Gözlerim izinsizce kapanırken birkaç şey daha söylediğini işittim lâkin ne dediğinin üzerinde duramayacak kadar uyku bastırmıştı. Bende kendimi daha fazla zorlamamak adına gözlerimi kapatıp kendimi uykuya teslim ettim.
Sabah kalktığımda her yerde sessizdi. Bugün günlerden pazardı ve muhtemelen hepsi horul horul uyuyordu.
Ben ise ağrıyan başım ve bulanan midem ile ne yazık ki uyanmıştım.
Tuvalete gidip içinde ne varsa çıkardıktan sonra hızlı bir duş aldım. Kendime geldikten sonra üzerime rahat bir şort takım geçirerek aşağıya indim. Midem ağrıyordu, kahve içip kendime gelmeliydim.
Kendime kahve hazırlarken geriye doğru esnedim fakat ansızın arkamda hissettiğim beden ile korkup dirsek geçirdiğinde tanıdık inleme sesiyle hızla arkama döndüm.
Akif Han?
“Bu iyiydi.” Dedi inlemelerinin ara
