"Ayy!" diye çığlıkvari bir kahkaha yankılandı mutfakta. Toprak'ın geniş omzuna oturmuş arada eğlenceli seyahatler yaparken çok mutluydu Aden. "Düşcem heyalde baba!" Kıkırdayarak gülerken minik inci gibi dişleri de görünüyor, tam yemelik bir manzara oluşturuyordu.
Babasının başına sıkı sıkıya tutunuyor arada ellerini çekip saçlarına asılıyor, bazen yanlışlıkla onun gözlerini kapatıyordu.
Babası mı? O da annesine kahvaltı hazırlıyordu. Pek sevgili karısı uyanmasın diye Aden'e sürekli sessiz ol fıstık deyip duruyor kıskanmasına sebebiyet veriyordu biraz.
"Düşmezsin..." diyerek Aden'in gözlerine kapadığı ellerini kaldırdı Toprak. "Ben seni tutarım hep fıstığım." Aden elinin birini yanlışlıkla babasının gözüne kapatınca Toprak yine tutup çekti elini. "Ama gözlerimi kapama."
Aden annesin
