Don't Love Me! If you Lie!

"Hailey Cruz!kaya mo yan!" Kunting singhap at hawak sa dibdib habang palakad sa taas ng stage kasabay nito ang mga ngiting abot langit nang mahawakan ang diplomang sumasagisag na tapos na ako sa pagiging highschool student. ka uting hakbang sabay picture ""Yes, Gragraduate na kami. Salamat po papa. Pa, punta lang po ako sa bestfriend ko."" Ang pangiting paalam ko sa papa ko. ""Sige anak pero saglit kalang ha dahil maghahanda pa tayo sa bahay"" ang masayang pagsang ayon naman ng papa ko. Papunta ako noon sa kinaroonan ng akin bestfriend nang makita ko siyang kinakausap ng isang matangkad na lalaki ,mistiso at gray ang buhok na para bang bakas sa mukha ng aking kaibigan na ayaw niyang sang ayunan ang gusto nang matandang lalaki na kausap niya. Maya maya pa ay bigla akong natigil sakin paglalakad ng makita kong napatingin sa akin ang bestfriend ko kasabay non ay ang pagtawag niya sa pangalan ko "Hailey! "'. At Ito ang unang pahina ng aking kwento . Nagsimula ang lahat nong second year highschool ako nang mabalitaan kong May bagong transferee sa school namin. Hindi ko alam kong bakit anong rason niya at mas pinili niyang mag aral sa ganitong klaseng paaralan. Samantalang balita ko mayaman ang kaniyang mga magulang pero mas pinili niya sa public school kaysa mag transfer sa private school . Nong una ay medyo nakaramdam ako pagkadismaya sa kanya lalo na Nong naging sitmates ko siya sa room namin. Katabi ko siya non pero parang ayaw niya akong tignan manlang at higit sa lahat di manlang marunong magpakilala sa kaklase niya. ""Hi, I'm Hailey?""Pakilala ko sa kanya sabay abot ko nang kamay sa kanya. Ngunit para bang nasa vocabularyo na niya yatang hindi marunong magpakilala sa iba kaya hinayaan ko nalang siya . Maya maya pa ay dumating ang aming guro sa araling panlipunan nang biglang napatahimik ang lahat ng kaklasi ko sa room nang magsalita na si ma'am "Goodmorning, Siguro naman kilala niyo na ang bagong magiging classmate niyo sa school na to .kaya please stand up Mr.Wong ?Introduce your self ?"sabi ni ma'am Jane . Napabulong ako bigla sa isip ko " Huh?gwapo sana kaso mukang masungit naman ." Nang bigla niya akong tinapik sa balikat at sabay sabing "hey, narinig ko yun !" Sumbat niya sa akin at nakuha pang tumingin sa akin bago siya tuluyang tumayo sa pagkakaupo at nagpakilala sa lahat ," Hi,Ma'am! Hi,Classmates My name is Darren Wong I came from Amerika Nice to meet you guys!" Sabay ngiti sa lahat. Pagkatapos ngumiti ang lahat ng mga classmates namin sa kaniya na para bang pabor ang lahat sa kanya.Nagpatuloy ang klasi nang biglang tinapik ako ni michel sa likod ko ",Sharla ? Aaa kasi alam mo ba tong sagot dito ??kasi??nakalimutan ko ulit panu to sagutan??",ang tanong ni Michel sa akin na akala mo naman May iniwang sagot sa akin araw araw . kinabukasan, Habang nasa garden ako kasama ang nga classmates namin ay bigla akong nilapitan ni Darren. "",Hey, your name is Haiely right?kilala mo si Lance diba?Lance Cruz"" Seryusong Sabi niya.. Napatigil ako sinabi niya at bigla akong nagtaka kung bakit kilala niya ang pinsan kong si Lance?si Lance Cruz ??na matalik kong pinsan pero ni isa wala manlang nabanggit sakin tungkol sa taong ito. ",Oo, pero panu mo siya nakilala?" Mahinahong sagot ko sa kanya ",Paki sabi nga sa kanya na pakibalik nasa akin ang diary ko .kung ayaw niyong isumbong ko kayo sa papa ko",Seryusong sagot niya sa akin kasabay nito ang tuluyan niyang pag alis sa kinaroonan ko . kinagabihan, pumunta ako sa bahay ng pinsan ko upang kausapin siya tungkol doon. ",Knock !knock tao po?andyan po ba si Lance tita", "Ay , ikaw pala Hailey..pasok sa loob tawagin ko lang siya ha" "Sige po tita dito lang po ako sa labas May kukunin lang po sana ako sa kanya?" Ngiting sagot ko sa mama ni lance. Mamaya pa ay lumabas si Lance hawak niya ang isang notebook na May desinyo nang apelyedo ni Wong .Inabot niya ito sa akin kaya't napatanung nalang ako sa kanya. ",Hoy Lance, panu mo naman alam na diary ni mr.sungit ang pakay ko sa inyo?" Seryusong tanung ko "Alam ko naman na nag-transfer na sa inyo ang anak ng boss ng papa ko.Pasensya Kana hindi ko nasabi sayo kasi busy ako dito sa bahay namin.ikaw na ang bahalang magbalik niyan ha at wagmo nang babasahin." Ngiting sagot niya sa akin. Kinabukasan sa paaralan binigay ko kay Darren ang diary niya pero sa halip na pasalamatan ako at tinaasan pa ako ng kilay at mabilis na itinago ang bigay kong diary sa kanya "Wew, Wala manlang pasalamat?"pangising sabi ko tapos ay napatingin nalang siya sa akin ",Binasa mo ba ang diary ko ha? Sumbat niya sa akin ",Bakit ko naman babasahin ang diary mo ?hindi naman ako interesado! Ikaw na ngalang tong tinulungan ikaw pa tong galit sa akin!"Taray na sagot ko sa kanya. Akmang sasagot na sana ako nang biglang dumating ang aming guro kaya natigilan siya sa kanyang sasabihin ngunit pagkatapos ng klase ay para siyang bulang nawala bigla sa tabi ko kayat nagpasya nalamang akong umuwi . Habang pababa na ako nang hagdan nang biglang sumulpot sa harapan ko ang muka niya na siyang dahilan para mahulog ako sa nilalakaran ko ngunit bigla niya akong niyakap at napasimplang nalang kami sa sahig . kaso inabot parin ng disgrasya ang Paa ko .halos dalawa nalang kaming naiwan kaya wala manlang saklolo na dumating sa amin. Nasa itaas kasi kami nang building ng school kung kaya't naisipan ko na akbayan siya para kami ay makakababa agad. Sa pagkakataon din yun ay doon ko napagtanto na hindi nga totoong masungit si Darren sa akin sadya lang talagang hinusgahan ko siya Basi sa kung anong nakita ko sa kanya Nong una. ",I feel sorry with him" Yun lang ang nasa utak ko habang akbay akbay niya ako sa likuran niya. Nakarating kami sa baba ng school nang siya namang tuluyang pagbagsak ng ulan kaya mas minabuti nalang namin hinataying huminto ang ulan bago kami umuwi. ",5:30 na ?"ngiting tanung ko sa kanya ",Ano ba kasing pumasok sa isip mo at nagpahulog sa hagdan?yan tuloy?"seryusong sagot niya ",Sorry talaga.nagulat lang kasi ako sa'yo.akala ko umuwi Kana?" Tumingin sa akin at napangiti ",Sa mukha kong to matatakot ka pa?yan tuloy nasugatan ka pa?" ",Hahaha!nakakatawa .nagawa mo pang magpatawa samantalang laging seryuso ang mukha mo sa akin" ",Masama bang ngumiti?" (Sabay ngiti ulit sa akin) ",Alam mo? Mas bagay mong nakangiti ?mas lalo kang nagiging gwapo diyan sa lagay mong yan" Pangiting sabi ko sa kanya nang biglang tumawa siya "Hahhaha:)sabi mo.gwapo ka sana kaso masungit ka" Nang bigla kong maalala ang sabi ko noon sa kanya . Oo amindo naman talaga akong gwapo siya ,matangkad,maputi, matalino,singkit ang mga mata at para bang May ibang lahi talaga ang pinangalingan niyang pamilya ""Totoo naman..Nong unang pagkikita natin sa room sinungitan mo na ako.bukod pa don hindi kapa nagpasalamat sa akin sa pagbalik ko sa diary mo?""Seryusong sabi ko kanya ",Ganun ba, ede sorry!..actually gusto ko talagang magpasalamat sayo kaya lang nasalubong kita sa taas ng school tapos .."Sagot niya sa akin. Sa pagkakataon yun ay mas lalo ko tuloy siyang gustong makilala pa "Hindi ka naman pala masungit eh.mabait ka parin pala"ngiting sabi ko sa kanya. Tinigan niya ako ulit sa aking mukha at sabing "Wala ka bang talagang binasa sa diary ng mama ko?"pagtatanong niya sa akin "Ano ka ba naman?promise wala akong nabasa sa diary ng mama mo .bukod sa apelyedo nasa harapan ng diary at wala nang iba pa" "Kung ganun .salamat" "Wag kang magalit ha?ano bang meron sa diary ng mama mo at mukang seryuso ka?" "Wala , basta wagka nang magtanong.kita nalang tayo bukas sa room" Huling sagot niya sa akin. Maya maya pa ay sinundo na siya ng kanyang Driver .Nakasakay siya sa Pulang kotse at tuluyan nang nagpaalam sa akin. Ngunit sa kanyang pag alis bakas ko sa mga mata niya ang pagkabalisa at lungkot nang kanyang nararamdaman tungkol sa diary ng mama niya. Makalipas ang ilang buwan tuluyan ko na nga siyang naging matalik na kaibigan . Halos magkasama kami sa lahat ng bagay.Maging paggawa ng project kagrupo ko siya. At satuwing lunchbreak naman kasa kasama ko siyang kumakain palagi. Eh panu kasi lagi niya akong inililibre nang tanghalian ko . Hindi na nga ako maka tangi sa kanya dahil ayaw ko naman magtampo siya sakin. Ngayon lang ako nagkaroon ulit ng kaibigan kagaya niya . Simula Nong lumipat ng ibang school ang pinsan kong si Lance at Myra talagang nalungkot ako para sa kanilang dalawa . Ang hirap mag adjust nang bagong kaibigan kaya hindi madali para as akin ang makahanap ulit ng kagaya nila hanggang sa makilala ko nga si Darren. Lumipas pa ang ilang buwan patapos na ang school year namin ulit as usual naman ganun parin sa dati maganda parin ang samahan namin ni Darren Wong at mas lalo ko pa siyang nakilala Nong minsan na nagkwento siya tungkol sa kung saan siya nagmula. Nasa rooftop kami noon ng school namin Nang magkwento siya mula sa kanyang pamilya. Siya talaga ay galing sa mayamang pamilya at gusto nang mga magulang niya na mag aral siyang mabuti. At pagkatapos niya ng Highschool dito babalik na sila sa Amerika at doon na siya mag kokolehiyo. Hindi ko alam kung bakit ikinalungkot ko ang sinabi niyang iyon sa akin. Marahil takot lang akong mawalan ulit ng kaibigan. Basi pa sa kanyang storya ay talagang mapagmahal ang kaniyang mga magulang sa kanya at lahat ng gustuhin niya ay talagang ibinibigay sa kanya . Inamin niya din sa akin na siya ang May kagustuhang mag aral sa ganitong klaseng paaralan at pinaboran naman siya ng parents niya. Lahat nakukuha niya Maliban nalang sa isang bagay na ayaw paboran ng parents niya. Yun ay tumira kasama ang kaniyang tito Vic at tita Charlot. Hindi ko nagawang tanungin siya sa bagay na iyon basta ang mahalaga sa akin ay masaya kami parati sa school. Naging masaya ang pagiging highschool ko dahil nagkaroon ako ng kaibigan na talaga namang lubos kong hinahangaan. Matalino si Darren at talagang May ibubuga sa klase namin. kaya hindi ko maiwasang magselos sa iba kapag niyaya siyang maging kagrupo nila. Sa araw araw na nakakasama ko siya sa paaralan diko na namamalayang May gusto na pala ako sa kanya. Nanatili akong tahimik parin sa kabila ng nararamdaman ko kay Darren. Ayuko kasing aminin sa kanya ang totoo dahil takot akong masira ang pagkakaibigan namin. Sino ba naman ako diba? Ako lang naman simpleng Hailey Cruz na kaibigan niya diba! May pagkakataon na habang magkasama kami sa science park bigla na lamang siyang nahiga sa aking mga hita na para bang ayuko nang gumalaw pa dahil kinikilig talaga ako. Nanatili parin akong kalmado habang nakatingin sa mukha niyang tahimik na natutulog sa akin hita. Ayuko talagang mag assume na baka May gusto din siya sa akin para hindi ako umaasa pa. Napansin din nang papa ko na napapadalas ang tawagan namin lagi sa celphone tungkol sa mga project namin sa school. Talagang masasabi kong gumagaan lagi ang pakiramdam ko habang naririnig ang magandang boses niya . Makalipas ang tatlong taong pag-aaral namin sa highschool. March 15, Araw na pinakahihintay namin ng papa ko ngunit ang puso ko kabaliktaran naman ang dulot nito sa akin. Graduation Day... Dumating na nga ang araw na pinakahihintay namin. Magtatapos na kami sa pagiging High School Student ngunit pakiramdam ko ay para bang nalungkot ang puso ko nang mga araw na yun. Alam ko sa sarili ko na yun din ang araw na magpapaalam na kami sa isa't isa. Nalulungkot ako sa mga sandaling iyon ngunit nagawa ko paring magpanggap na masaya. Dahil ang totoo subrang lungkot ko sa pag alis niya. Masyadong duwag ang puso kong aminin sa kanya ang totoo na gustong gusto ko talaga siya. Siya kasi ang ideal man ko na gusto kong ihirap sa altar kaso nauunahan ako ng hiya. Lumipas ang ilang oras .. Graduation Day na nga.. Kitang kita ko sa mga ngiti ni papa na proud na proud siya sa akin habang isinasabit ang medalyang pinaghirapan ko. Ito rin ang araw na makikita kong nakangiti sa akin si Darren habang iwina wagayway ang hawak nitong medalya sa akin. Gabi na nang matapos ang graduation ceremony namin sa school. kaya naisipan kong mag paalam sandali sa papa ko para magpaalam ako sa kanya. Habang papalapit ako sa kanya biglang nagkasalubungan ang aming mga mata habang kausap niya isang lalaki. Tinawag ni Darren ang pangalan ko... "Hailey!""Ang masayang sabi niya sa akin . Nang makarating ako sa kaniyang kinaroroonan ay sya namang pag alis ng kaniyang kausap. Bakas parin sa mukha niya ang mga ngiti sa akin na para bang hindi ko tuloy mapigilan ang mainlove sa kanya. ""Sino yung kausap mo?"tanong kong sabi sa kanya ""Ah, Papa ko yun""pangiting sagot niya sa akin. ""Ah ok. Buti nalang naabutan kita?akala ko kasi aalis Kana nang wala manlang paalam sa akin?""seryuso kong tanong sa kanya . Pinitik niya ako sa nuo kasabay non ang paghawak niya sa nga kamay ko "Ano to?"pagtatanong ko sa kanya "Wala. Simpling Gift ko yan sayo.Sana magustuhan mo?""ang sagot niya sa akin . Binuksan niya ang kaniyang regalo sa akin na May lamang isang napaka gandang bracelet pagkatapos ay isinuot ito sa aking kaliwang kamay. Sa mga oras na iyon ay mas lalo ko siyang minahal. Hiniling ko nalang sa langit na sana hindi na matapos ang araw na ito . Ang araw na masayang kasama ko siya.. Ilang oras pa ang lumipas habang masaya kaming nag uusap. Hindi ko na nagawa pang aminin sa kanya ang totoo na may gusto ako sa kanya. Dahil bago ko pa aminin ang nararamdaman ko ay tuluyan na siyang nag paalam sa akin kasabay non ang huling pagtawag niya sa pangalan ko ""Hailey Cruz !See you soon!"" At tuluyan na silang umalis ng kaniyang papa sakay sa pulang kotse. Habang pinapanuod ko ang mabilis na pag alis ng kanilang sasakyan .. Tuluyan na ngang nalungkot ang puso ko na siyang dahilan ng pagpatak ng aking mga luha. Matapos ang gabing iyon habang nasa bahay kami. Wala akong ginawa kundi titigan ang aking kamay suot ang bigay niyang bracelet sa akin. Napansin ng papa ko na tila ba namumugto na ang mga mata ko. Hinaplos ako ng aking papa sa aking likod at diko na napigilang maiyak pa. Lungkot na lungkot talaga ako sa pamamaalam ni Darren sa akin. Ito palang ang pangalawang pagkakataon na iiyak na naman ako dahil sa pag alis niya. Simula kasi nang mamatay ang mama ko sa car accident apat na taon na ang nakakaraan. Pinangako sa sarili ko na hindi na ako iiyak pa. Tanging papa ko at Isa kong kapatid ang meron nalang sa akin. Ngunit diko akalain na sa pangalawang pagkakataon iiyakan ko nang ganito ang bestfriend kong si Darren. Hanggang ngayon nakatatak parin sa akin ang mga sinabi niya sa akin noon na "Iwanan kaman ng lahat, Piliin mo paring mabuhay dahil yun nalang ang tanging magagawa mo para sa kanila para maging masaya sila" Salitang pinanghahawak ko hanggang sa dumating ang araw na magkrus ang aming nga landas Makaraan ang ilang buwan ... Tuluyan na ngang hindi ko na nakausap pa si Darren sa celphone . Nakailang mis calls na ako sa kanya pero out of coverage area lagi ang naririnig ko. Kaya nag fucos nalang ako sa pag-aaral.. At sa pagtuntong ko ng second year sa college. Naging mailap sa akin ang pagkakataon para makapagtapos sapagka't pansamantalang nawalan ng trabaho ang papa ko nang mangibang bansa ang amo nito. At the age of 17.. Humanap na ako ng part time job na siya namang pinaboran ng Diyos at nakuha naman akong crew sa pinagta trabahuhan kong coffee shop. Nagwowork ako sa umaga at nag-aaral naman ako sa gabi. May pagkakataon ding napagalitan ako sa trabaho dahil sa lagi akong late pumasok . kung alam lang ng mga ka work ko kung gaano kahirap ang ginagawa ko para makapag aral lang ako. Makalipas pa ang ilang buwan tuluyan na ngang hindi nakabalik ng trabaho ang papa ko. Nagkaroon si papa ng sakit sa puso at araw araw niya itong iniinda. Kapos na kapos kami sa pera kung kaya't nahinto din ako sa pag-aaral. Pero patuloy parin akong nangangarap na makakaya ko din magtapos basta magtiis lang. Lumipas ang walong taon.. Nakapagtapos ako sa kursong bachelor of secondary education na siya namang labis na ikinatuwa ng aking papa. Sa wakas nagbunga din ang pagsisikap ko para makapagtapos ako. Kaso, kung kilan nagtapos na ako. Napakahirap naman sa akin makahanap ng trabaho Ilang beses narin akong nag apply kaso fully applicant sila dito sa amin dahil sa subrang daming nagtapos din ng pagiging guro. Ilang buwan din akong walang trabaho hanggang isang araw may biglang tumatawag sa akin celphone na ibang numero at sa tingin ko numero iyon sa ibang bansa. Ngunit hindi ko iyon agad sinagot sa halip ay hindi ko nalamang pinansin. Dahil gaya nang dati ayaw ko naring makatanggap pa ng ibang tawag na gagamitin ang number mo para ma scam ka lang nila. ''Hay naku wag ako!''galit kong sabi sa celphone ko Nakatingin ako sa salamin habang kinakausap ko ang sarili ko nang mag ring ulit ang celphone ko. "Incoming Call??" At sa pangalawang pagkakataon hindi ko parin iyon pinansin . Kinagabihan, Habang nasa higaan ako tinignan ko ang akin celphone na shocked ako Naka 107 mis call talaga ang number na yun sa akin kaya labis nalang ang aking pagtataka. Napapaisip ako tuloy nang maalala ko na baka nga si Darren na yun na matagal ko nang hinihintay na tawagan ako. "Bakit naman niya ako tatawagan eh samantalang walong na taon narin ang nakakalipas! natural nakalimutan Kana non!??" Tanong ko sa sarili ko. Maya maya pa ay sinubukan ko siyang hanapin sa f*******:. Search: [Darren Wong] Pero bigo parin ako na mahanap siya .sa subrang dami ng kapangalan niya dito sa search bar ko talagang maloloka ka sa kakahanap. Ni isa wala akong namukhaan na kahawig niya kaya inisip ko na lamang hindi talaga siya yun. Hanggang sa mag ring ulit ang phone ko..