THE FORBIDDEN'S MATE

Chapter 3: Lorenzo Brothers

Chapter 3: Lorenzo Brothers

Nagising ako na may pagtataka. Hindi ko alam pero parang may nangyari sa akin kahapon . Hindi ko maalala kung ano ito. Ang naalala ko ay pumunta ako sa library at naghanap ng libro. Bakit may mali? hindi ko maalala ang nangyari matapos akong lumabas sa library.

Napapansin ko, palaging may sugat si Elisa. Noong una ay sa leeg niya at ngayon ay sa braso niya. Hindi siya basta basta na galos dahil malaki ito at parang hindi normal na sugat. Nakipag away kaya si Elisa? Fighter ba siya or something. Sumakit na naman ang ulo ko. Habang naglalakad ako papunta sa room ay nakita ko si Elisa. Pinagmasdan ko ang leeg at braso niya.

Wala siyang sugat.

Impossible! bago ko pa nakita ang sugat niya sa braso at yung sa leeg niya, bago rin. Anu ba ang nangyayari sa akin? naprapraning na ba ako. Siguro nalungkot lang ako sa nangyari kay nanay Amanda kaya naprapraning na ako. Kung anu nalang ang iniisip ko. Ngumiti si Elisa sa akin.

''Oh Luna, malalim ang iniisip mo, may problema ba?''

Umiling ako sa kanya.

''Wala ito''

Marami akong mga tanong. Mga tanong ng hindi karaniwang bagay. Gusto ko siyang tanungin pero parang may pumipigil sa akin. Yung lalakeng nakita ko at yung invisible guy. Anung meron sa Lorenzo, bakit puno ng kababalaghan. Paulit ulit itong sumasagi sa isip ko. Bakit kakaiba ang mga estudyante dito sa Lorenzo. Bakit puro itim ang kulay ng mga wall. Bakit ang tahimik sa lugar na ito. Para silang namatayan. Hindi man lang marunong ngumiti ang mga estudyante dito except kay Elisa. Nandito kami sa room, hindi pa dumadating si sir. Maya maya ay napansin ko na mukhang nataranta silang lahat. Nagmamadali silang lumabas sa room.

''Nandyan na sila''

Narinig kong sabi nung isa kong kaklase. Agad akong nagtaka. Lumingun ako kay Elisa at nakatingin siya sa akin, parang may pahiwatig ang kanyang mga tingin. Pero bago pa ako magtanong sa kanya ay bigla niya akong hinila palabas. Nagtataka ako sa kinikilos nilang lahat. Anung meron sa labas? Sinu ang mga Lorenzo Brothers?

''Wag kang lalabas, maliwanag Luna''.

Hindi ko alam kung anung nangyayari. Tumango nalang ako kay Elisa. Mukhang nataranta din siya. Napatitig nalang ako sa kanya hanggang sa lumabas siya . Anung meron sa Lorenzo brothers? sila ba ang may ari nitong paaralan? Gusto ng sumabog ng ulo ko sa kakaisip.

Beep..

They're here, please behave yourself.

Pati si tita Sierra? hindi naman ako pasaway kaya I know how to behave well. Humiga nalang ako sa kama habang iniisip ang mga nangyayari ngayong araw. Gusto kong malaman kung sinu sila? hindi ko ba sila pwedeng makita?

''Ayy Ewan''

Humiga ako sa kama at saka inilabas ang cellphone at earphones ko. Makikinig nalang ako ng music kahit papanu.

***************

Luna.

Luna.

Luna.

Nakatulog pala ako. Pinagpapawisan na naman ako. Sinu siya? ang taong tumatawag sa akin. Tinignan ko ang oras. 12pm. Lunch time na pala. Napatingin ako sa kahon. Pinadadalhan ako ni Tita ng pagkain araw araw kaya wala ako akong problema sa pagkain. Sabagay, hindi ko gusto yung mga pagkain nila sa cafeteria. Bumukas ang pinto at pumasok si Adela. Napatingin ako sa kanya. Diretso lang siya pumasok. Hindi man lang siya tumingin sa akin. Huminga nalang ako ng malalim. Binuksan ko ang kahon at saka nagsimulang kumain.

'' Bago ka dito kaya wala kang alam sa nangyayari''

Napatigil ako ng bigla siyang magsalita. She talked to me.

Tinignan ko lang siya dahil hindi ko alam ang isasagot sa kanya. She's scary though. Napansin niya naman na hindi ako mapakali. Hindi ko alam pero kinakabahan ako sa kanya. Something weird about her.

''Mabuti ng wala kang alam''

Anung ibig niyang sabihin? hindi ko parin ako nagsalita. Gusto ko siyang tanungin pero I can't talk. Anung nangyayari sa akin?na pepe yata ako. Nakatingin lang ako sa kanya. Parang may ko mo control sa akin para hindi magsalita. Hindi naman siya nagtagal. Umalis siya agad .

''Hayyyy,''

Parang naubusan ako ng hangin. Huminga ako ng malalim. Anung nangyari?Hindi ko maibuka ang bibig ko kanena sa kanya. It's like someone's controlling me not to talk.

*******

Nasa kwarto lang ako buong araw kaya na bobored ako sa kakaupo sa kama. Sumakit na nga ang likod ko. Gusto kong lumabas saglit dahil mamamatay na yata ako dito sa loob. Wala akong kausap. Binuksan ko ang pinto at saka lumabas. Tahimik ang paligid kaya nagtataka ako. Wala yatang mga tao dito sa Dorm namin. Diretso lang ako sa paglakad. Hindi ko alam kung saan ako dadalhin ng aking mga paa. May nakita akong pinto sa unahan kaya nagtungo ako at saka binuksan ito. Bumungad sa akin ang magandang mga bulaklak. This can't be true. Am I dreaming? Panu nagkaroon ng magandang garden ang school nato.

Sobra akong napanganga. I love flowers. Ever since I was a child, I love touching them. I love their colors and sizes. Lumabas ako at biglang sumara ang pinto. Hindi ko pinansin yun dahil ang mahalaga ay nasa garden ako. Napakaganda nilang lahat. Pumitas ako ng isa, which is Rose. Rose is my favorite flower. Inilagay ko ito sa tenga sabay umiikot ikot.

( Hindi alam ni Luna na may nakatingin sa kanya)

AUTHOR'S POV

Nakatingin lang siya sa dalaga. Masaya ito kaya napangiti siya sa babaeng nasa harap niya. She is the one who made the flowers bloom. Ang babaeng nasa harapan niya ang dahilan kung bakit nabuhay ang mga flowers. Hindi ito napansin ni Luna dahil nabighani agad siya ng makita ito.

She's beautiful.

______________________

'' Ang sarap tumambay dito''

Iba iba ang mga bulaklak na nandito kaya ang gandang tignan. Akala ko walang garden dito kasi mukhang luma na sa labas kung titignan mo pero maganda naman pala sa loob. Para akong nasa ibang mundo. Weird talaga ng LORENZO. Sana walang ibang tao dito dahil baka pagalitan ako. Lumingon ako sa paligid kung may iba pang tao. Wala naman. Ako lang mag isa kaya lulubusin ko na. Ngayon lang ito. Boring kasi sa loob ng dorm.

Wala akong kausap at saka hindi ko gusto ang mga libro sa library. Puro supernaturals ang mga nandun. I can't relate. Hindi ako naniniwala sa mga wolves at witch. Lalo na sa mga vampires. Mga kathang isip lang ang mga yun. I don't believe those things. They don't exist in this world.

*******

''Oh Luna, saan ka galing?''

Bumalik agad ako sa dorm. Sumalubong sa akin si Elisa. Mukha siyang gulat dahil wala ako sa kwarto. Ngumiti ako sa kanya.

''Namasyal lang ''

Humiga ako sa kama. Naisip ko na pwede akong lumabas, hindi sa labas ng school. Gusto kong puntahan ang mga hindi ko pa napuntahan dito sa school. I want to explore something. Baka bukas pagkatapos ng klase ko. Isama ko kaya si Elisa.

'' Elisa, pwede mo ba akong samahan mamasyal sa loob ng campus bukas?''

Nagulat siya sa sinabi ko. Anung nakakagulat sa sinabi ko. Umiling siya sa akin sabay tinignan ako ng seryoso. What's wrong with her again? bawal bang mag ikot dito sa loob?

''That's impossible Luna''

''Why? gusto ko lang naman puntahan ang hindi ko pa napuntahan. Ang boring kasi dito sa loob. Ako lang mag isa parati, wala akong kausap. Kaya naisipan kong mamasyal sa loob ng school nato, bawal ba?''

Straightforward kong sinabi sa kanya. I don't understand anymore. Estudyante ako dito kaya may karapatan akong mamasyal. Hindi naman delikado dahil nasa loob parin ako ng school. Bakit pinipigilan niya ako. Naguguluhan na ako dito sa lugar na ito. People are all weird and strange. Are they hiding something to me? I need some explanations.

''It's not like that Luna, you don't understand kaya mabuti pang-''

Hindi ko siya pinatapos magsalita dahil uminit yung dugo ko. I don't understand daw?

''I don't understand anything, so care to explain to me then''

Nagulat siya sa sinabi ko. I can't take it anymore. No one is telling me why. Nalilito na ako kaya nasabi ko yun. Nakakairita kasi dahil sila lang ang may alam, at ako? walang kaalam alam. Sana hindi nalang ako lumipat dito. I missed my old school. I really missed my old friends. I missed hanging out with them. They are my everything. Inay, why did you leave me? No one care about me. I'm alone. Hindi ko namalayan na umiiyak na pala ako.

'' I'm sorry Luna, I will tell you everything in the near future. May mga bagay na hindi mo maiintindihan kaya mas mabuti ng wag kang mag ikot sa loob ng school, All I want is your safety.''

Tumalikod ako. Hindi ko siya pinansin dahil nasasaktan ako. I don't understand, And I would never understand it. Anu bang meron sa loob ng school na ito? may mga gold ba? hindi naman ako magnanakaw. May tinatago ba sila sa akin? Naalala ko yung sinabi ni Adela kanena sa akin.

Mabuti ng wala kang alam

Mabuti ng wala kang alam

Mabuti ng wala kang alam

Mabuti ng wala kang alam

Mabuti ng wala kang alam

Mabuti ng wala kang alam

Mabuti ng wala kang alam

Mabuti ng wala kang alam

Mabuti ng wala kang alam

Mabuti ng wala kang alam

Mabuti ng wala kang alam

Mabuti ng wala kang alam

Paulit ulit yang nasa isip ko. Anung ibig niyang sabihin? Anung nakakabuti dun?bakit ba ako nandito, nakakainis ang mga tao dito. Mga weirdo silang lahat!!!!!!!!!!!! Gusto kong umuwi sa amin. Ayaw ko na dito. Boring ang mga tao dito.. Matext nga si tita.

''Tita, ayoko na dito, please let me go back to my old school, maghahanap ako ng trabaho para hindi na kayo mag aalala sa akin''

Message sent ☑️

Hinintay ko ang reply ni tita pero hindi siya nagreply. Kainis! pupuntahan ko nalang siya bukas dahil ayoko na dito. Gusto ko ng bumalik sa dati kong buhay. Mag hahanap ako ng trabaho at bubuhayin ko ang aking sarili. Malapit na akong mag 20 kaya alam ko na kung anung dapat gawin sa buhay ko. I will talk to her tomorrow.

This place is really strange and boring.

**************

Nagising ako ng hindi pinapansin si Elisa. I'm still mad at her. Aalis na ako dito kaya wala na akong pake sa paligid ko. Call me stubborn because that's who I am. Tao lang ako na may pusong nasasaktan. Para kasing pinagmumukha nila sa akin na wala akong alam. Wala na akong alam whatever! Kung ayaw nilang sabihin eh di wag. No one is forcing them. Nakasimangut lang ako habang nakikinig sa klase . They are all staring at me like I'm stupid. Lahat ng dinadaanan ko ay sinasamaan ko ng tingin. Kayo lang ba ang marunong! Hindi ko na pinansin yung iba kasi they don't deserve my attention. I'm angry. As in super!

Pumunta ako sa 4th floor dahil kakausapin ko si Tita. Aalis ako dito sa lumang school. Sabagay, wala naman silang pake sa akin. They don't know me kaya no one will care about my disapperance. Huminga ako ng malalim bago binuksan ang pinto. Pagpasok ko, tahimik at parang wala si tita Sierra sa loob. Tinignan ko ang message ko sa kanya kahapon. Wala paring reply galing sa kaya. Umupo nalang ako sa sofa, maghihintay nalang ako dito sa kanya.

15 minutes na ang nakakalipas. Naiinip na ako. I hate waiting. Tumayo ako para tignan ang nasa loob. Maraming mga lumang litrato. Napahinto ako, Something caught my attention. May lalakeng kakaiba. Hindi siya matanda dahil napakagwapo niya. Nasa 20s ba siya or 3os? Mukha siyang bata pero yung pananamit niya ay parang pang matanda. Kapatid ba niya si tita Sierra or boyfriend? Husband? Magkahawig kami medyo, yung mga mata. Pareho kami. Sinu kaya siya? Bakit magkamukha kami? tito ko ba rin siya? Bakit walang binabanggit si tita dsa akin?

''Ba't ka nandito?''

Napalingun ako kay tita Sierra. Agad akong lumapit sa kanya.

'' Tita, pwede po ba akong lumipat ng sc-''

Tinignan niya ako ng seryosa. I gulped. she's really scary.

''You can't go back to your old school, umalis kana dahil may gagawin pa ako''

''Pero tita, ayaw ko na dito, mga weird ang mga kaklase ko, lahat sila ayaw sa akin kaya please payagan niyo na po akong bumalik sa bahay. Pangako hindi ko na po guguluhin kung naiinis na kayo sa akin''

Sabi ko sabay yumuko. I feel like crying.

''I don't understand this school anymore, I don't fit here! I don't have any friends either. I feel like I'm alone''

''Wala akong masyadong kausap kaya naisipan kong bumalik sa dati kung bahay at school. Maraming bawal dito, kagaya ng hindi daw ako dapat umikot sa loob ng school dito, eh boring kaya sa loob ng dorm namin at saka palagi akong mag isa kapag gabi dahil iniiwan nila akong mag isa, kaya please payagan niyo akong buma-''

Tita naman, iniwan na naman ako.

Sayang ang taas pa naman ng speech ko, kainis!

*************

@xiulanmin