Chapter 83
Kanina pa umiiyak ang batang si Denver, hindi alintana sakanya ang pinag halong pawis at luha sa mukha at panginginig ng katawan nito dulot ng takot at trauma sa sinapit ng mga masasamsng taong dumukot sakanya.
"I-Inay, Itay ko." Wala pa ring kapaguran ang tawagin nito nang paulit-ulit ang pangalan ng kanyang mga magulang at umaasang ililigtas siya ng mga ito. "N-Natatakot na po ako dito, gusto ko na pong umuwi," munting hagolhol ng bata at sabay pinunasan ang daplis na luha sa munting mga mata nito.
Hindi malaman ng batang si Denver kong anong anong oras na nga ba, sadyang sobrang dilim ng kwarto kong saan siya naroon. Hindi rin sapat ang pumapasok na liwanag mula sa bintana dahil sobrang napaka kapal ng mga harang doon na mga kahoy na para sa batang kagaya niya, hirap tangg
