Alas-dose palang ng tanghali ay napagpasyahan na namin ayusin ang mga gamit na dadalhin namin sa pag-uwi habang si Aizen ay inaayos ang mga bills sa baba para makauwi na kami. Tulala pa rin si Preets pero kahit paano ay kumikilos na siya hindi katulad ng nakaraang araw na nakaupo lang siya at nakahiga minsan ay umiiyak nalang bigla.
Hindi ko alam kung anong nasa isip niya at kung anong balak niya gawin pero isa lang ang alam ko sakanya ngayon, kailangan niya ng suporta ko pati na rin ng isang kaibigan sa tabi niya. Wala na siyang ibang makakapitan at ako nalang ang nag-iisang meron siya.
"Gurl, ayos lang ba na sa Condo nalang tayo ni Aizen tutuloy?" tanong ko sakanya pero nakatingin lang siya sa akin.
"Mas safe tayo don, don't worry tayo lang naman dalawa dahil sa lumang condo niya tayo
