“You really are golden blood.” napatigil ako sa paglalakad ng marinig iyon mula sa kaniya. “Ho?” Hindi ko alam kung ako ba ang kausap niya dhail hindi ko naman maintindihan ang kaniyang sinabi. Napatingin ako sa aking likuran at ng wala akong makita ay muli akong humarap sa akniya at itinuro ang aking sarili. “Ako po ba?”
Narinig ko ang kaniyang tawa kaya naman napanguso ako. Nagmumukha na talaga akong tanga sa harapan niya. Siguradong mapapagalitan ako ni Madam Selvia kapag nalaman niyang hindi ko nasunod ang mga itinuro niya sa akin. Tumikhim ako at umaktong parang walang nangyari. “Ano po bang ginagawa ko rito? Bakit po ako napunta dito?”
Sumeryoso naman siya matapos kong sabihin ang mga katagang iyon at nakaramdam naman ako ng takot dahil sa kaniya ngunit hindi ko ito pinansin at tu
