วันเวลาเดินไปข้างหน้าอย่างไม่รอคอยใคร แม้แต่สำหรับปาลินเองก็เหมือนกัน ตั้งแต่วันนั้นที่เกิดเรื่องในห้องกินข้าว เธอก็พยายามหลบหน้าแทนไทย เธอออกจากบ้านเร็วกว่าเดิม กลับบ้านดึกเหมือนเดิม และที่สำคัญ เธอให้ช่างมาใส่กลอนในห้องเธอตอนที่แทนไทยไม่อยู่ ทำให้เขาไม่สามารถไขห้องเธอมาได้
แต่ที่แปลกก็คงจะเป็นแทนไทยเองนั่นแหละ ที่เขาไม่ได้มาเคาะห้องเรียกเธอเหมือนเมื่อก่อน และไม่ได้ไขห้องเข้ามาหาเธอเองอย่างเมื่อก่อนด้วย เพราะเธอไม่เคยได้ยินเสียงผิดปกติจากประตูเลยสักครั้ง แต่ก็ดี ยิ่งเขาไม่หาเรื่องเธอมันก็เป็นผลดีต่อเธอมากแล้ว เพราะเธอก็เหนื่อยเหมือนกับการถูกเขาเอาเปรียบหลายๆเรื่อง
“ยังไงก็ต้องขอบคุณคุณรามสูรมากนะคะ ที่เลือกร่วมงานกับเรา” ปาลินพูดขึ้นกับลูกค้าตรงหน้า ซึ่งเป็นลูกค้ารายใหญ่
“ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณปาลินที่ให้โอกาสร่วมงานกับผม” รามสูร ชายหนุ่มนักธุรกิจไฟแรงอีกคนของไทยตอบกลับด้วยรอยยิ้มที
