Kapag kausap niya ito, ang lahat ng kanyang mga pag-aalala ay parang bulang nawawala. Bigla na lang nakakalimutan n'ya ang mga gumugulo sa isip n'ya
"Kurt..."
"Well."
"I'm sorry sa pagiging tanga ko."
“Ayos lang."
Habang papalapit sila sa hagdan, lumalakas ang tonog waltz na tinutugtog ng live orchestra.
"Hindi ba masyado namang dramatic entrance tayo?" wika n'ya na medyo ninerbiyos. "Nagsasayaw na sila sa ibaba saka pa lang tayo bababa. Kurt, hintayin muna nating matapos ang tugtog."
Binagalan ni Kurt ang paglakad. "Okay. Doon na lang muna tayo sa mga sofang nasa tabi ng bintana, `yong malapit sa hagdan."
Naupo nga sila roon.
At muli, nang akbayan siya ni Kurt ay siniil na naman siya nito ng halik sa mga labi.
"Siguro, lasing ka pa rin," aniya pagkatapos.
"Bakit?" paos ang bos
