AVERY’s POV
“s**t! s**t! s**t!” Sunod-sunod na mura ang naririnig ko. Sunod-sunod na yabag. Hindi ko alam ang uunahin ko, ang kakaripas ng takbo dahil umulan ng puro gwapo sa harapan ko. Oh-eem-gee!
May humawak sa balikat ko.
“Avery, h’wag kang gagalaw— Diyos ko—!”
Si Sir Raf.
Namumutla.
Nanlilisik ang mata sa takot.
“Sorry— sorry— hindi ko nakita— putangina— hindi ko sinasadya—!”
“Nagdurugo ba?”
“Tumawag kayo ng doktor!”
“Blythe—!” Parang natauhan ako ng marinig ang pangalan niya.
“ANO ’TO?! WHAT THE f**k HAPPENED! BLYTHE!” Nalilito na ako. Para matapos na lang, ipinikit ko ang aking mga mata pero may bahagya akong naaninag sa nangyayari. Hindi ko na kailangan lumingon. Ramdam ko siya, silang lahat. Galit na parang kidlat at nag aalala na akala mo, malala na ako. Iyong takot n
