Kardelen:
Bebeğim için ayakta durmalıydım. Ama artık ailemle yaşamak istemediğimi de biliyordum. Geçmişin gölgesi üzerime düşse de önümde bitirmem gereken bir okul, kazanmam gereken bir meslek vardı. Eğer doktor olursam, bebeğime daha iyi bir yaşam sunabilirdim.
Bu süreçte sadece Dilan’dan yardım istedim. O, her an yanımda oldu, benimle birlikte düşündü, benimle birlikte savaştı. Baran’dan haber almayalı uzun zaman olmuştu. İlk başta her telefonu elime aldığımda mesaj gelir mi diye beklerken, zamanla bunu da kabullenmiştim. Olanlar olmuştu ve ben hayata tutunmalıydım.
Sonunda her şey yoluna girince, okuluma dönme kararı aldım. Son senemdi ve zamanımın büyük bir kısmı hastanede staj yaparak geçiyordu. Hastalarla ilgilenmek, tıp dünyasında yer almak, yaşadığım acıları biraz da olsa unuttu
