Bumuga ng hangin si Regina nang maalala niya ang tiyahin niya. Ewan niya ba kung bakit nakakaramdam siya ng konsensya dahil sa bigla niyang pag- alis. Naiisip niya na kahit hindi maganda ang naging turing nito sa kaniya, ang tiyahin pa rin niya ang nagpakain sa kaniya at nagpatuloy sa kaniya sa bahay nito.
Hinintay ni Regina na magising si Ford para makiusap na gusto niyang sumilip sa bahay ng tiyahin niya. Nakakaramdam kasi siya ng lungkot sa unit ni Ford kapag mag- isa na lang siya doon.
"Ha? Bakit nanaisin mo pang makita ang tiyahin mong iyon? Tapos balak mo pa siyang bigyan ng kung ano? Bakit?" nagtatakang tanong ni Ford.
"Kasi kung hindi ako tumira doon, baka nasa kalye pa rin ako nakatira hanggang ngayon. Siguro naisip niya lang gawin ang bagay na iyon sa akin dahil dahil wala na
