AVERY’s POV
Hindi na umabot sa hapunan ang balita ng suntukan nina Sir Blythe at Sir Clyde. At ang sinisisi? Kundi ako. Mas mabilis pa sa bulong ng mga kasambahay, halos parang nasa sementeryo ang buong mansyon, sobrang tahimik. ‘Yong klase ng katahimikang sumusunod kapag may mali na hindi na pwedeng balewalain.
Tinawag kaming lahat sa formal sitting room. Ako, nakaupo sa dulo, hawak ang bandage na ginamit ko kay Sir Clyde. Para kaming nasa korte na may kaso at kung sino ang talo makukulong, pero ngayon pakiramdam ko ako talo at ako ang mawawalan ng trabaho.
Si Sir Clyde, apaka tahimik, may pasa sa labi at hiya gawa ng suntok ni, nakaayos ang tindig, pero malinaw na may parang tinatago.
Si Caelan, nakasandal sa bintana, seryoso, walang bakas ng usual charm niya. As if he was trying to
