"Azad! Azad Demiroğlu!"
"S-sen, yaşıyorsun!" sesim kesik kesik çıkarken şoktan bayılmak üzereydim. Arkamı dönüp Poyraz 'a bakınca dolan gözlerime aldırmadan gülümsedim. Adam ölmemiş. Amcam katil değil. Hakan abi katil değil. Gülümsemem büyüyünce Poyraz yanıma geldi.
"Nisan Komiser beni iyi dinle. Yaşadığımı sadece sen bileceksin. Poyraz veya bir başkası bilmeyecek anladın mı?" Azad tekrar öksürmeye başladığında gülümsemem yüzümde dondu.
"Anladın mı dedim!" dediğinde Poyraz yanıma gelmişti.
"Anladım." dedim.
"Yarın buluşacağız. Sana adresi atacağım. Anlatacağım şeyler çok önemli . Yalnız geleceksin. Eğer tek bir kişi gelirse yanında getirdiğin kişiyle beraber ölürsün!" telefon yüzüme kapanınca hala şok içinde telefonu kulağımda tutuyordum.
"Nisan! Ne oluyor?" Poyraz 'ın sorusuyla kend
