“มาพบคุณแทนไทยครับ” ผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้นกับปุยฝ้าย
“คุณแทนไทยไม่อยู่ มีอะไรฝากกับฉันได้เลย” ปุยฝ้ายพูดขึ้นพร้อมกับมองไปยังซองเอกสารในมือของผู้ชายคนนั้น
ผู้ชายคนนั้นลังเลอยู่นิดหน่อย เพราะลูกพี่เขาสั่งมาว่าต้องส่งให้กับมือคุณแทนไทย แต่เขาก็พอรู้ว่าหญิงสาวตรงหน้าเป็นแฟนกับคุณแทนไทย และยังเป็นเลขามาหลายปีอีกด้วย
“ช่วงนี้คุณแทนไทยไม่ค่อยว่าง เขาให้ฉันรับทุกอย่างไว้เอง หรือคุณจะโทรไปถามเขาดูก็ได้นะ” ปุยฝ้ายที่เห็นคนตรงหน้าลังเลก็พูดขึ้นเพื่อความมั่นใจ
“งั้นผมฝากให้คุณแทนไทยด้วยนะครับ” แล้วผู้ชายคนนั้นก็ตัดสินใจฝากซองในมือไว้กับปุยฝ้ายทันที เพราะยังไงเดี๋ยวคุณแทนไทยมาเธอก็คงจะให้คุณแทนไทยนั่นแหละ เมื่อคิดได้แบบนั้นเขาก็สบายใจแล้วก็ออกจากบริษัทไป
แต่อีกคนที่รับซองมามีแต่ความสงสัยและอยากรู้ เพราะท่าทางของผู้ชายคนเมื่อกี้แล้วเหมือนกับมันเป็นเอกสารสำคัญ มันไม่มีจ่าหน้าซองอะไร แต่กลับปิดผนึกมาอ
