“GOOD morning, Luna! Good morning, Napoleon! Good morning, Marie Antoinette!” bati ni Callea pagmulat ng mata. Pumikit ulit siya at dumapa. Mahimbing na ang tulog niya kahit pa puyat siya dahil inayos niya ang magulo niyang kuwarto. Kaya nga alas diyes na siya ng umaga nagising.
Sa wakas ay alam na ni Deive ang tunay niyang pagkatao pati ang dahilan ng pagpapakasal niya dito. Ngayon ay nagkakatulungan pa sila para maabot ang mga mithiin nila sa buhay. Hindi na niya kailangang pigilan ang sarili na mag-piano sa gabi, o mag-alala sa damit na dapat niyang isuot at itsura niya sa pagharap dito. Maiintindihan na nito ng ayon kung magmukha man siyang kaluluwang ligaw na hindi nagsusuklay. She could be perfect. She was free.
Pwede na niyang ipahinga ang isip niya ngayon. Hindi na mawawala pa sa
