Nanliit ang mga mata niya kaya palihim akong napangisi. Maasar nga 'to tutal ininis ako kanina, eh.
Pinagtaasan ko siya ng kilay at nakipagsukatan ng tingin sa kanya. Hangga't hindi siya umaamin na nagseselos siya, hinding-hindi rin ako aamin. Baka hindi na nga. Mukhang bibigay naman siya.
"Ano? Makikipagsukatan ka na lang ba ng tingin sa akin?" panghahamon ko sa kanya. "Nagseselos ka nga ba sa pinsan mo?" ulit ko sa tanong kanina.
Gusto kong matawa sa itsura niya ngayon. Salubong ba naman ang kilay tapos halos hindi na maipinta ang mukha.
"Ako? Magseselos? Hah! Ano naman?"
Iyong inis ko sa kanya, nawala at natawa sa bigla niyang pag-amin. Akala ko kasi itatanggi niya.
"Ba't ba kasi ang saya-saya mo no'ng kausap mo siya? Hindi ba ako masaya kausap? Kainis naman, eh." Nag-iwas siya ng
