KABANATA 017
1242 Words
“Yea, I’m at the mall,” sagot ni Eris sa pinsang si Aaron na nasa kabilang linya ng telepono.
Kasalukuyan siyang nasa mall ngayon at hinihintay na dumating ang pinsan saka ang kambal niyang sina Zoey at Zach. Nagyaya kasi ang dalawa at gustong pumuntang mall, sakto naman at hindi busy ang schedule ng pinsan niyang si Aaron, kaya nag-insist itong samahan sila ng mga anak niya.
[We’ll be there in a few minutes, na-traffic lang,]
“Mag-ingat kayo ng kambal. Call me kapag nandito na kayo,” she said and ended the call.
Tinignan niya ang oras sa kanyang cellphone. Mag-aalas sinko pa lang ng hapon, at paniguradong matagal ang usad ng traffic sa kalsada.
Nagpalinga-linga siya sa paligid hanggang sa maagaw ang atensyon niya ng isang boutique. Medyo matagal-tagal na din simula noong huli siyang magtingin-tingin ng mga damit sa mall. Masyado kasi siyang abala sa trabaho at sa mga anak niya, kaya minsan nawawalan siya ng oras para libangin ang sarili.
Pumasok siya sa boutique at tinignan ang mga naka-display doon. The dress hung from a sleek, black mannequin, its form a perfect silhouette against the stark white backdrop caught her attention, drawing her in like a moth to a flame.
The fabric, a shimmering midnight blue, seemed to catch the light from the crystal chandelier, sending tiny sparks of silver across the room. She reached out, her fingertips brushing against the soft, silk-like texture. It was cool and smooth, like a whisper against her skin. The bodice, adorned with delicate beading that glittered like a constellation of stars, was fitted to accentuate the curves. The skirt flowed down in graceful layers, promising a luxurious glide with every step.
“This dress perfectly suits your personality. Gusto niyo po bang sukatin?” tanong ng style consultant sa kanya nang makita siya nitong hindi niya inaalis ang tingin sa dress na kaharap.
Ngumiti lang siya bilang tugon at muling pinagmasdan ang dress.
She wasn’t planning on buying anything here dahil alam niyang ang mamahal ng presyo ng mga damit dito. This boutique was one of the most luxurious she knew of in all Asia, with only few branches in selected countries. She felt fortunate that one existed in the Philippines, allowing her to admire the exquisite designs on display.
“What do you think of this gown?”
Naagaw ang atensyon niya ng isang pamilyar na boses. Napalingon siya sa babaeng nagsalita at hindi nga siya nagkakamali nang makita niya si Ivee. Kasama nito ang kapatid niyang si Gina.
Kahit ilang taon na ang nakalipas, hinding hindi niya makakalimutan ang mga taong nagpahirap sa kanya dati. Sariwang-sariwa pa sa kanyang isipan ang mga ginawa nila noon.
Papanong naging magkakilala ang dating kapatid niyang si Gina at Ivee? Hindi niya maiwasang tanungin ang sarili.
“You’ll surely look fabulous with this gown,” sagot ni Gina kay Ivee.
Abala ang dalawa sa katitingin ng mga dresses at gowns kaya hindi nila napansin ang presensya ni Eris na kalapit lang nila.
“I wanna look awesome for tomorrow’s event. Sayang nga lang at hindi ko maisusuot ang ipinasadyang gown para bukas,”
Eris just rolled her eyes nang madinig ang maarteng boses ni Ivee. Kumukulo pa din ang dugo niya sa babaeng ‘yan lalo na ang ginawa nito sa anak niya sa airport noong nakaraang araw.
“Pwede ko bang masukat ‘to?” paalam niya sa style consultant na katabi niya at kaagad naman siya nitong nginitian at iginiya sa fitting room bitbit ang dress na gusto niyang sukatin.
***
Pagkalabas ni Eris sa fitting room, saktong lumabas si Ivee sa kaharap na fitting room. Magkaparehang-magkapareha ang sinukat nilang damit pero hindi niya ipinahalata ang pagkagulat. Unti-unting sumilay ang ngisi sa kanyang labi nang makita ang nanlalaking mga mata ni Ivee.
“This time, sigurado akong ikaw talaga ‘yan Eris. Looks like bad weeds die hard, huh? I wouldn’t have believed it if I hadn’t seen it myself,” puno ng sarkastikong usal ni Ivee habang nakahalukipkip ang mga braso.
“Coming from you?” with a slight smirk, making clear she’s amused by Ivee’s audacity.
Lumapit nang bahagya si Ivee sa kanya. “After four years, I wonder kung ano ang pinaplano mo at bumalik ka pa,
“Kung binabalak mong agawin sakin si Blaze kaya ka nagpakita ulit after all these years, pwes huwag mo na ituloy ‘yang binabalak mo. Blaze loves me so much kaya huwag ka nang umasang maaagaw mo siya sakin. Baka nakakalimutan mong he dumped you already? At walang tanga ang gustong kumuha at gamitin ulit ang basurang tinapon na niya,”
“He’s all yours. Isaksak mo sa bagamo para makapante ka, tch.” Naiiling na sagot sa kanya ni Eris at nilampasan siya. Dumiretso siya sa counter pero kaagad naman siyang sinalubong ng style consultant.
“As what I expected po, bagay na bagay po sa inyo,” bati nito.
Nagpalinga-linga siya, hinahagilap ng mga mata ang dating kapatid na si Gina, pero mukhang nakaalis na ito.
“Thanks. I’ll take this,” tukoy niya sa dress na suot.
“Come this way po,”
Wala naman sana siyang balak bumili, kaso ayaw niyang magpatalo kay Ivee. She couldn’t bear the thought of Ivee’s judgmental comments about not buying anything.
“I would like to buy this dress that I’m wearing and her dress,” sabat ni Ivee na nakabuntot pala sa kanya.
“We still have one more stock with the same size kagaya ng suot ni ma’am. Gusto niyo po bang ipakuha—”
“No, I want the one she’s wearing. Hindi niya din naman afford ‘yan,” she interrupted the style consultant. “Do you know how much that dress cost?” mapanuyang tanong pa ni Ivee kay Eris.
“Nope. But I want this dress, so I’ll pay for it,”
Binuksan ni Eris ang dalang sling bag para kunin ang credit card niya at makapagbayad. Ngunit nakapa na niya ang kasulok-sulokan ng bag, hindi niya pa din makapa ang wallet na naglalaman ng pera at cards niya.
“It’s five hundred sixty-nine thousand, ninety-nine and eighty-nine cents. Would you like to pay it with cash or card?” tanong ng babae sa counter.
Halos manlumo siya sa presyo. Wala na bang mas mumura pa diyan?
“U-Uhm, do you accept e-money?” kabado man siya pero hindi niya pinahalata. Ayaw niyang ipahalata kay Ivee na naiwan niya ang wallet at wala siyang bitbit ngayon kundi yung cellphone niya lang.
“I’m sorry, pero under maintenance po ang e-money transfer namin,”
“Just admit it na hindi mo afford. Nagdadahilan ka pa, tch.” Sabat ng isa na mas lalong nakapagpakulo ng dugo niya. “Besides, this dress is way too expensive for your taste, tch.” marahas na hinila ni Ivee ang sleeve ng dress dahilan para magsitanggalan ang mga palamuti na nakakabit dito.
“Ano ba? Sumusobra ka na!” napataas ang tono ni Eris kung kaya’t pinagtitinginan na sila ng ibang customers. “Whether I afford this dress or not, that doesn’t give you a license to be rude. Stop giving me that attitude, napaghahalataan kang insecure sa ginagawa mo!” asik niya at tinabig ang kamay ni Ivee.
“How much is it? I’ll pay for my wife’s dress,”
Napabaling si Eris sa lalaking kapapasok lang at automatikong napataas ang kaliwang kilay nang makita ito kung sino.
- Writer
