“พี่แทนคิดยังไงกับปาลคะ” ปาลินจ้องมองแทนไทยอย่างไม่ละสายตา เธออยากมองให้รับรู้ว่าเขากำลังคิดอะไร และเขากำลังจะตอบอะไรกันแน่
“ฉัน...” แทนไทยเงียบไปหลังจากไม่รู้จะตอบอะไรออกไป
เขาก็ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกันว่าเขารู้สึกยังไงกับเธอ เขายอมรับว่าเมื่อก่อนเขาเกลียดเธอกับแม่ของเธอมาก เกลียดจนไม่อยากแม้แต่จะเห็นหน้าหรือได้ยินชื่อ ได้ยินเสียงของเธอเลยด้วยซ้ำ
แต่ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ กับความรู้สึกที่เขาไม่ชอบเวลาเธอไปสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น ไม่รู้ว่ามันคืออะไรที่เขากลับนอนไม่หลับถ้าไม่ได้นอนกอดเธอ ไม่รู้เพราะอะไรเขาถึงได้หงุดหงิดเวลาเธอบอกใครต่อใครว่าเขาเป็นพี่ชายเธอแทนที่จะบอกออกไปว่าเขาเป็นผัวของเธอ
เขาไม่รู้ว่ามันคือความรู้สึกของอะไร จะให้เขาบอกว่ารัก เขาคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่จะให้บอกว่าเขาเกลียดเธอเหมือนเมื่อก่อนมันก็ไม่ใช่แล้ว แม้แต่ตัวเขาเองเขายังตอบไม่ได้เลย ว่าเขารู้สึกยัง
