Malamig ang simoy ng hangin at tanging ang liwanag ng bilugang buwan ang nagbibigay buhay sa kampo. Malalim na ang gabi kaya't ang lahat ang natutulog na sa kani-kanilang silungang tolda, namamayani sa paligid ang mga kakaibang huni ng ibon at palaspas ng mga dahon sa kagubatan.
Kinuyom ni Eleonor ang kanyang mga palad at inakap ang sarili upang ibsan ang lamig na nadarama. Tumingala siya sa langit at tinapunan ng matalim na tingin ang buwan. She can't help but grit her teeth as she recalls the memory she saw inside Celeste's mind.
Sa lihim na silid kung saan nakagapos ang binatilyong Alpha na si Gael, nasaksihan niyang duguan at wala nang buhay ang amang si Foncio Barcelona. Matapos kalasin ng kanyang ama ang mga kadenang nakapalupot sa mumunti nitong mga kamay, walang awa
