Chapter 12 – Business Trip (Part 1)
904 Words
Maagang gumising si Arianna kinabukasan. Hindi siya sanay na umaalis ng lungsod para sa meetings dahil mas madalas ay mga kliyente ang lumalapit sa kanya. Pero ngayong araw ay isang malaking oportunidad ang naghihintay sa kompanya nila—isang merger proposal mula sa isang sikat na international firm.
Sa malapad na bintana ng kanyang condo, nakatanaw siya sa langit na unti-unting nagiging maliwanag. Mahigpit niyang hinawakan ang tasa ng kape habang iniisip ang posibilidad na magtagumpay o mabigo ang meeting na iyon. Hindi lamang ito tungkol sa pera; nakataya rin dito ang pangalan at reputasyon ng kompanyang pinaghirapan niyang itayo.
“Ma’am Arianna, ready na po ang car service,” sambit ni Ethan mula sa labas ng kanyang pinto.
Napalingon siya at bahagyang napangiti. Palagi talaga itong nasa tamang oras—o kung minsan ay mas maaga pa. Pagbukas ng pinto ay nakita niyang bitbit ni Ethan ang isang maliit na maleta.
“Anong ginagawa mo diyan?” tanong niya, sabay kunot ng noo.
“Dalawang araw din po tayong mawawala, baka kailanganin ninyo ako roon,” mahinahon niyang sagot.
Umiling si Arianna, ngunit hindi na kumontra. Kung tutuusin, mas kampante siyang kasama si Ethan. May kakaibang ginhawang dulot ang presensiya nito kahit na hindi niya iyon lantaran na inaamin.
---
Sa Eroplano
Pagdating nila sa airport, mabilis silang naka-check-in dahil sa VIP access na nakalaan para kay Arianna. Tahimik lamang si Ethan habang sinusundan siya, ngunit paminsan-minsan ay pinapansin ang mga bagay na makakatulong sa kanya—katulad ng pagtulong sa bag, pag-abot ng boarding pass, o pagbibigay ng tubig.
Nang makapasok sila sa business class, napansin ni Arianna na magkatabi ang kanilang upuan. Nilingon niya si Ethan na nakangiti lang, tila walang malisya.
“Wala na bang ibang seat?” tanong niya, pilit itinatago ang inis.
“Fully booked daw po, Ma’am,” sagot niya na parang alam na niya ang susunod na reklamo.
Napabuntong-hininga na lamang si Arianna at umupo. Pinilit niyang ibaling ang atensyon sa laptop, binubuksan ang mga file na kakailanganin niya mamaya. Ngunit hindi niya maiwasang mapansin ang lalaking nasa tabi niya—nakapikit, nakasandal, tila ba komportableng-komportable kahit nasa eroplano.
“Hindi ka ba magre-review ng documents?” tanong niya.
“Memorized ko na po lahat,” sagot ni Ethan na hindi man lang dumilat.
Napataas ang kilay ni Arianna. “Memorized? Lahat?”
“Subukan niyo po akong tanungin,” sagot niya sabay dilaang parang bata.
Napailing na lang si Arianna, ngunit sa kaloob-looban niya ay bahagyang natuwa. Hindi siya sanay na may taong humaharap sa kanya nang ganoon—hindi takot, hindi pormal, kundi natural lang.
Lumipas ang ilang oras, at sa kalagitnaan ng biyahe ay bahagyang inalog ng turbulence ang eroplano. Napakapit si Arianna sa armrest, halatang kinabahan.
“Relax lang po,” bulong ni Ethan habang marahang hinawakan ang kanyang kamay.
Nanlaki ang mata ni Arianna at agad na binawi ang kamay, ngunit hindi na niya maitatangging may init na dumaloy mula sa simpleng haplos na iyon.
---
Pagdating sa Hotel
Pagbaba nila sa lungsod, sinalubong sila ng assistant ng partner company. Maayos ang naging biyahe patungo sa hotel, ngunit pagdating sa front desk ay nagkaroon ng aberya.
“Sorry po, Ma’am,” wika ng receptionist, “nagka-error sa booking. Available lang po ay isang suite room.”
“Isang room?” ulit ni Arianna, agad na nakaramdam ng inis.
“Yes po. Pero malaki naman po, may dalawang bed.”
Napatingin si Arianna kay Ethan na tila ba pinipigilang matawa.
“Okay lang po kung ayaw niyong magsama sa room, Ma’am,” nakangiting dagdag pa nito, “pwede naman po akong maghanap ng ibang hotel.”
Ngunit alam niyang mas mahirap iyon. Tight ang schedule nila at bukas ng umaga ay maaga na ang meeting. Kaya wala siyang nagawa kundi pumayag.
---
Sa Kwarto
Pagpasok nila sa suite, agad niyang inilibot ang tingin. Maluwang nga at maganda, ngunit hindi pa rin niya matanggap ang ideya na may kasama siyang lalaki roon.
“Doon ka sa kabilang kama,” mariin niyang bilin.
“Yes, Ma’am,” sagot ni Ethan na nakangiti pa rin.
Habang inaayos ni Arianna ang kanyang mga papeles sa mesa, ramdam niya ang presensya ng lalaki. Hindi siya mapakali, kaya nagdesisyon siyang lumabas muna para kumain.
---
Hapunan
Sa isang eleganteng restaurant sila nagpunta. Tahimik noong una, ngunit kalaunan ay nagsimula silang mag-usap tungkol sa personal na bagay—isang bihirang pangyayari para kay Arianna.
“Bakit ka ba palaging seryoso?” tanong ni Ethan habang sinusubo ang pagkain.
Napataas ang kilay ni Arianna. “CEO ako, Ethan. Wala akong oras para sa mga walang saysay na bagay.”
“Pero minsan, kailangan din nating magpahinga. Hindi ba’t mas magiging productive ka kung masaya ka rin?”
Hindi siya nakasagot agad. Sa unang pagkakataon, may nakapagsabi sa kanya ng ganoong bagay. Hindi bilang pangaral, kundi parang simpleng paalala mula sa isang taong nagmamalasakit.
---
Sa Hotel Room (Gabi)
Pagbalik nila, ramdam ni Arianna ang pagod ngunit hindi siya makatulog. Nakahiga siya ngunit ang utak niya ay gising na gising, iniisip ang lahat ng nangyari.
Sa kabilang kama, nakatalikod si Ethan ngunit naririnig niya ang mahinang paghinga nito. May kakaibang katahimikan sa silid—isang tahimik na kumukulong damdamin na hindi pa nila maipahayag.
At sa gabing iyon, napagtanto ni Arianna na unti-unti nang nagbabago ang puso niya—isang bagay na pilit niyang itinatanggi ngunit hindi na niya kayang takasan.
- Writer
