Episode 1.0
Gaya penulisan ⼤ Game Visual Novel, Visual Novel Script, dan w*******l bergaya Light Novel = Hybrid Novel
Judul cerita â []The Spaspirant[]
Episode 1.0
Genre : [[>Mystery, Action, Fantasy, Slice of life
Tik. Tik. Tik.
Jam dinding di tengah ruangan terus berjalan dan bersuara.
đđđđ!! đđđđ!!
Suara batuk terdengar keluar sangat keras.
Rezon (ia membuka matanya cepat sambil terbatuk-batuk keras) :
âđđđđ!! đđđđâ!!â
Rezon langsung berjongkok dan bersandar dipojokan ruangan.
Rezon (ia menoleh ke segala arah, namun yang ia lihat hanyalah kegelapan) :
âđđ˛đšđŽđ˝âŚ đŽđ˝đŽ đŽđ¸đ đŻđ˛đťđŽđż-đŻđ˛đťđŽđż đđđąđŽđľ đşđŽđđśâŚ?â
Rezon tiba-tiba merasakan sesuatu. Ia merasakan ada yang menyentuh kakinya.
Seketika itu juga Rezon langsung berteriak kencang âđđâ!!! đđŁđ đđĄđ?!!âkemudian.
Click!
Terdengar suara seseorang orang yang menekan tombol saklar lampu, seketika itu juga lampu di ruangan itu menyala terang.
Sear (ia yang menekan saklar tersebut, dan terlihat telapak tangan kanannya masih berada di saklar tersebut) :
âđđ˛đťđŽđ˝đŽ đ§đđŽđť đŻđ˛đżđđ˛đżđśđŽđ¸ đđ˛đ˝đ˛đżđđś đśđđ đąđśđşđŽđšđŽđş đľđŽđżđś?â
Retern (ia orang yang menyentuh kaki Rezon, sampai Rezon berteriak histeris) :
âđđđŽ, đ¸đ˛đťđŽđ˝đŽ đŻđ˛đżđđ˛đżđśđŽđ¸ đđ˛đ˝đ˛đżđđś đśđđ đ¸đŽđ¸?â
Retern langsung melepaskan pegangan tangannya dari kaki Rezon.
Rezon (alis kanannya naik namun alis kirinya turun) :
âđđ˛đťđđŽđż-đŻđ˛đťđđŽđż!â
(Ia menunjuk dirinya sendiri.)
âđ§đđŽđť?! đđŽđ¸, đŽđ˝đŽ đşđŽđ¸đđđąđťđđŽ đđŽđ¸đŽđ¸?!â
(Ia menunjuk Sear dan Retern.)
âđ đŽđ¸đđđąđ¸đ! đŚđśđŽđ˝đŽ đ¸đŽđšđśđŽđť đśđťđś?!â
(Ia melihat kasur yang ia tiduri sangat berbeda dan ruangan juga jelas berbeda.)
âđŚđ˛đŻđ˛đťđŽđżđťđđŽ đŽđ¸đ đąđśđşđŽđťđŽ?!â
(Wajahnya sangat jelas bingung dan harus apa.)
âđ-đŽđ˝đŽ đđŽđťđ´ đđ˛đżđˇđŽđąđś đ˝đŽđąđŽđ¸đ?!â
Retern duduk perlahan, namun dirinya masih menguap.
Retern (ia menghela napas dan satu alisnya naik ke atas) :
âđŚđ˛đżđśđđ?â
âđđŽđşđ đśđđ đ¸đ˛đđŽđşđŻđ˛đ đŽđ˝đŽ đđśđľ?â
(Hening sejenak dalam perkataan.)
âđŹđŽ đŽđ¸đ đđŽđľđ đ¸đŽđšđŽđ đąđśđąđ˛đ˝đŽđť, đąđśđ˝đśđťđ´đ´đśđż, đŻđŽđľđ¸đŽđť đŻđ˛đšđŽđ¸đŽđťđ´ đżđđşđŽđľ đ¸đśđđŽ đśđťđś đŽđąđŽ đ¸đđŻđđżđŽđť.â
(Ia geleng-geleng kepala.)
âđ§đŽđ˝đś đđ˛đżđśđđ đąđ˛đľ, đşđŽđđŽ đ¸đŽđşđ đŻđśđđŽ đ¸đ˛đđŽđşđŻđ˛đ đŻđ˛đ´đśđťđś?â
Rezon (kini alis kirinya naik namun alis kanannya turun seperti ia menyadari ada dimana) :
âđđ˝đŽ? đđźđ¸âŚ đđ˛đ˝đ˛đżđđśâŚâ
Rezon menepuk pipinya sendiri menggunakan kedua telapak tangan.
PUKS!
Suara itu jelas, sangat jelas untuk memastikan bahwa ini hanyalah sebuah mimpi dan menutup kedua matanya bersamaan saat Rezon menepuk dirinya sendiri.
Rezon (namun saat ia membuka matanya perlahan, dirinya masih berada disana dan bersama dua orang itu) :
âđ-đśđťđś đđđťđ´đ´đđľđŽđťâŚâ
(Ia menghela napas berat.)
â... đđŽđąđś, đ¸đŽđšđśđŽđť đŻđ˛đżđąđđŽ đśđťđś đđ˛đŻđ˛đťđŽđżđťđđŽ đđśđŽđ˝đŽ?â
Hening.
Hening yang cukup lama.
Sear (matanya mengarah tepat pada wajah Rezon tanpa bicara, kemudian ia mulai berbicara) :
âđŚđŽđđŽ đŽđąđŽđšđŽđľ đ˝đ˛đšđŽđđŽđť đ§đđŽđť.â
âđĄđŽđşđŽ đđŽđđŽ đŚđ˛đŽđż.â
(Telunjuk tangan kanannya menunjuk Retern.)
âđđŽđť đąđśđŽ đŽđąđśđ¸ đ§đđŽđť.â
âđĄđŽđşđŽđťđđŽ đĽđ˛đđ˛đżđť.â
Rezon (alis kanannya naik namun alis kirinya turun) :
âđđ˛đťđđŽđż-đŻđ˛đťđđŽđż!â
(Tanpa sadar suaranya tiba-tiba meninggi.)
âđŚđđđđ đđđŁđđĄ đđŞ đŁđ¨đĄđŹđ đŁđđđđŹđđĄ?!â
(Ia menunjuk dirinya sendiri.)
âđđđĄ đĄđđ đ đđŞ đ§đ¨đ đĽđđ§đđĽđĄ!!â
(Ia menunjuk Retern.)
âđđŞ đđ§đ¨ đĄđđđđ đŁđ¨đĄđŹđ đđđđ!!â
(Telapak tangan kanannya memegang dadanya sendiri.)
âđđŞ đ§đ¨đ đđĄđđ đ§đđĽđđđđđĽ!!â
Hening kembali muncul.
Lalu hening tersebut pergi lagi.
Rezon (napasnya masih tidak stabil, namun ia telah menurunkan suaranya) :
âđđŽâŚ đľđŽâŚ đşđŽđŽđł, đŻđśđđŽđ¸đŽđľ đ¸đŽđšđśđŽđť đ¸đ˛đšđđŽđżâŚ đđ˛đ¸đŽđżđŽđťđ´ đŽđ¸đ đşđŽđđśđľ đđśđąđŽđ¸ đşđ˛đťđ´đ˛đżđđśâŚâ
Retern yang dari tadi diam tiba-tiba berdiri dan berjalan ke arah Rezon.
Retern (ia langsung mencengkram baju Rezon) :
âđđŽđšđŽđ đ´đśđđ, đ¸đ˛đťđŽđ˝đŽ đťđ´đ´đŽđ¸ đšđ đŽđˇđŽ đđŽđťđ´ đ¸đ˛đšđđŽđż!â
Retern membawa Rezon untuk mengeluarkannya dari kamar dan mendorongnya keluar, kemudian Sear juga ikut keluar.
Retern (ia menatap Rezon yang baru saja ia keluarkan dari kamar) :
âđđ đşđŽđ đđśđąđđż!â
Sesaat kemudian Retern langsung menutup pintu kamarnya keras.
đđđđđđ!!
Sementara itu Rezon hanya berdiri didepan pintu kamar tersebut. Lalu Rezon menoleh pada Sear.
Sear (pipinya sedikit mengembung dan wajahnya tidak benar-benar melihat Rezon) :
âđđđ đđŽđšđŽđľ đ§đđŽđť đđ˛đťđąđśđżđś.â
Rezon kembali menghela napas sambil mengangkat tangan kanannya perlahan.
Rezon (telapak tangan kanannya memegang keningnya sendiri) :
âđđŽđľâŚ đšđŽđšđ đđ˛đŻđ˛đťđŽđżđťđđŽ đ¸đŽđşđ đđśđŽđ˝đŽđťđđŽ đąđśđżđśđ¸đ?â
(Matanya berkedip satu kali.)
âđđŽđšđŽđ đąđśđŽ đĽđ˛đđ˛đżđť, đšđŽđšđ đŽđ¸đ đśđťđś đđśđŽđ˝đŽ?â
Sear (ia menatap wajah Rezon, dirinya merasakan ada yang sangat berbeda dengan Rezon) :
âđŚđŽđđŽ đŽđąđŽđšđŽđľ đ˝đ˛đšđŽđđŽđť đ§đđŽđť.â
âđŚđŽđđŽ đđđąđŽđľ đŻđśđšđŽđťđ´ đśđťđś đąđđŽ đ¸đŽđšđś đľđŽđżđś đśđťđś.â
(Sunyi sepersekian milidetik dalam perkataannya.)
âđ§đđŽđť, đŽđ˝đŽ đŽđťđąđŽ đŻđ˛đťđŽđż-đŻđ˛đťđŽđż đđśđąđŽđ¸ đśđťđ´đŽđ đŽđ˝đŽ-đŽđ˝đŽ?â
âđđŽđľđ¸đŽđť đťđŽđşđŽ đ§đđŽđť đđ˛đťđąđśđżđś?â
Sear (ia melihat Rezon yang mengangguk pelan, kemudian dirinya menunduk) :
âđđ˛đ´đśđđ đđŽâŚ đťđŽđşđŽ đ§đđŽđť đŽđąđŽđšđŽđľ đĽđ˛đđźđť.â
â... đĽđ˛đđźđť đĄđ˛đźđšđ˛đđŽđżđą.â
Rezon melirik Sear yang menunduk itu dan berbicara dalam batinnya âđ đ˘ đ˘đŹđś đľđ˘đŠđś, đ´đ˘đŻđ¨đ˘đľ đľđ˘đŠđś đŹđ˘đđ˘đś đĽđŞđ˘ đŹđŚ đŽđŚđŽđ˘đŻđ¨ đŁđŞđŽđŁđ˘đŻđ¨ đŽđŚđđŞđŠđ˘đľ đĽđŞđłđŞđŹđś, đ´đ˘đ˘đľ đĽđŞ đŹđŚđŠđŞđĽđśđąđ˘đŻ đ´đŚđŁđŚđđśđŽ đŤđśđ¨đ˘âŚ đ˘đŹđś đşđ˘đŻđ¨ đ´đśđĽđ˘đŠ đĽđŚđ¸đ˘đ´đ˘ đŽđŚđŽđ˘đŻđ¨ đŁđŚđĽđ˘ đŁđ˘đŻđ¨đŚđľ đ´đ˘đŽđ˘ đĽđŞđłđŞđŹđś đşđ˘đŻđ¨ đŽđ˘đ´đŞđŠ đŹđŚđ¤đŞđâŚâ
Rezon (ia melihat penuh wajah Sear) :
âđĄđŽđşđŽ đđŽđťđ´ đ¸đ˛đżđ˛đť~â
(Ia kembali menepuk pipinya dengan kedua telapak tangannya dan matanya menatap lantai dan tinggi tubuhnya sendiri.)
âđ§đđťđ´đ´đ! đđ˛đťđŽđ˝đŽ đšđŽđťđđŽđśđťđđŽ đŻđ˛đąđŽ, đšđŽđťđđŽđś đśđťđś đąđŽđť đđ˛đşđ˝đŽđ đśđťđśâŚ đŽđ¸đ đđ˛đ˝đ˛đżđđś đşđ˛đťđ´đ˛đťđŽđšđśđťđđŽ?â
(Wajahnya menoleh pada pintu kamar yang sudah tertutup rapat oleh Retern tadi.)
âđđŽđšđŽđ đąđśđŽ đĽđ˛đđ˛đżđť, đťđŽđşđđť đąđśđŽ đşđŽđšđŽđľ đđ˛đżđšđśđľđŽđ đşđŽđđśđľ đ¸đ˛đ°đśđš, đđ˛đ˝đ˛đżđđś đŽđťđŽđ¸ đŚđ.â
(Wajahnya mendongak ke atas dan berteriak.)
âđ§đ¨đđ¨đđđ¨ đđ¨đđ đ đđĄđđđđđ~!!!â
âđđŁđ đđĄđ đđđĽđđĽđ§đ, đđĄđ đ đđŚđ đđđđ¨~?!!â
(Ia menurunkan pandangan ke bawah. Lalu ke atas lagi dan menatap lurus pada Sear.)
âđŚđ˛đ¸đŽđżđŽđťđ´ đđŽđľđđť đŻđ˛đżđŽđ˝đŽ~?!â
Batinnya Rezon berbicara kembali âđđŠâŚ đŹđŚđŻđ˘đąđ˘? đđŹđś đŽđ˘đđ˘đŠ đŁđŚđłđŁđŞđ¤đ˘đłđ˘ đŞđľđś đ´đŚđŽđśđ˘? đđąđ˘ đŹđ˘đłđŚđŻđ˘âŚ đ˘đŹđś đŠđ˘đŻđşđ˘ đŞđŻđ¨đŞđŻ đ˘đĽđ˘ đ´đ˘đľđś đ°đłđ˘đŻđ¨ đ´đ˘đŤđ˘ đşđ˘đŻđ¨ đŁđŞđ´đ˘ đŹđśđąđŚđłđ¤đ˘đşđ˘âŚ đĽđŞđŹđŚđŠđŞđĽđśđąđ˘đŻ đ´đŚđŁđŚđđśđŽđŻđşđ˘, đ´đŚđąđŚđłđľđŞđŻđşđ˘ đ˘đŹđś đľđŞđĽđ˘đŹ đŁđŚđ¨đŞđľđś đąđŚđłđ¤đ˘đşđ˘ đ´đ˘đŽđ˘ đ°đłđ˘đŻđ¨ đđ˘đŞđŻâŚâ
Sear (ia mundur satu langsung, untuk sedikit menjauh dari Rezon) :
âđ-đąđđŽ đżđśđŻđ đđ˛đŻđ˛đšđŽđ.â
Rezon (seketika itu, bola matanya langsung berbinar-binar) :
âđđŽđ´đđ~!â
(Ia membalikkan tubuhnya, lalu matanya mengarah pada pintu keluar.)
âđŁđ˛đżđđŽđşđŽ~â
(Tangan kanannya terangkat tinggi ke atas.)
âđđ¸đ đśđťđ´đśđť đˇđŽđšđŽđť-đˇđŽđšđŽđť đ¸đ˛đšđđŽđż~â
Sear terdiam sepersekian milidetik.
Sear (ia menoleh pada jam dinding sebentar, lalu menoleh pada Rezon) :
âđ§đŽđ˝đś đ§đđŽđť, đđ˛đ¸đŽđżđŽđťđ´ đŻđŽđżđ đˇđŽđş đąđđŽ đşđŽđšđŽđş.â
âđđđ¸đŽđťđťđđŽ đ§đđŽđť đđŽđ¸đđ đđŽđşđŽ đľđŽđťđđ?â
Rezon (telapak tangan kanannya menggaruk-garuk rambutnya sendiri) :
âđđđ đąđđšđ, đđ˛đ¸đŽđżđŽđťđ´ đŽđ¸đ đťđ´đ´đŽđ¸ đŻđ˛đ´đśđđ.â
Sear (telapak tangan kanannya memegang dagunya sendiri) :
âđ đŽđ¸đđđą đ§đđŽđť đśđđ đ¸đ˛đşđŽđżđśđť?â
Rezon (kedua telapak tangannya menggaruk-garuk rambutnya sendiri. Ia kebingungan untuk bicara apa lagi) :
âđĄđ´đ´đŽđ¸ đ´đśđđ, đđŽđ˝đś đ˝đźđ¸đźđ¸đťđđŽ đ´đśđđ đąđ˛đľ!â
(Melepaskan kedua tangannya dari rambutnya sendiri.)
âđŚđ˛đ¸đŽđżđŽđťđ´ đ˝đźđ¸đźđ¸đťđđŽ, đ¸đśđđŽ đľđŽđżđđ đ¸đ˛đšđđŽđż đąđŽđť đˇđŽđšđŽđť-đˇđŽđšđŽđť đŻđ˛đżđđŽđşđŽ.â
Sear (ia melepaskan telapak tangannya dari dagunya sendiri) :
âđđđ¸đŽđťđťđđŽ đŻđŽđżđđđŽđť đ§đđŽđť đŻđśđšđŽđťđ´ đđśđąđŽđ¸ đşđ˛đťđ´đ˛đťđŽđš đđŽđđŽ?â
âđ§đŽđ˝đś đ¸đ˛đťđŽđ˝đŽ đ§đđŽđť đđśđŻđŽ-đđśđŻđŽ đşđ˛đťđđđżđđľ đđŽđđŽ đśđ¸đđ đŻđ˛đżđđŽđşđŽ đ§đđŽđť?â
Rezon (ia melangkah ke arah pintu sambil tersenyum) :
âđđ˛đťđŽđż đđśđľ, đđŽđ˝đś đťđ´đ´đŽđ¸ đđđŽđľ đŻđŽđťđđŽđ¸ đđŽđťđđŽ.â
âđĄđđżđđ đŽđˇđŽ đđŽđşđŽ đ§đđŽđťđşđ đśđťđś~â
âđđŽđżđ˛đťđŽ đ˝đ˛đšđŽđđŽđť đđŽđťđ´ đŻđŽđśđ¸ đśđđ đľđŽđżđđ đđ˛đšđŽđšđ đşđ˛đťđđżđđđś đŽđ˝đŽđ˝đđť đ˝đ˛đżđ¸đŽđđŽđŽđť đşđŽđˇđśđ¸đŽđťđťđđŽ~â
(Ia melirik Sear sebentar.)
âđđŽđąđś đŽđđź đ¸đśđđŽ đ¸đ˛đšđđŽđż.â
Sear (ia mengangguk pelan) :
âđđŽđśđ¸đšđŽđľ đ§đđŽđť.â
Rezon memegang gagang pintu itu erat.
Rezon diam beberapa saat sambil memegang pintu, kemudian ia membuka pintu tersebut dan langsung berlari keluar, Sear juga ikut berjalan dibelakangnya.
Setelah berlari sebentar, Rezon berhenti tepat di depan makam-makam, lalu ia membalikkan tubuhnya untuk melihat rumahnya sendiri.
Rezon (giginya saling bergesekan) :
âđđ˛đťđŽđżâŚ đśđťđś đŽđąđŽđšđŽđľâŚâ
(Ia mengulurkan tangan kanannya, tangannya ter-ulur jelas mengarah pada rumah itu.)
âđđŽđŚđđĄ đ¤đđ§đđ§đ đđ§âŚâ
(Tangan kanannya yang ter-ulur pada rumahnya perlahan memegang dadanya sendiri.)
âđđ¤đŽ đŹđđĽđđĽđŽ đŚđđŚđ˘đ¤đ˘đŤđ¤đđ§đ§đ˛đ đđđŤđ˘ đ°đđ¤đđŽ đ¤đ đ°đđ¤đđŽ.â
Beberapa saat kemudian, Rezon dan Sear sudah berjalan-jalan di gelapnya malam, mereka berdua masuk ke jalan yang ber-aspal.
Namun saat mereka berjalan itu, ada sebuah cahaya muncul, itu adalah cahaya dari motor.
Pengendara motor itu berjalan tidak karuan seperti setelah melihat Rezon dan Sear di pada malam hari.
Saat pengendara motor itu melewati Rezon dan Sear, terdengar suara âđđđđđâ!!â dari pengendara motor itu, ia juga hampir kecelakaan karena terlalu panik.
Rezon (ia menoleh pada pengendara motor yang baru saja melewati dirinya) :
âđđśđŽ đ¸đ˛đťđŽđ˝đŽ đđśđľ?â
âđđŽđđŽđ¸ đšđśđŽđ đľđŽđťđđ đŽđˇđŽ?â
Sear (ia sedikit menoleh pada pengendara motor yang sudah sangat jauh) :
âđđśđŽ đ¸đ˛đđŽđ¸đđđŽđť đ¸đŽđżđ˛đťđŽ đşđ˛đšđśđľđŽđ đ¸đśđđŽ, đ§đđŽđť.â
Rezon (tangan kanannya terangkat ke atas dan menyimpulkan isi pikirannya sendiri) :
âđ˘đľ đŻđ˛đ´đśđđ đđŽ!â
âđđŽđąđś đąđśđŽ đ˝đśđ¸đśđż đ¸đśđđŽ đśđđ đđđđđš, đ¸đŽđżđ˛đťđŽ đąđśđŽ đşđ˛đšđśđľđŽđ đ¸đśđđŽ đŻđ˛đżđąđđŽ đđŽđťđ´ đđ˛đźđżđŽđťđ´ đŽđťđŽđ¸ đ¸đ˛đ°đśđš đ˛đťđŽđş đđŽđşđ˝đŽđś đđđˇđđľ đđŽđľđđť đđ˛đąđŽđťđ´ đŻđ˛đżđˇđŽđšđŽđť đ˝đŽđąđŽ đşđŽđšđŽđş đľđŽđżđś đđŽđťđ´ đ´đ˛đšđŽđ˝ đśđťđś!â
Sear (ia mengangguk sekali) :
âđ đđťđ´đ¸đśđť đ§đđŽđť đŻđ˛đťđŽđż.â
Rezon berbisik kepada dirinya sendiri âđđŚđąđŚđłđľđŞđŻđşđ˘ đ´đŚđŹđ˘đłđ˘đŻđ¨ đ¸đ˘đŹđľđś đşđ˘đŻđ¨ đąđ˘đ´ đśđŻđľđśđŹ đŽđŚđŻđ¨đ˘đľđ˘đŹđ˘đŻ đŞđľđś, đ˘đŹđś đŻđ¨đ¨đ˘đŹ đąđŚđĽđśđđŞ đŹđ˘đđ˘đś đĽđŞđłđŞđŹđś đ˘đŻđ¨đ¨đ˘đą đ˘đąđ˘ đ´đŚđľđŚđđ˘đŠ đŽđŚđŻđ¨đ˘đľđ˘đŹđ˘đŻ đŞđŻđŞâŚ đ˘-đ˘đŹđś đŠđ˘đŻđşđ˘ đŞđŻđ¨đŞđŻ đ˘đĽđ˘ đ°đłđ˘đŻđ¨ đşđ˘đŻđ¨ đŁđŞđ´đ˘ đŹđśđąđŚđłđ¤đ˘đşđ˘âŚ đŽđŚđ´đŹđŞđąđśđŻ đŞđľđś đ´đ˘đľđś đ°đłđ˘đŻđ¨âŚâ
Rezon (ia berhenti berjalan dan menghela napas pelan) :
âđđđľâŚ đżđŽđđŽđťđđŽ đ°đŽđťđ´đ´đđťđ´ đŻđŽđťđ´đ˛đ đđŽâŚâ
âđđŽđşđ đ˝đŽđđđś đđ˛đąđŽđťđ´ đşđ˛đşđśđ¸đśđżđ¸đŽđť đ¸đ˛đťđŽđ˝đŽ đąđśđżđśđ¸đ đđŽđťđ´ đđŽđťđ´đŽđ đŻđ˛đżđŻđ˛đąđŽ đąđŽđżđś đđ˛đŻđ˛đšđđşđťđđŽ?â
(Ia menatap wajah Sear.)
âđđ˝đŽ đ¸đŽđşđ đťđ´đ´đŽđ¸ đŽđ¸đŽđť đ¸đ˛đŻđ˛đżđŽđđŽđť đşđ˛đđ¸đśđ˝đđť đŽđ¸đ đˇđŽđđľ đŻđ˛đżđŻđ˛đąđŽ đąđ˛đťđ´đŽđť đ§đđŽđť-đşđ đśđđ?â
(Matanya sedikit turun ke bawah seperti bimbang apakah perkataan ini akan diterima begitu saja.)
âđ-đ¸đŽđżđ˛đťđŽ đŽđ¸đ⌠đşđđťđ´đ¸đśđť đđŽđˇđŽâŚ đ¸đŽđşđś đŻđ˛đżđąđđŽ đşđ˛đşđŽđťđ´ đŻđ˛đąđŽ.â
Sear (matanya tertuju pada pupil Rezon yang bergetar) :
âđŚ-đđŽđđŽâŚ đđŽđđŽ đŽđ¸đŽđť đđ˛đđŽđ˝ đşđ˛đťđ´đśđ¸đđđś đ§đđŽđť.â
âđ đ˛đđ¸đś đ§đđŽđť đŻđ˛đżđŻđ˛đąđŽ.â
âđ§đđŽđť đŽđąđŽđšđŽđľ đ§đđŽđť, đđŽđťđ´ đşđŽđťđŽđ˝đđť đśđđ⌠đđŽđđŽ đŽđ¸đŽđť đşđ˛đťđ´đśđ¸đđđś đ§đđŽđť.â
Rezon (kedua alisnya terangkat naik dan matanya seperti akan menangis) :
âđ§đŽđ˝đśâŚ đŻđđ¸đŽđťđťđđŽ đ¸đ˛đšđđŽđżđ´đŽđ¸đ đśđđ⌠đ¸đ˛đšđđŽđżđ´đŽ đŻđśđŽđđŽ đđŽđˇđŽ đąđŽđť đşđśđđ¸đśđť.â
Sear (kedua telapak tangannya berada di d**a dan matanya tertuju pada mata Rezon) :
âđŚđŽđđŽ đşđ˛đťđ´đśđ¸đđđś đ§đđŽđť đŻđđ¸đŽđť đ¸đŽđżđ˛đťđŽ đśđđ, đđŽđ˝đś đ¸đŽđżđ˛đťđŽ đ§đđŽđť đđ˛đšđŽđľ đşđ˛đťđźđšđźđťđ´ đđŽđđŽ.â
âđđŽđżđ˛đťđŽ đśđđ, đđŽđđŽ đŽđ¸đŽđť đđ˛đđŽđ˝ đŻđ˛đżđđŽđşđŽ đ§đđŽđť.â
âđŚđ˛đ¸đŽđżđŽđťđ´ đŽđ˝đŽ đđŽđťđ´ đşđŽđ đ§đđŽđť đ¸đŽđđŽđ¸đŽđť, đđđşđ˝đŽđľđ¸đŽđť đđŽđˇđŽ đ˝đŽđąđŽ đđŽđđŽ.â
Rezon (tangan kirinya memegang pergelangan tangan kanannya) :
âđŚđ˛đˇđŽđ¸ đąđđšđ đŽđ¸đ⌠đŽđ¸đ đşđ˛đżđŽđđŽ, đđ˛đşđŽđť-đđ˛đşđŽđť đđŽđťđ´ đ¸đđşđśđšđśđ¸đś đśđđ đđśđąđŽđ¸ đđ˛đşđđŽđťđđŽ đŻđśđđŽ đŽđ¸đ đŽđťđ´đ´đŽđ˝ đđ˛đşđŽđťâŚâ
âđŞđŽđ¸đđ đŚđ, đŽđąđŽ đđŽđťđ´ đŻđ˛đŻđ˛đżđŽđ˝đŽ đŽđťđŽđ¸ đđŽđťđ´ đşđ˛đşđŻđđšđś đąđśđżđśđ¸đ...â
âđŚđŽđŽđ đŚđ đŁâŚ đżđŽđđŽđťđđŽ đŽđ¸đ đđśđąđŽđ¸ đşđ˛đşđśđšđśđ¸đś đđ˛đşđŽđť đđŽđşđŽ đđ˛đ¸đŽđšđśâŚâ
âđđŽđšđ đđŽđ¸đđ đŚđ đ⌠đşđ˛đđ¸đśđ˝đđť đŽđ¸đ đŽđ¸đľđśđżđťđđŽ đąđŽđ˝đŽđ đđ˛đşđŽđťâŚ đđ˛đđ˛đšđŽđľ đŚđ đ⌠đŽđ¸đ đ¸đ˛đşđŻđŽđšđś đđ˛đťđąđśđżđśâŚâ
Sear (ia menatap tangan Rezon yang saling menggenggam satu sama lain) :
âđđŽđšđŽđ đŻđ˛đ´đśđđ, đŚđ˛đŽđż đŽđ¸đŽđť đşđ˛đťđˇđŽđąđś đđ˛đşđŽđť đŻđŽđ´đś đ§đđŽđť.â
âđ§đ˛đżđ¸đŽđąđŽđťđ´, đ˝đ˛đżđđ˛đşđŽđťđŽđť đđ˛đˇđŽđđś đŽđ¸đŽđť đđ˛đżđŽđđŽ đđđťđđś, đťđŽđşđđť đŻđđ¸đŽđť đ¸đŽđżđ˛đťđŽ đđśđąđŽđ¸ đŽđąđŽ đđŽđťđ´ đŻđ˛đżđŻđśđ°đŽđżđŽ, đđŽđ˝đś đ¸đ˛đľđŽđąđśđżđŽđťđťđđŽ đđŽđˇđŽ đđđąđŽđľ đ°đđ¸đđ˝ đđťđđđ¸ đşđ˛đşđŻđđŽđ đąđđťđśđŽ đđ˛đżđŽđđŽ đżđśđťđ´đŽđť.â
âđđŽđšđ đŚđ˛đŽđż đđśđąđŽđ¸ đŽđ¸đŽđť đşđ˛đťđ´đľđśđšđŽđťđ´ đąđŽđżđś đľđśđąđđ˝ đ§đđŽđť đđťđđđ¸ đđ˛đšđŽđşđŽ.â
âđđśđ¸đŽ đŽđąđŽ đźđżđŽđťđ´ đđŽđťđ´ đşđ˛đşđŻđđšđś đ§đđŽđť đšđŽđ´đś, đđŽđđŽ đŽđ¸đŽđť đşđ˛đťđ´đľđŽđˇđŽđż-đťđđŽ đđťđđđ¸ đ§đđŽđť.â
Rezon (tangan kirinya menggenggam pergelangan tangan kanannya lebih erat dari sebelumnya dan pandangan seperti dihalangi oleh air) :
âđŚ-đđ˛đˇđŽđ¸ đąđđšđ⌠đđśđąđŽđ¸ đŽđąđŽ đđŽđťđ´ đşđ˛đťđ´đŽđˇđŽđżđ¸đŽđť đąđśđżđśđ¸đ đđťđđđ¸ đŻđ˛đšđŽđˇđŽđżâŚâ
âđ đ˛đżđ˛đ¸đŽ đľđŽđťđđŽ đşđ˛đťđđđżđđľ đąđśđżđśđ¸đ đđťđđđ¸ đŻđ˛đšđŽđˇđŽđżâŚ đŻđđ¸đŽđť đşđ˛đťđ´đŽđˇđŽđżđś đąđśđżđśđ¸đâŚâ
âđ đ˛đşđŽđťđ´ đśđđ đđ˛đżđąđ˛đťđ´đŽđż đşđśđżđśđ˝âŚ đťđŽđşđđť đśđđ đđŽđťđ´đŽđ đŻđ˛đżđŻđ˛đąđŽâŚâ
âđđśđąđđ˝ đđŽđťđ˝đŽ đśđŻđ đśđđ đđđđŽđľâŚ đŽđ˝đŽđšđŽđ´đś đđśđąđŽđ¸ đąđśđąđŽđşđ˝đśđťđ´đś đźđšđ˛đľ đŽđđŽđľâŚâ
(Hening dalam sela perkataannya.)
âđŚđ˛đđ˛đšđŽđľ đľđśđąđđ˝ đŻđ˛đżđđŽđşđŽ đŽđđŽđľ đąđŽđť đ¸đŽđ¸đŽđ¸âŚ đŽđ¸đ đşđŽđšđŽđľ đąđśđŻđŽđťđąđśđťđ´-đŻđŽđťđąđśđťđ´đ¸đŽđťâŚâ
âđŁđŽđąđŽđľđŽđš đşđ˛đżđ˛đ¸đŽ đđ˛đťđąđśđżđś đťđ´đ´đŽđ¸ đ˝đ˛đżđťđŽđľ đşđ˛đťđ´đŽđˇđŽđżđś đŽđ¸đ đđŽđ¸đđ đ¸đ˛đ°đśđšâŚâ
âđđŽđđśđšđťđđŽ đŽđ¸đ đŻđśđťđ´đđťđ´ đľđŽđżđđ đŽđ˝đŽâŚ đŽđ¸đ đľđŽđťđđŽ đşđ˛đťđ´đđżđđťđ´ đąđśđżđś đąđś đ¸đŽđşđŽđżâŚâ
âđ đ˛đşđŻđđŽđ đťđźđđ˛đšâŚ đşđ˛đđ¸đśđ˝đđť đşđ˛đżđ˛đ¸đŽ đđśđąđŽđ¸ đŽđ¸đŽđť đşđ˛đťđ´đŽđ˝đżđ˛đđśđŽđđś đ¸đŽđżđđŽ đşđśđšđśđ¸đ¸đâŚâ
Sear (ia tersenyum pada Rezon dan menyemangati Rezon) :
âđŚđ˛đ¸đŽđżđŽđťđ´ đŚđ˛đŽđż đđŽđľđ, đđŽđ˝đś đŚđ˛đŽđż đŽđ¸đŽđť đđ˛đđŽđ˝ đŻđ˛đżđđŽđşđŽ đ§đđŽđť.â
âđŚđ˛đŽđż đŽđ¸đŽđť đđ˛đšđŽđšđ đŻđ˛đżđđŽđşđŽ đ§đđŽđť, đşđ˛đťđđ˛đşđŽđťđ´đŽđđś đ§đđŽđť, đşđ˛đşđŻđ˛đżđśđ¸đŽđť đŽđ˝đżđ˛đđśđŽđđś đ˝đŽđąđŽ đ¸đŽđżđđŽ đ§đđŽđť, đşđ˛đťđ´đŽđˇđŽđżđś đ§đđŽđť đđ˛đťđđŽđťđ´ đąđđťđśđŽ đśđťđśâŚ đąđŽđť đŚđ˛đŽđż đđśđąđŽđ¸ đŽđ¸đŽđť đşđ˛đşđŻđŽđťđąđśđťđ´-đŻđŽđťđąđśđťđ´đ¸đŽđť đ§đđŽđť.â
âđđ˛đżđđđŽđľđŽđšđŽđľ! đ đ˛đđ¸đśđ˝đđť đľđŽđđś đ§đđŽđť đľđŽđťđ°đđż đŻđ˛đżđ¸đŽđšđś-đ¸đŽđšđśâŚâ
âđ§đđŽđť đľđŽđżđđ đđ˛đđŽđ˝ đşđ˛đťđ´đđşđ˝đđšđ¸đŽđť đ˝đ˛đťđ°đŽđľđŽđťđťđđŽ đđŽđđ đ˝đ˛đżđđŽđđ.â
âđđŽđżđ˛đťđŽ đľđŽđťđđŽ đ§đđŽđť đąđŽđť đąđśđżđś đ§đđŽđť đđ˛đťđąđśđżđś đđŽđťđ´ đąđŽđ˝đŽđ đşđ˛đťđđ˛đšđŽđşđŽđđ¸đŽđťđťđđŽ.â
Rezon (ia menutup kedua matanya agar tidak menangis namun suaranya tidak terdengar jelas) :
âđ-đŽđ¸đ⌠đŽđ¸đ đđ˛đšđŽđşđŽ đśđťđś đşđ˛đżđŽđđŽâŚ đŽđ¸đ đśđťđśâŚ đŽđ¸đ đťđ´đ´đŽđ¸ đşđŽđ đľđśđąđđ˝ đđ˛đťđąđśđżđś đđ˛đ˝đ˛đżđđś đśđđ đšđŽđ´đśâŚâ
Sear (ia berjalan mendekat ke arah Rezon, lalu kedua tangannya memegang pipi Rezon) :
âđŚđ˛đ¸đŽđżđŽđťđ´ đ§đđŽđť đťđ´đ´đŽđ¸ đđ˛đťđąđśđżđś.â
âđŚđ˛đ¸đŽđżđŽđťđ´ đ§đđŽđť đ˝đđťđđŽ đđŽđđŽ.â
âđđśđ¸đŽ đ§đđŽđť đşđ˛đťđđ˛đżđŽđľ đąđśđ¸đ˛đľđśđąđđ˝đŽđť đ¸đ˛đąđđŽ đśđťđśâŚ đ§đđŽđť đđśđąđŽđ¸ đŽđ¸đŽđť đ˝đ˛đżđťđŽđľ đđŽđľđ đđ˛đŻđ˛đżđŽđ˝đŽ đąđ˛đ¸đŽđ đąđśđżđś đ§đđŽđť đąđ˛đťđ´đŽđť đđ˛đđđŽđđ đđŽđťđ´ đđ˛đšđŽđşđŽ đśđťđś đ§đđŽđť đśđşđ˝đśđ¸đŽđť.â
Rezon (matanya mengeluarkan air dan suaranya tersedu-sedu sambil menatap Sear) :
â... đđťđ˛đľ đŻđđ¸đŽđťâŚ?â
âđđ˛đťđŽđ˝đŽ đŽđ¸đ đđśđŻđŽ-đđśđŻđŽ đşđŽđšđŽđľâŚ đşđ˛đşđŻđźđ°đźđżđ¸đŽđť đđ˛đşđđŽ đżđŽđľđŽđđśđŽâŚ đąđśđżđśđ¸đ đ˝đŽđąđŽ đŽđťđŽđ¸ đ¸đ˛đ°đśđšâŚâ
âđŁđŽđąđŽđľđŽđš đŽđťđŽđ¸ đ¸đ˛đ°đśđšâŚ đđśđąđŽđ¸ đŽđ¸đŽđť đşđ˛đťđ´đ˛đżđđśâŚ đŽđ˝đŽ đđŽđťđ´ đŽđ¸đ đŻđśđ°đŽđżđŽđ¸đŽđťâŚâ
Sear melepaskan kedua tangannya dari pipi Rezon.
Sear (ia membalikkan tubuhnya dan berjalan sedikit menjauh dari Rezon) :
âđĄđ´đ´đŽđ¸ đŽđťđ˛đľ đ¸đźđ¸, đđźđŽđšđťđđŽ đŽđ¸đ đđŽđťđ´ đşđ˛đťđŽđżđśđ¸đşđ đđťđđđ¸ đşđ˛đťđ´đŽđđŽđ¸đŽđť đśđđ đşđ˛đşđŽđ¸đŽđś đ¸đ˛đ¸đđŽđđŽđťđ¸đ.â
(Ia berdiri tepat di bawah lampu jalan yang bersinar.)
âđđ¸đ đťđ´đ˛đżđđś đ¸đŽđşđ đŻđśđ°đŽđżđŽ đŽđ˝đŽ.â
âđđ˝đŽ đđŽđťđ´ đ¸đŽđşđ đŻđśđ°đŽđżđŽđ¸đŽđť đśđđ, đˇđ˛đšđŽđ đŻđđ¸đŽđť đąđŽđżđś đ˝đ˛đťđ´đŽđšđŽđşđŽđť đđŽđťđ´ đąđśđŽđšđŽđşđś đźđšđ˛đľ đĽđ˛đđźđť.â
âđ§đŽđ˝đś đ¸đŽđşđ đđ˛đťđąđśđżđś, đđŽđťđ´ đđ˛đ¸đŽđżđŽđťđ´ đŻđ˛đżđŽđąđŽ đąđś đąđŽđšđŽđş đđđŻđđľ đĽđ˛đđźđť.â
Rezon (kedua tangannya membersihkan air pada wajahnya) :
â... đđđ°đ đđ˛đ¸đŽđšđś, đŽđ˝đŽ đ¸đŽđşđ đśđťđś đđđťđ´đ´đđľ-đđđťđ´đ´đđľ đŽđťđŽđ¸ đ¸đ˛đ°đśđš.â
âđŹđŽđťđ´ đ¸đŽđşđ đ¸đŽđđŽđ¸đŽđťâŚ đđ˛đşđđŽ đśđđ đŻđđ¸đŽđť đ¸đŽđđŽ-đ¸đŽđđŽ đđ˛đźđżđŽđťđ´ đŽđťđŽđ¸ đ¸đ˛đ°đśđšâŚâ
âđđŽđąđś đŽđ¸đ đŽđťđ´đ´đŽđ˝ đśđđ đšđđ°đ⌠đŻđśđđŽ-đŻđśđđŽđťđđŽ đšđŽđťđ´đđđťđ´ đŽđąđŽ đąđđŽ đźđżđŽđťđ´ đđŽđťđ´ đ˝đ˛đżđ´đś đ¸đ˛ đşđŽđđŽ đšđŽđšđ đđťđđđ¸ đşđ˛đťđ´đđŻđŽđľ đşđŽđđŽ đšđŽđšđđťđđŽ.â
Sear membalikkan tubuhnya dan menatap Rezon.
Sear (tubuhnya yang berada di bawah lampu jalan itu sudah seperti malaikat yang memberikan kekuatan pada manusia) :
âđđ˛đťđŽđż, đ¸đŽđšđŽđ đąđśđ˝đśđ¸đśđż đšđŽđ´đś đšđđ°đ đˇđđ´đŽ.â
âđđŽđżđ˛đťđŽ đ˝đŽđąđŽ đđ˛đđśđŽđ˝ đ°đ˛đżđśđđŽ, đŽđąđŽ đźđżđŽđťđ´ đđŽđťđ´ đ˝đ˛đżđ´đś đ¸đ˛ đşđŽđđŽ đšđŽđšđ.â
âđĄđŽđşđđť đąđśđżđśđťđđŽ đđśđąđŽđ¸ đŽđ¸đŽđť đšđŽđťđ´đđđťđ´ đŻđ˛đżđđ˛đşđ đźđżđŽđťđ´ đđŽđťđ´ đđŽđşđŽ đđ˛đ˝đ˛đżđđś đąđśđŽ;đźđżđŽđťđ´ đđŽđťđ´ đ˝đ˛đżđ´đś đ¸đ˛ đşđŽđđŽ đšđŽđšđ đđśđąđŽđ¸ đŽđ¸đŽđť đšđŽđťđ´đđđťđ´ đŻđ˛đżđđ˛đşđ đąđ˛đťđ´đŽđť đźđżđŽđťđ´ đđŽđťđ´ đ˝đ˛đżđ´đś đ¸đ˛ đşđŽđđŽ đšđŽđšđ đˇđđ´đŽ.â
Rezon (ia sudah sedikit tenang, namun masih ada sedikit genangan air pada matanya) :
âđđŽđąđś đ¸đŽđşđ đˇđđ´đŽ đźđżđŽđťđ´ đđŽđťđ´ đđ˛đżđšđ˛đşđ˝đŽđż đąđŽđżđś đşđŽđđŽ đąđ˛đ˝đŽđť đđŽ?â
Sear (ia tidak menjawab pertanyaan Rezon barusan lontarkan padanya) :
âđđ˛đś đĽđ˛đđźđť, đŽđ¸đ đşđŽđ đşđ˛đťđ´đŽđđŽđ¸đŽđť đđ˛đđđŽđđâŚâ
Rezon (kepalanya miring ke kanan) :
âđđ˝đŽ? đ đ˛đťđ´đŽđđŽđ¸đŽđť đŽđ˝đŽ?â
Sear (jari tangannya saling beradu-adu) :
âđđś đ¸đ˛đľđśđąđđ˝đŽđťđ¸đ đđ˛đŻđ˛đšđđşâŚ đŽđ¸đ đťđ´đ´đŽđ¸ đşđ˛đťđąđŽđ˝đŽđđ¸đŽđť đ˝đŽđ°đŽđż đđŽđşđŽ đđ˛đ¸đŽđšđś đ¸đŽđżđ˛đťđŽ đŽđ¸đ đˇđ˛đšđ˛đ¸âŚâ
Rezon (alis kanannya terangkat ke atas) :
âđđ¸đ đˇđđ´đŽ đŻđ˛đ´đśđđ, đđśđąđŽđ¸ đşđ˛đşđśđšđśđ¸đś đ˝đŽđ°đŽđż.â
Sear (ia tiba-tiba tersenyum) :
âđđŽđšđŽđ đŻđ˛đ´đśđđ, đŻđŽđ´đŽđśđşđŽđťđŽ đ¸đŽđšđŽđ đ¸đśđđŽ đŻđ˛đżđąđđŽ đŻđ˛đżđ˝đŽđ°đŽđżđŽđť đđ˛đ¸đŽđżđŽđťđ´?!â
Rezon (senyumnya kembali muncul) :
âđđ¸đ đđźđšđŽđ¸.â
âđđŽđżđ˛đťđŽ đ¸đśđđŽ đşđŽđđśđľ đąđśđŻđŽđđŽđľ đđşđđż.â
Sear (ia memegang dadanya sendiri dan matanya terlihat seperti akan mengeluarkan air mata) ;
âđđŽđąđś đđ˛đ˝đ˛đżđđś đśđťđś đżđŽđđŽđťđđŽ đąđśđđźđšđŽđ¸âŚ đżđŽđđŽđťđđŽ đđŽđ¸đśđâŚâ
Rezon (alisnya berkerut namun dirinya tidak marah sama kamu sekali) :
âđđđ đđŽđšđŽđľđşđ đđ˛đťđąđśđżđś đ¸đŽđżđ˛đťđŽ đ˝đŽđ¸đŽđś đ¸đ˛đ¸đđŽđđŽđťđşđ đ˝đŽđąđŽ đ¸đ.â
Sear (ia masih memegang dadanya sendiri dan dirinya mencoba untuk tersenyum) :
âđđŽđśđ¸đšđŽđľ đđ˛đ¸đŽđżđŽđťđ´ đŽđ¸đ đŽđ¸đŽđť đşđ˛đťđˇđ˛đšđŽđđ¸đŽđť đ˝đ˛đťđˇđ˛đšđŽđđŽđť đđŽđąđś đđŽđťđ´ đđ˛đżđđđťđąđŽ.â
Angin malam berembus pelan, dedaunan di sekitar area pemakaman bergoyang.
â
Rezon menatap wajah Sear tersenyum padanya dan disinari lampu jalan, kemudian batinnya berbisik âđđŻđľđ˘đŠ đĽđŞđ˘ đŠđ˘đŻđľđś, đąđŚđđ˘đşđ˘đŻ, đąđŚđŻđŤđŚđđ˘đŤđ˘đŠ đ¸đ˘đŹđľđś, đ˘đľđ˘đś đ°đłđ˘đŻđ¨ đĽđ˘đłđŞ đĽđśđŻđŞđ˘ đđ˘đŞđŻ... đ´đŚđľđŞđĽđ˘đŹđŻđşđ˘ đĽđŞ đŽđ˘đđ˘đŽ đşđ˘đŻđ¨ đĽđŞđŻđ¨đŞđŻ đŞđŻđŞ, đ˘đŹđś đľđ˘đŠđś đ˘đŹđśâŚ đľđŞđĽđ˘đŹ đ˘đŹđ˘đŻ đđ˘đ¨đŞ đŁđŚđłđŤđ˘đđ˘đŻ đ´đŚđŻđĽđŞđłđŞđ˘đŻâŚ đ´đŚđŽđ°đ¨đ˘ đ´đ˘đŤđ˘ đ´đŚđąđŚđłđľđŞ đŞđľđś.â
[Layar hitam]
[To be continued]