40.BÖLÜM
SARP’IN ANLATIMINDAN DEVAM
Arabaya bindiğimizde Kenan’a mesaj atmıştım yolda olduğumuza dair. Karsu’nun bir anda babasını görmek isteyeceğini tahmin etmediğim için, Suat’ı birebir uyarma imkanım olmamıştı, ama Kenan eminim bunu benim adıma yapacaktı.
Eve yaklaştıkça Karsu’nun stresinin arttığı da belli oluyordu. Yol boyunca dudaklarını kemirip durmuştu zaten. Umarım Suat son dakika bir götlük yapıp da onun canını daha fazla sıkmazdı. Yoksa bunun bedeli onun için çok ağır olacaktı.
Nihayet adrese geldiğimizde arabayı park edip stop ettim. İlk defa geliyormuş gibi binalara bakındım.
‘’Hangisi?’’
‘’Şu sarı bina. Birinci kat.’’
‘’Pekala, hazır mısın?’’
Gerginlikle yüzüme baktı. ‘’Sanırım. Yani, ne kadar olabilirse işte.’’
‘’Korkmana gerek yok. Sana zarar veremez artık,
