad, Mom, una na ako!" Si Violet habang nagsusuot ng gloves.

"Sige anak, mag-iingat ka ha?" ang Donya na bahagya pang kumaway sa anak. Walang kamalay malay sa susuunging sitwasyon ng anak.

Palihim namang nagbigay ng utos ang Don sa ilan sa mga tauhan niya, "follow her."

Pinaandar ni Violet ang motorsiklo at inayos ang suot na leather jacket para matakpan ng maayos ang nakasukbit na baril sa kaniyang beywang. Balak niyang puntahan si Alex para siguruhing ligtas ito. Pagkatapos ay pupunta siya sa kampo nina Jaguar para tapusin na ang laban sa pagitan ng mga ito at ng ama.

Mabilis ang takbo ng kaniyang motorsiklo pero kita pa rin niya ang dalawang kotseng kanina pa sumusunod sa kaniya. Nag-overtake ito sa mga sasakyang nasa pagitan nila para maabutan siya. Bahagya naman niyang binagalan ang kaniyang patakbo pero naging alerto siya sa mga ito. Nang matapat sa kaniya ang isa sa mga kotse ay hindi nga siya nagkamali. Naglabas ng baril ang isa sa mga sakay nito at akmang itu-tutok sa kaniya pero mabilis niyang hinugot ang kaniyang baril mula sa beywang at binaril ng dalawang beses ang tagiliran ng kotse sa bandang gulong at tapat ng gas nito. Ilang sandali pa ay gumewang ito at nawalan na ng kontrol. Lumikha ito ng malaking karambola sa kalsada. Bago niya tuluyang lisanin ang lugar ay binaril din niya ang tangke ng gas ng pangalawang kotse dahilan para sumabog iyon. Nagliliyab ang dalawang sasakyan nang iwan niya. Hindi na siya pansin dahil sa dami ng sasakyang naabala sa lugar at sa makapal na usok sa kalsada. Hindi magkamayaw ang mga motorista sa 'aksidenteng' nangyari.

"Two of them are down," balita ng tauhan ni Don Arthur dito.

"Sundan n'yo s'ya. Give her back up kung kinakailangan!" anang Don sa mga tauhan. Alam niyang hindi niya mapipigilan ang anak sa mga gustong gawin nito kaya wala siyang magagwa kung hindi ang suportahan na lamang ito.

"Yes sir!" maagap namang tugon ng kaniyang tauhan. Nanatiling nakasunod sila sa anak ng Don.

"Violet!" tuwang sinalubong ni Alex ang kasintahan nang mapagbuksan ito ng pinto.

"I'm sorry hindi kita inistorbo lately dahil alam kong busy pa kayo ng parents mo," paliwanag nito.

"I missed you," tila batang naglambitin naman ang dalaga sa leeg ng nobyo matapos ilapag ang dala.

Maagap namang niyakap siya nito at hinalikan sa labi. Hinila siya palapit dito habang lumalalim ang kanilang halik. Nang madako sa beywang niya ang kamay nito ay agad siyang binitiwan ng nobyo.

"What the?!" gulat na gulat ito sa nahawakan doon.

"Baby are you going to war?" anito. Ang akala nito ay tapos na ang gusot nita sa Alpha dahil nga ama pala niya ang founder nito. Pero hindi niya sinabi rito ang mga natuklasan ng ama tungkol sa mga co-founders nito.

"Yeah, a war with you," anang dalaga at hinugot at kalibre kwarenta'y singko sa beywang.

"Oh ho..." napataas ang kamay nito at napaatras.

"Ngayon, kung ayaw mo baka mapilitan akong pwersahin ka," aniyang nakatawa. Inilapag niya ang baril sa mesa saka muling naglambitin sa nobyo.

"I really missed you," aniyang pilit na inaabot ang mukha nito dahil higit na mataas ito sa kaniya.

Nawalan sila ng balanse at kapuwa bumagsak sa sofa. Sabay silang nagtawanan saka ipinagpatuloy ang naudlot na ginagawa kanina. Maiinit na halik at haplos sa isa't isa ang kanilang pinagsaluhan hanggang sa hindi nila namalayang kapuwa wala nang saplot sa katawan. Humanda si Alex para pasukin ang mainit at madulas nang lagusan ng nobya. Dahan-dahan ngunit mariin niyang binayo nang paulit ulit. Napapa-arko ang katawan ni Violet sa bawat ulos ng nobyo. Ang pag-ibig niya at pangalan nito ang tanging maririnig sa mga ungol niya. Walang katumbas ang kaligayang ibinibigay ni Alex sa kaniya. Ang pagnanasa sa katawan niyang si Alex lamang ang makakatugon. Bawat dampi halik ng binata sa kaniyang balat ay tila nanunuot sa kaniyang kaibuturan na nagbibigay ng kakaibang kiliti at naghahatid sa kaniya sa sukdulan. Ang bawat pasok nito sa kaniyang lagusan ay luwalhati ang hatid sa kaniyang buong pagkatao.

Sa tuwing magniniig sila ng kasintahan ay dito niya napapatunayan at nararamdamang wala nang hihigit pa sa ligayang hatid nito sa kaniya. Ang langit na dati ay imposible, sa piling ni Alex ay nararating niya ang langit ng makamundong pagnanasa at luwalhati ng pisikal na pag-mamahal.

Hindi alintana ng dalawa ang nangyayari sa paligid, gumulong at nagpatihulog pa sila sa malambot na carpet ng sala habang magkhinang ang katawan. Doon nila itinuloy ang maiinit na sandaling tumutupok sa kanilang katawan.

"Uhhh...i love you baby.." bulong ni Alex nang maramdamang kapuwa malapit na sila sa rurok.

"Harder, faster..." iyon lamang ang namutawi sa mga labi ni Violet habang baliw na baliw sa sarap na hatid ng kanilang pag-iisa.

"I'm coming..ahhhhh..." muling ungol niya nang sa wakas ay narating ang rurok ng kanilang pag-iisa.

Habol ang hiningang magkayakap ang dalawa.

"Parang bigla akong nauhaw," ani Violet sa nobyo.

Tumayo ito at inalalayan rin siyang bumangon. Umagos ang malagkit na likido sa kaniyang mga hita sa kaniyang pagtayo. Pilyong ngiti ang namutawi sa mga labi ni Alex nang makita iyon. Inabot sa kaniya ang tisyu saka inisa-isang dinampot ang kanilang mga saplot at inilagay lang sa sofa.

"I'll get you some drink," anito saka tumalikod patungo sa kusina.

Matapos tuyuin ang kaniyang mga hita ay sumunod siya rito.

"What are you doing here-" nagulat si Alex nang muntik na niyang mabangga ang kahubaran ni Violet na nakatayo sa kaniyang lukuran habang kumukuha ng maiinom sa ref.