IN THE RED ROSE – I [1/5]
“อัยญดา!” ฉันสะดุ้งตอนที่เสียงของ พี่บลู ดังขึ้นมา "เหม่ออะไร ญดา พี่เรียกนานแล้ว"
“โทษทีค่ะ พอดีว่าญดามองตรงนั้นนานไปหน่อย” ฉันพยักหน้าไปส่ง ๆ ก่อนจะหันกลับมามองเขา
เมื่อกี้ฉันตั้งใจที่จะหาอะไรสนใจเพราะไม่อยากจะฟังชายตรงหน้า พร่ามพรรณนาถึงผู้หญิงที่ตัวเองกำลังสนใจ ฉันแค่ไม่อยากรับรู้และไม่อยากจะอะไรกับเขาน่ะ
“ว่าไง เรื่องที่พี่ถาม” แววตาเขาจดจ่อและดูอยากจะให้ฉันตอบ
แต่ขอโทษที ฉันไม่ได้ฟังเขาตั้งแต่ที่เขาเริ่มเอ่ยถึง ทับทิม หญิงสาวที่เขากำลังให้คงามสนอกสนใจเป็นพิเศษมาสักพักแล้ว และมันน่าเบื่อที่ต้องมาฟัง เขาพูดถึงเธอจนคิดว่าแทบจะสนิทกับเขาไปแล้ว ทั้งที่ฉันยังไม่เคยเจอหน้าผู้หญิงคนนั้นเลยสักครั้งเดียว
“พี่ถามใหม่หน่อยสิ ญดาไม่ทันฟัง” ฉันตอบตามตรง
“โถ่ ไม่ตั้งใจเลย” เขาบ่นอุบแล้วรินไวน์ลงแก้วตัวเอง “ทำไมเราไม่ดื่มเลยวันนี้ ไวน์ไม่ดีเหรอ”
“เปล่าค่ะ แค่รู้สึกไม่อยาก” ฉันสั่นหัวแล้วเลือกที่จะดื่มน้ำเปล่าแทน
ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยอยากอาหารเท่าไหร่ เดาว่าอาจจะมาจากการพึ่งหายป่วยไปเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ฉันเหมือนจะมีไข้ ตัวฉันร้อนนิดหน่อย แล้วก็เบื่ออาหาร กินได้ไม่เท่าไหร่ก็คลื่นไส้อาเจียน
“สรุปพี่ถามอะไร” ฉันมองเขาที่ตอนแรกหน้างอเพราะฉันไม่สนใจเปลี่ยนมาเป็นยิ้มแทน
“อาทิตย์หน้าวันเกิดทับทิม พี่ควรจะซื้อของขวัญอะไรให้เขาดี” พี่บลูถามแล้วก็มองฉันด้วยแววตาคาดหวัง “ญดาเป็นผู้หญิง น่าจะต้องรู้ว่าผู้หญิงชอบอะไร”
“แต่พี่คลุกคลีกับผู้หญิงมาเยอะ ก็น่าจะรู้วิธีเอาใจผู้หญิงไม่ใช่เหรอ” ฉันเอ่ยแล้วก็ใช้ซ่อมจิ้มแอปเปิลที่อยู่ในสลัดผลไม้มาเข้าปาก
“คลุกคลีเยอะที่ไหน พี่มีเธอคนเดียว” คำพูดนี้ถ้าพูดกับผู้หญิงคนอื่นที่เขากำลังจีบ พวกหล่อนคงใจเต้นแรงเพราะดีใจที่ฝ่ายชายยืนยัน แต่กับฉันมันไม่ใช่ เขากำลังบอกว่าเขาคลุกคลี ที่หมายถึงมีอะไรกันกับฉันคนเดียว ส่วนคนอื่นก็แค่ควงเล่นให้ชุ่มฉ่ำหัวใจมากกว่า
“พี่ชอบเธอจริง ๆ เหรอ ทับทิมน่ะ” ฉันถามย้ำอย่างอยากรู้แล้วมองใบหน้าหล่อเหลาค้างเอาไว้
“แม่ของลูก” เขาย้ำชัดแล้วยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี เดาว่าที่เขายิ้มเขาคงนึกถึงเธอคนนั้นอยู่แน่ ๆ
“พวกผู้หญิงก็ไม่ชอบอะไรมากหรอก กระเป๋า รองเท้า เครื่องประดับ แล้วก็ดอกไม้ด้วยสักช่อ” ฉันให้คำปรึกษาไปเหมือนอย่างเคย “ถ้าพี่จะทำให้เธอรู้สึกใส่ใจหน่อยก็ซื้อเค้กไปให้ด้วย”
“เค้กใช่ไหม” เขาถามอย่างกระตือรือร้น “แล้วเค้กแบบไหน”
“สวยหวานแบบนั้นก็น่าจะเค้กแนวนี้มั้ง” ฉันยื่น Referent เค้กให้เขา เป็นเค้กที่จัดทรงวินเทจ ๆ หวาน ๆ สีชมพูแล้วก็มีมงกุฎอยู่ตรงกลาง ฉันเห็นเน็ตไอดอลหลายคนชอบเค้กแบบนี้ ฉันเองก็ชอบแล้วก็เคยคิดจะสั่งมาวันเกิดตัวเองเหมือนกัน แต่ยังไม่ถึง
“เธอส่งรูปให้พี่หน่อย มีร้านเค้กดี ๆ แนะนำไหม” เขาดู....ตื่นเต้น แล้วก็ตั้งใจมากด้วย
“ไม่ให้ญดาสั่งให้ด้วยเลยล่ะ” ฉันประชดเขาเพราะเขาดูจะให้ฉันช่วยไปหมดทุกเรื่อง ตั้งแต่ไปเดตกับเธอครั้งแรกเขาก็ยังให้ฉันช่วยเลือกชุด เครื่องประดับที่จะใส่ไปเดตกับเธอเลย
มันน่าอนาถใจอยู่ไม่น้อยนะที่ฉันจะต้องช่วยคนที่ตัวเองแอบรักไปเดตกับผู้หญิงอีกคน แต่เอาเถอะ ฉันแอบรักแต่ไม่ได้คาดหวังอะไรจากเขาหรอก
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ฉันตกหลุมรักเขา เพราะเราสองคนเป็น Friend With Benefit กันมาสองปีแล้ว เราเป็นเพื่อนนอนกันน่ะ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราทำแค่เรื่องแบบนั้นกันนะ พี่บลูเป็นเพื่อนและพี่ชายที่ดีของฉันคนหนึ่ง เขาทรีตฉันดี และพอมีเขาฉันก็รู้สึกว่าชีวิตมันไม่ขาดดี
แต่ก็นะ.....ตอนนี้เขากำลังสนใจผู้หญิงคนหนึ่ง และสนใจเธอมากกว่าคนไหน ๆ ที่ผ่านมาด้วย
“พี่จะค้างด้วย” เขาบอกเมื่อเลี้ยวรถเข้ามาในบ้านของฉัน
“วันนี้ไม่มีอารมณ์นะ” ฉันบอกปัด พักหลังมานี้ฉันรู้สึกเหนื่อย ๆ ง่วง และเพลียอยากนอนตลอด ซึ่งฉันก็ทึกทักเอาว่าพอเรียนจบและอยู่ในช่วงพักระหว่างรอตัดสินใจเรียนต่อฉันก็ไม่ค่อยได้ทำอะไร ก็เลยติดนิสัยขี้เกียจมา ไม่เหมือนช่วงที่ยังเรียนอยู่
“เราเป็นไร ช่วงนี้ดูเครียด ๆ โกรธไรพี่ไหม” พี่บลูถามด้วยความสงสัย
“เหม็นหน้าพี่อะ” ฉันพูดอย่างจริงจัง แต่พี่บลูคงคิดว่าฉันพูดติดตลกเขาถึงได้หัวเราะเอิ้กอ้ากพรางเปิดประตูรถและควงกุญแจเข้าไปในบ้านราวกับเป็นบ้านตัวเอง พี่บลูกดนิ้วสแกนเข้าประตูบ้านที่เชื่อมกับโรงจอดรถซึ่งฉันก็เดินตามเข้าไป
ฉันกับเขามีสัมพันธ์กันมานานแล้ว และส่วนใหญ่เขาก็มักจะมาขลุกตัวอยู่กับฉันที่นี่ สัปดาห์ละหลาย ๆ วัน เพราะอย่างที่บอก เราสองคนไม่ได้มีสัมพันธ์กันแค่เรื่องบนเตียง เขาเองเคยเป็นปู่รหัสฉันมาก่อน ตอนฉันเข้าปีหนึ่ง เขาก็อยู่ปีสี่
เรามามีสัมพันธ์กันตอนที่ฉันปิดเทอมจะขึ้นปีสาม ซึ่งเขาเรียนจบไปแล้ว เขาทรีตฉันดี ฉันเองก็ต้องการใครสักคนที่ไม่ใช่แฟน ส่วนเขาก็ต้องการมีสัมพันธ์ทางกายแบบไม่ใช่แฟนเหมือนกัน
กฎของความสัมพันธ์นี้ แม้จะไม่มีใครพูดออกมาแต่เราก็พอรู้ว่ามันไม่ควรรู้สึก
แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่อย่างนั้นแล้ว ฉันแหกกฎไปแล้ว และมันก็อยากเหลือเกินที่หักห้ามใจ อาจจะเป็นเพราะเขา.....ให้ในสิ่งที่ฉันโหยหามานานก็ได้