Odanın kapısınının aralanması ile uyku numarama çaktırmadan devam ettim. Dün gece Eylül beklemiş benim uyuduğumu düşündüğü an kollarını belime sarmıştı. Oldukça farklıydı o an. Minicik bedeniyle bana sarıldığında tuhaf hissetmiştim.
Gece bir kez Aden'in sesiyle uyandığını görmüştüm. Ben de uyanmıştım o birden yataktan fırlayınca. Ama yataktan kalkmamıştım.
Sabah sessiz olmaya çalışsa da yüzüme kondurduğu öpücüklerle uyanmıştım. Belli etmemiştim ona. Beklemiştim sessizce.
"Babamızı uyandıralım." dedi Eylül yaklaşırken fısıltıyla.
"Dur kızım önce ben." dediğini duydum yatağın diğer tarafı çöktüğünde. "Sonra sen öpersin." Aden'in mırıldanmaları da ulaşıyordu kulağıma.
Yanaklarıma bastırılan dudakların ardından gece boyu burnuma dolan güzel kokuyu aldım. Eylül'dü bu.
Geri çekilip "
