Yemeğimi hızlı hızlı yerken tek başıma kapladığım masama aynı anda üç tane tepsi indi. Korkuyla sıçradığımda elimdeki kaşık güvece düştü. Sinirle kahkaha atarak sandalyelerine oturan seviyesiz arkadaşlarıma döndüm. Yemin ediyorum salak bunlar. Kesin bunlar anne karnında oksijensiz kaldılar , başka açıklaması yok bu yan ürünlerin. İki eşeği görmezden gelip yanıma oturan Azra’ya döndüm.
-Selam Azra naber ?
Azra çantasından çıkardığı peçeteyle kaşığını temizlerken gülümseyerek bana döndü.
-İyiyim kuzu sağol. Sen ?
Herkesin hayatında şu kuzu lafını söyleyen biri muhakkak vardır yoksa eğer o kişi eksik ve yalnızdır.
-Birazdan Can ağabeyim gelecek. Uşak’tan yeni döndü.
Gizem kalpler fışkırtan gözlerini masanın üzerine iyice yatarak burnumun dibine soktu.
-Hani şu yakışıklı , mimar olan.
