“G-Ganito ba, Kapitan?”
Bumukaka ako sa harap niya at bahagyang inangat ang sarili. Kumapit ako sa sandalan ng passenger seat para suportahan ang bigat ko sa gagawin niya. Pakiramdam ko naging tarzan ako sa posisyon ko ngayon.
“K-Kapitan?”
Maang ang bibig niya nang tumingin ako sa kanya. Hindi ko alam kung nasisiyahan siya sa posisyon ko o nag-aalala dahil sa itsura niya ngayon.
“K-Kaisha, hindi ka ba mangangalay?” napakurap siya at mukhang nakabawi na. “Uupuan mo lang ako sa mukha, hindi—”
“H-Hindi ka makakahinga no’n,” giit ko. “Masyadong malaman ang pang-upo ko at matambôk n-naman ang pagkababâe ko. P-Paano ka makakahinga kung uupuan kita sa mukha?”
Umiling siya at napangiti. “I can manage, baby. Huwag mo na akong alalahanin. Importante ay makain ko ang tahong mo at masarapan ka.”
