กาฝาก

ตอนที่6 ร่าน

“จะกลับจริงดิ” เสียงของเสือเพื่อสนิทของแทนไทยเอ่ยถามออกมาเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง

“อืม” แทนไทยตอบกลับเพื่อนในสิ่งที่เพื่อนถาม

“มึงเมานะ โทรเรียกคนมารับไหม” เสือพูดขึ้นอีกครั้งด้วยความเป็นห่วงเพื่อน เพราะวันนี้แทนไทยดื่มไปพอสมควรทั้งที่ปกติมันไม่เคยดื่มจนเมาขนาดนี้มาก่อน

“ไม่ได้เมาขนาดนั้น” แทนไทยตอบกลับออกไป ถึงตอนนี้เขาจะเมาแล้ว แต่เขายังมีสติอยู่ ไม่ได้เมาจนไม่รับรู้อะไร

“เออ อยากกลับก็กลับ” เสือจนปัญญากับเพื่อนคนนี้ของเขา เลยเลือกจะปล่อยมันไป ถึงแม้จะเป็นห่วง แต่คนอย่างแทนไทยถ้าได้คิดอะไรแล้ว เปลี่ยนความคิดมันยาก

“เออ” แทนไทยตอบกลับสั้นๆเป็นการเอ่ยลาเพื่อนไปในตัว ก่อนจะลุกเดินออกจากคลับหรูของเสือด้วยท่าทางไม่ค่อยตรงเท่าไหร่ แต่เขาก็ไม่ได้เซจนก้าวหน้าสองถอยหลังสามก้าวขนาดนั้นจนพาตัวเองขึ้นมาบนรถได้

แทนไทยสบัดหัวไล่ความมึนออกนิดหน่อย ก่อนจะติดเครื่องยนต์คันหรูแล้วเหยียบคันเร่งออกจากคลับตรงกลับบ้าน

วันนี้เขาว่าง เสือนัดให้ออกมากินเหล้าเพราะเพลิงเพื่อนอีกคนไม่ว่าง ซึ่งเขาก็อยากกินอยู่เหมือนกันเลยเลือกจะมา แต่พอเหล้าเข้าปากไปแล้ว เรื่องราวที่เกิดขึ้นในอดีตเกี่ยวกับครอบครัวของเขามันก็ผุดขึ้นมา ยิ่งได้ฟังพินัยกรรมของพ่อเมื่อไม่นานมานี้ มันยิ่งทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดที่พ่อหลงใหลคนอื่นได้มากขนาดนี้ ทั้งที่ของทั้งหมดมันเป็นของพ่อกับแม่ที่หามาด้วยกัน แต่ท่านกลับยกให้คนอื่นง่ายๆ

ไม่ใช่ว่าเขาอยากได้สมบัติทั้งหมดมาครอบครองเพราะโลภ แต่นั่นมันของของพ่อแม่เขา เขาก็แค่อยากดูแลให้ดีที่สุด ทำให้มันงอกเงยขึ้นเรื่อยๆไปถึงรุ่นลูกรุ่นหลานของเขาอีกหลายๆต่อ แต่มันกลับไม่เป็นอย่างที่เขาคิดไง เพราะของทุกอย่างเกือบครึ่งดันไปอยู่ในมือคนอื่น แล้วคนคนนั้นก็เป็นคนที่เขาเกลียดเข้ากระดูกดำ

“ฉันอยากจะรู้ว่าเธอจะทนได้สักแค่ไหน ปาลิน!” น้ำเสียงรอดไรฟันที่ดังออกมาอย่างดุดันบ่งบอกถึงความเกลียดชังได้อย่างดี

ต่างจากอีกคน ที่ไม่ว่าเขาจะเกลียดเธอกับแม่แค่ไหน เขาจะหาเรื่องแกล้งเธอจนต้องเจ็บตัวร้องไห้ยังไง แต่เธอกลับเลือกจะเข้าใจความรู้สึกของเขา กลับเลือกมองเหตุผลของเขาที่ทำแบบนี้กับเธอและแม่ของเธอนั่นเอง

“เรียบร้อย” ปาลินพูดขึ้นหลังจากตรวจเช็คน้ำไฟอีกครั้งว่าทุกอย่างปิดหมดแล้ว จริงๆนี่ไม่ใช่หน้าที่ของเธอ แต่พอดีเธอลงมาเอาน้ำไว้ไปดื่มบนห้องเพราะขวดเก่ามันหมด เธอก็เลยถือโอกาสเช็คทุกอย่างอีกครั้ง

“ล็อกประตูเลยดีไหมนะ” ปาลินพูดกับตัวเองด้วยความลังเล เพราะตอนนี้มันก็เที่ยงคืนแล้วทั้งที่ปกติก็ล็อกตั้งแต่สามทุ่ม แต่วันนี้แทนไทยยังไม่กลับบ้าน ซึ่งเธอก็ไม่รู้ว่าเขาจะกลับหรือไม่กลับ

ปาลินตัดสินใจเดินออกจากครัวเพื่อไปล็อกประตูบ้านให้เรียบร้อย เพราะเวลาขนาดนี้แล้วเขาคงไม่กลับมา แต่เธอก็จะล็อกแค่ลูกบิดประตูเท่านั้น เธอคิดว่าเขาน่าจะมีกุญแจติดตัวไว้นั่นแหละถึงเขาไม่ได้อยู่ที่นี่เป็นสิบปี แต่ยังไงที่นี่ก็บ้านเขา ถ้าเขากลับมาอย่างน้อยก็ไขได้

แต่พอขาเธอก้าวออกจากประตูห้องครัวเธอกลับได้ยินเสียงรถวิ่งเข้ามาในบ้าน นั่นก็หมายความว่าเขากลับมาอย่างนั้นสินะ

ปาลินเปลี่ยนเส้นทางจากประตูหน้าบ้านเป็นบันไดบ้านแทน แต่ยังไม่ทันเธอจะก้าวขึ้นบันได เสียงประตูพร้อมกับเสียงถอดรองเท้าอย่างไม่ใส่ใจก็ดังขึ้นทำให้เธออดจะหันไปมองไม่ได้ เพราะนิสัยของชายหนุ่มนั้นไม่ใช่คนที่จะมาถอดทิ้งถอดขว้างแบบนี้ และนั่นก็ทำให้เธอได้เห็นว่าเขาเดินไม่ค่อยตรง

เธอเลือกจะยืนมองสถานการณ์อยู่ที่เดิมเงียบๆ แล้วมันก็ยิ่งชัดเจนแล้วว่า เขาไปดื่มมา แล้วตอนนี้เขาก็เมา

“พี่แทน!” เธอแทบจะทิ้งขวดน้ำในมือหลังจากเห็นชายหนุ่มเดินเซไปจนเกือบไปชนชั้นวางเจกันจนทำให้เธอรีบวิ่งไปประคองเขาทันที

ร่างสูงหรี่ตาเพ่งมองคนตรงหน้าที่กำลังประคองตัวเองอยู่ ถึงแม้ว่าตอนนี้ไฟในบ้านจะปิดแล้ว แต่มันก็ไม่ได้มืดขนาดที่จะมองอะไรไม่เห็นแม้แต่เงา แล้วแน่นอนว่าสำหรับคนที่เขาเกลียด ถึงจะเห็นแค่เงาเขาก็รู้ว่าเป็นเธอ และเขาไม่ต้องการใกล้เธอ

“อย่ามายุ่ง!” แทนไทยตวาดเสียงแข็งพร้อมกับออกแรงผลักเธอออก แต่เขากลับเซไปเหมือนกันเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์

ปาลินไม่ยอมแพ้ รีบเข้าไปประคองเขาอีกครั้ง เพราะกลัวว่าเขาจะล้มหัวกระแทกอะไรเข้า ก่อนจะออกแรงที่มีทั้งหมดบังคับร่างกายเขาให้เดินตามเธอขึ้นไปด้านบน

“เดินๆดีนะคะ” เธอไม่ลืมบอกเขาออกไปเพราะถ้าเกิดเขายังต่อต้านเธออีกล่ะก็ มีหวังได้ตกบันไดไปด้วยกันแน่

“หึ” เสียงเค่นหัวเราะออกจากลำคอของแทนไทยอย่างเย้ยหยัน ซึ่งปาลินก็ได้แต่คิดว่ามันคงมาจากความเมาของเขา

แต่จริงๆแล้วตอนนี้มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดเลย เขาบอกแล้วว่าถึงแม้ตอนนี้เขาจะเมา แต่เขาก็ไม่ได้ขาดสติขนาดนั้น ไม่งั้นเขาจะขับรถกลับบ้านอย่างปลอดภัยหรอ แล้วที่เขาเค่นหัวเราะออกมาเมื่อกี้ ก็เพราะว่าเขาคิดถึงการกระทำของเธอตอนนี้ แล้วมันก็ทำให้เขาคิดบางอย่างออก

เขาปล่อยให้เธอพยุงเขาขึ้นไปจนถึงห้องโดยไม่ต่อต้านอย่างตอนแรก ก่อนเธอจะพาเขามาถึงเตียงแล้วค่อยๆวางเขาลง ซึ่งเขาก็เลือกจะทิ้งตัวนอนลงไปอย่างง่ายดาย เพราะยังไงตอนนี้เขาก็ถือได้ว่าไม่ต่างจากคนเมาที่มันมึนหัวและไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเอง

“แล้วแบบนี้จะนอนยังไงนะ” ปาลินบ่นออกมาหลังจากเธอมองแทนไทยพักหนึ่ง ก่อนเธอตัดสินใจเดินเข้าห้องน้ำเอาผ้าชุบน้ำบิดหมาดๆออกมาเช็ดหน้าให้เขา

เธอปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตของเขาออกอีกหนึ่งเม็ดก่อนจะล้วงเข้าไปเช็ดตัวให้เขาจะได้นอนสบายๆจนเสร็จ แต่สายตาเธอก็ดันมองไปเห็นเข็มขัดของเขาที่ยังอยู่ที่ขอบกางเกง

“ขอโทษนะคะ” ปาลินพูดกับร่างสูงที่เธอคิดว่านอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียงออกไป ก่อนจะเลื่อนมือไปถอดเข็มขัดให้เขา เธอก็ไม่ได้อยากทำแบบนี้เท่าไหร่ แต่ถ้าเขาใส่เข็มขัดนอนแบบนี้มันต้องกดทับร่างกายเขาแน่เพราะหัวเข็มขัดมันแข็ง เธอก็เลยต้องทำแบบนี้เพื่อไม่ให้เขาอึดอัด

หลังจากเธอออกแรงดึงเข็มขัดออกจากกางเกงเขาด้วยความยากลำบากจนสำเร็จ เธอก็ห่มผ้าให้เขาตั้งใจจะออกจากห้องไป แต่ใครจะไปคิดว่าเพียงแค่เธอหันหลัง มือเธอกลับถูกจับแล้วกระชากอย่างแรง

“ว้ายย!” ปาลินร้องออกมาด้วยความตกใจ หลังจากเธอล้มลงไปทับแทนไทยที่นอนอยู่บนเตียงทั้งที่เธอคิดว่าเขาหลับไปแล้ว แต่ทำไม

“ไม่คิดว่าเธอจะร่านจนทำได้ขนาดนี้” น้ำเสียงเย้ยหยันของคนกึ่งมีสติกึ่งไร้สติดังขึ้น เขาไม่ได้หลับ และเขาก็รับรู้สิ่งที่เธอทำกับเขาทุกอย่าง

“ปล่อยปาลนะคะ” ปาลินพยายามดิ้นให้หลุดจากเงื้อมมือแทนไทยตอนนี้ แต่ยิ่งเธอดิ้นเท่าไหร่ มันก็ยิ่งทำให้เขารัดเธอแน่นมากกว่าเดิม

“กล้าถอดเข็มขัดขนาดนี้ ไม่ถอดกางเกงฉันด้วยเลยล่ะ” แทนไทยยังคงถามออกมาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันไม่เปลี่ยน อีกอย่างผู้หญิงดีๆที่ไหนจะมาถอดเข็มขัดให้ผู้ชายแบบนี้ถ้าไม่ได้ต้องการหรือคิดจะทำอะไร

“ปาลก็แค่กลัวว่าพี่จะทับหัวเข็มขัดจนเจ็บก็เท่านั้น” ปาลินบอกเหตุผลของตัวเองให้เขาได้รับรู้ แต่ด้วยความเกลียดภายในใจ บวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ในร่างกายเขาตอนนี้ มันไม่ได้สนใจเหตุผลของเธอเลยด้วยซ้ำ

พรึ่บ! แทนไทยขยับตัวพลิกเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมปาลินแทน พร้อมกับล็อกมือเธอไว้แน่นจนเธอดิ้นไม่หลุด

“เข้ามาหาฉันถึงที่ขนาดนี้ คิดว่าจะได้กลับออกไปง่ายๆ?” ใบหน้าหล่อแสดงความร้ายกาจออกมาในคำถามนั้น และมันทำให้หัวใจของหญิงสาวเต้นรัวจนทำอะไรแทบไม่ถูก

“พี่แทนเมาแล้ว ปาลว่าพี่แทนนอนดีกว่านะคะ” เสียงสั่นๆของเธอเอ่ยออกไปหวังให้เขาทำอย่างที่บอก และเป็นการเรียกสติของเขา แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล

“หึ ฉันนอนแน่ แต่นอนหลังจากได้ระบายความต้องการของตัวเองออกไปจนพอใจก่อน” ท่าทีที่พูดอย่างไม่รู้สึกอะไรของเขา ต่างจากเธอที่ตอนนี้สั่นไปทั้งตัวเพราะสิ่งที่เขาพูดมันทำให้คิดได้ไม่กี่อย่าง แต่จากสถานการณ์ตอนนี้แล้วเธอคิดได้อย่างเดียว แล้วก็ได้แต่หวังว่าสิ่งที่เธอคิดจะไม่เป็นจริง

“พี่แทน ปล่อยปาลนะคะ” ปาลินยังคงดิ้นและบอกให้เขาปล่อย แต่มันก็แค่ความพยายามของเธอฝ่ายเดียว เพราะไม่ว่ายังไง เขาก็ไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆเด็ดขาด

“ฉันก็บอกเธอไปแล้วไง ว่าฉันจะปล่อยก็ต่อเมื่อได้ระบายความต้องการของตัวเองจนพอใจ”

“อื้อ! อย่านะคะ พี่แทน!” เสียงของปาลินร้องขึ้นหลังจากแทนไทยซุกไซ้ซอกคอเธออย่างไม่ทันตั้งตัวหลังจากเขาพูดจบ มันสร้างความกลัวให้กับเธออย่างมาก เธอไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ แล้วไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขาด้วย

จ๊วบ จ๊วบ กึก ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้ร่างสูงมัวเมากับการสูดดมกลิ่นหอมจากร่างกายของร่างบางใต้ร่างของเขามากจนไม่สามารถหยุดได้ เขาพึ่งรู้ว่ากลิ่นนี้มันหอมถูกใจเขาขนาดนี้

“พี่แทน ฮึก ปล่อยนะคะ ฮือ ไหนพี่แทนบอกว่าเกลียดปาลไง ฮือออ อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ” เสียงของเธอทำให้เขาผละออกจากซอกคอก่อนจะมองหน้าเธอนิ่ง

ใช่เขาเกลียดเธอ เกลียดทุกอย่างแม้แต่เงาของเธอ แต่ยิ่งเขาเห็นท่าทางกลัวของเธอ และน้ำตาของเธอตอนนี้ มันทำให้เขากลับซะใจมากกว่า แล้วที่สำคัญฤทธิ์แอลกอฮอล์ในตัวของชายหนุ่มนั้น มันได้กระตุ้นความต้องการของเขาออกมาจนไม่สามารถหยุดมันได้

คืนนี้เขาจะถือว่าเขาระบายความต้องการของตัวเองดีกว่าทนอึดอัดไปทั้งคืน และที่สำคัญ เขาก็ได้ทำให้คนใต้ร่างเขาได้เจ็บปวดอีกด้วย

“เพราะเกลียด เธอถึงต้องเจอแบบนี้”