CAELAN’s POV
Hindi ako umiinom ng alak ngayong gabi. Hindi pa rin maalis sa isip ko ang nangyari kanina. Our mother was very scary. Napatingin ako sa tubig na hawak ko. Kahit nga iyon hindi ko kayang lunukin. Maliwanag ang buwan, cold night and I feel every unspoken jealousy in every fiber of my being. Pakiramdam ko, nakakatuyo ng lalamunan, nakaka panikip ng dibdib.
Nakatayo ako sa veranda, nakatingin sa dilim ng hardin, iniisip kung kailan nagsimulang maging ganito kabigat at tensyon sa loob ng sarili naming bahay. Parang sementeryo ang mansyon, pero alam kong hindi ito katahimikan ng kapayapaan, ito ang katahimikang susunod kapag may nasirang hindi na maibabalik sa dati. Hindi naman totally sira, punishment lang.
Narinig ko ang yabag sa mula likod ko bago ko pa siya makita. Si Cly
